Skyscraper large

آرامش اقتصادی در گرو مذاکرات هسته‌اى

s5df55d-مهدى ساوالان پور- mehdi savalan poor مهدى ساوالان‌پور

مهدی ساوالان پور

سالهاست شرایط اقتصادی کشور متاثر از مسائل سیاسی است و سیاست‌های تبیین شده از سوی سران نظام در عرصه‌های داخلی و بین المللی است که وضعیت اقتصاد کشور را تعیین می‌کند.

یکی از مهمترین مسائل به ویژه طی دهه اخیر که بیشترین تاثیر را در اقتصاد کشور نهاده، بحث هسته‌ای است و اتخاذ سیاست‌های تهاجمی در این خصوص و دشمن تراشی‌ها در عرصه جهانی باعث گردیده تحریم‌های گسترده‌ای علیه ایران شکل گیرد و بزرگترین ضربه را به اقتصاد کشور وارد کند.

سران نظام به ویژه محمود احمدی‌نژاد، طی هشت سال ریاست بر قوای مجریه کشور، دستیابی به فناوری هسته‌ای را اولویت اول نظام حتی به قیمت نابودی اقتصاد می‌دانستند و تاکید غیر منطقی در این مسیر، اقتصاد ایران را به ورطه سقوط کشاند.

در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته مهمترین مساله مطرح شده از سوی نامزدهای انتخاباتی حل مساله هسته‌ای و به تبع آن حل مشکلات اقتصادی کشور بود که حسن روحانی پیروز این رقابت با جمله “سانترفیوژ بچرخد، زندگی مردم هم بچرخد” اولویت تصمیم دولت خود را بهبود شرایط اقتصادی و روابط با سایر کشورهای جهان، از طریق حل بحران هسته‌ای عنوان کرد.

اکنون بیش از یکسال از اعتماد مردم به این سخن حسن روحانی گذشته و دولت یازدهم نشان داده است که تلاش دارد با اعتماد سازی در سطح بین‌الملل و ایجاد رابطه با جامعه جهانی، مساله هسته‌ای را با رسیدن به توافقاتی جامع و پایدار حل کند و به دنبال این مساله اقتصاد کشور را از سقوط و انفعال نجات دهد.

تیم اقتصادی دولت یازدهم بارها بر این مساله تاکید کرده‌اند که حل مشکلات داخلی در گرو حل مسائل بین‌المللی است که ثمره این تلاش را می‌توان در توافقنامه ژنو مشاهده کرد که پیگیری مذاکرات در فضای خوشبینانه، آرامش و ثبات نسبی در اقتصاد ایران را به دنبال داشت.

بدون تردید حل مشکلات اقتصاد بیمار ایران از جمله آمار بالای بیکاری، نبود دانش‌های به روز جهان در زمینه مدیریت کسب و کار، کمبود تکنولوژی‌های مدرن و ارتباطات پایین با اقتصاد بین‌المللی را می توان در دستان سرمایه گذاران خارجی دنبال کرد که اتخاذ سیاست‌های اشتباه طی دهه گذشته باعث خروج آنان از بازار ایران شده بود.

هرچند توافق نامه ژنو توانست اقتصاد آشفته ایران را اندکی سر و سامان بخشد و در برخی عرصه‌ها نظیر افزایش رشد اقتصادی عملکرد مثبتی نمایان گردد، اما بدون تردید این آرامش نسبی کوتاه مدت است و در صورت عدم توافق تا سوم آذر ماه قطعا فضای بوجود آمده نیز از میان خواهد رفت.

دولت یازدهم و سران واقع گرا در نظام جمهوری اسلامی به خوبی بر این نکته واقف هستند که توافق نامه ژنو فرصتی اندک برای کشور به وجود آورد تا اقتصاد را از سراشیبی سقوط برهاند و برای رسیدن به یک برنامه ریزی دقیق و اجرای منسجم برای پویا کردن فضای کسب و کار نیاز است تا مساله هسته‌ای به طور کامل حل شود و به تبع آن بازار و اقتصاد به سمت ثبات همراه با پویایی منطقی و بلند مدت به پیش برود.

دولت حسن روحانی باید علاوه بر اینکه موارد تنش زا بین ایران و جامعه جهانی را حل کند، با مخالفان داخلی نیز نبرد نماید، زیرا در این میان همواره افرادی وجود دارند که بر طبل حفظ دستاوردهای هسته‌ای به هر قیمتی می‌کوبند.

این افراد از قبل تحریم‌های گسترده علیه ایران سو استفاده کرده و با دریافت مزایای ویژه تحت عنوان دور زدن تحریم، ثروت هنگفتی بهم زده‌اند، و چون با رفع تحریم‌ها شرایط تغییر خواهد کرد با حربه های مختلف تمام توان خود را به کار بسته‌اند تا از دستیابی به توافق نهایی جلوگیری کنند.

در کنار این کاسبان تحریم که منافع اقتصادی کشور برای آنان هیچ معنایی پیدا نمی کند و ارجحیت آنان تنها بر اساس منافع مادی تعریف می‌شود، می توان از گروه‌هایی نام برد که از شکست خوردگان سیاسی در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته تشکیل شده‌اند و در راستای مخالفت با دولت حسن روحانی به دنبال شکست مذاکرات هسته‌ای هستند.

این افراد به خوبی می‌دانند پیروزی حسن روحانی در مذاکرات هسته‌ای شکوفایی اقتصاد و راضی شدن مردم از دولت یازدهم را به دنبال خواهد داشت و این امر مرگ سیاسی آنان را رقم خواهد زد.

آنها که افول جایگاه سیاسی خود بین مردم را به خوبی حس می‌کنند با بهانه قرار دادن مذاکرات و ابراز دلواپسی جهت از دست دادن دستاوردهای هسته‌ای، با هر حرکت دولت یازدهم که بتواند موفقیتی کسب کند، ابراز مخالفت کرده و در این مسیر به تنها چیزی که نمی‌اندیشند آینده کشور و مردم است.

حسن روحانی به خوبی می‌داند که توافق هسته‌ای و رفع تحریم‌ها بهترین راه برای خروج از بحران و بازسازی اقتصادی است که در کنار منابع عظیم نفت و گاز و معدن و موقعیت جغرافیایی ایران، از آن بازاری رویایی برای سرمایه گذاران خواهد ساخت.

از این رو، وى به درستی در مسیر به ثمر رساندن مذاکرات با وجود مخالفت‌های گسترده تندرویان، قدم بر می‌دارد که اگر در این مسیر موفق شود می‌توان امید داشت اقتصاد ایران پس از سالها نابسامانی، روی پیشرفت را به خود ببیند و در غیر اینصورت مشکلاتی پدید خواهد آمد که رهایی از آن غیر ممکن خواهد بود.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large