Skyscraper large

موفقیت مذاکرات؛ آرزو یا واقعیت؟

6bh54fgh45gشرایط آشفته ى خاورمیانه، دوران جدیدى را در سیاست خارجى آمریکا آغاز کرده است.

 اوباما از سوی منتقدانش به شدت زیر ضرب قرار دارد که نه فقط هیچ یک از ایده‌هایش برای صلح و ثبات در خاورمیانه میسر نشده بلکه قدرت یافتن بنیادگرایان به ویژه داعش در عراق و سوریه به عنوان نشانه‌هایی از ناکامی کاخ سفید در برآورده کردن نقشه‌های خود در منطقه تلقی می‌شود. تداوم ناآرامی در افغانستان و وضعیت بغرنج سوریه و تشدید اختلاف‌ها میان اسراییل و فلسطین را هم باید بر این فهرست افزود.

در این وضعیت رسیدن به توافق جامع با ایران برگ برنده بسیار مهمی در دستان اوباما خواهد بود و می‌تواند در رقابت‌ آتی ریاست جمهوری این کشور که دو سال دیگر برگزار می‌شود نیز موثر مهم واقع شود. نامه رییس جمهوری آمریکا به رهبر جمهوری اسلامی که خبر ارسال آن به تازگی توسط رسانه‌ها افشا شده نیز جلوه‌ای از تمایل جدی واشنگتن به ارتباط مستقیم با ایران برای چاره‌جویی مشترک درباره برنامه‌ هسته‌ای است؛ نامه‌ای که گفته می‌شود محتوای آن در ارتباط با نحوه مبارزه با داعش بوده.

 مقام‌های ایران گفته‌اند که به این نامه‌ پاسخ داده‌اند اما هیچ جزییاتی از این پاسخ ذکر نشده. حسن روحانی رییس‌ جمهوری ایران هم بر این موضوع تاکید کرده که پیش‌شرط همکاری با ایالات متحده در بحران‌های منطقه‌ای رسیدن به توافق بر سر برنامه‌ هسته‌ای است. گویی که همه گره‌های عمده در سیاست‌ خارجی ایران با سرنوشت این پرونده گره خورده است.

 ایرانی‌ها می‌دانند که حالا با قدرت‌یابی جمهوری‌خواهان در آمریکا گرفتن امتیازهای بیشتر از کاخ سفید غیرمحتمل است و آمریکایی هم واقفند که طول کشیدن مذاکرات صدای اصولگرایان ناراضی را در تهران بلند خواهد کرد و به آنها جسارت بیشتری برای حمله به دیپلماتها می‌دهد. در این وضعیت، ادعاى موفقیت در روزهای کوتاه باقی مانده به پایان ضرب‌الاجل با یک توافق غیرمنتظره بیشتر شبیه یک آرزوست تا واقعیت؛ واقعیت اما تلخ‌تر از آن است که بتواند شیرینىِ تأمین منافع ملى را به کام ایرانیان بچشاند.

 


  • برداشتى آزاد از گزارش مهدى تاجیک در وبسایت جرس
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large