Skyscraper large

پدرخوانده و “مأموران مخفی اقتصاد”

d654gd4d44dd

علی جلالی

به تازگى خبرگزاری مهر در گفتگو با اسد الله عسگراولادی از بخشى از “دلواپسى” منتقدان دولت پرده برداشت؛ کسى که توسط برخى “پدر خوانده اقتصاد” خوانده مى شود و متولی تجارت میان ایران و چین است از دیپلماسی اقتصادی دولت روحانی انتقاد کرده و گفته که با وضعیت موجود، سیاست های دولت حسن روحانی در مورد رفع تحریم ها و رفع مشکلات اقتصادی و گسترش بازرگانی با غرب شکست خورده و باید به سمت و سوی تجارت با کشورهای شرقی از جمله چین برود. او همچنین برای رفع مشکلات اقتصادی با غرب از دولت خواسته تا مامور مخفی برای مذاکره اقتصادی با غرب تعیین کرده و از سوی دیگر به افرادی همچون بابک زنجانی ها میدان حضور در تبادلات اقتصادی بین ایران و دنیا را داده و دست وی و امثال او را در عقد و فسخ قراردادهای بین المللی باز بگذارد.

به نظر صاحبنظران، سخنان اینگونه از سوی یک بازاری کارکشته و صاحب قدرت در اقتصاد کشور می تواند، منعکس کننده نظرات بخش بزرگی از منتقدان دولت باشد که به زبان بی زبانی خواستار ادامه روند پنهان اقتصاد در بازار داخلی و خارجی کشور باشند.

این بازاری اصولگرا در اظهارات خود بدون هیچ اشاره ای به اینکه هنوز مذاکرات هسته ای ایران و غرب به اتمام نرسیده، از سیاست های اقتصاد بین المللی دولت روحانی گله کرد و از او خواست تا به سمت کشورهای شرقی از جمله هند، چین و برخی دیگر از کشورها رفته و جای خالی غرب را در اقتصاد ایران پر کند.

شخصیت کهنه کار اقتصادی کشور که از حمایت کنندگان مالی فعالیت های مبارزاتی پیش از انقلاب اسلامی است، پس از انقلاب اسلامی به پدر خوانده بازار ایران تبدیل شده و علی رغم تمرکز بر صادرات کشور، ریاست اتاق بازرگانی ایران و چین را هم که می شود گفت بزرگترین واحد مربوط به واردات در اقتصاد کشور است را بر عهده دارد. 

مأموران مخفی برای گشایش اقتصادی

عسگراولادى، از عدم شناخت دیپلماسی اقتصادی دولت حسن روحانی گفته و خواستار فعالیت های مخفیانه اقتصادی برای گشایش روابط با اقتصاد غرب شده است.

شاید این نوع دیدگاه از سوی وی چندان نکته تازه ای نباشد، اما از سوی کسی که ریاست اتاق اقتصاد دو کشور ایران و چین را بر عهده دارد، بیان این سخنان و اشاره به ایجاد روابط مخفیانه اقتصادی توسط افراد حقیقی مانند زنجانی ها، سوالات زیادی را در ذهن ناظران و فعالان اقتصادی مطرح می کند.

سوالاتی از جمله اینکه آیا اقتصاد ایران در حال حاضر دارای ابعاد دیگر مخفی و ناگفته های بسیاری در ارتباط با کشور چین و یا دیگر کشورها از جمله روسیه و هند نیز بوده است؟ آیا اقتصادی که امروز به مرز ورشکستگی رسیده، پیش از این نیز از نصایح و نظرات این طیف از پدرخوانده های اقتصادی ایران عمل کرده است؟ آیا این همه نگرانی ایشان؛ تنها امروز خود را نشان داده و پیش از این در زمان دولت های نهم و دهم که تقریبا کشتی دیپلماسی اقتصادی کشور به گل نشسته بود، حرفی برای گفتن نداشت؟

البته وی در سخنانی از احمدی نژاد هم انتقاداتی کرده و اما با ذکر این نکته که دولت وی مورد تأیید رهبر نظام بوده است همیشه خواستار حمایت و حضور در صحنه برای پشتیبانی از دو دولت نهم و دهم علی رغم تمام فسادها، رانت خواری ها و مشکلات اقتصادی بود.

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین در اظهارات اخیر خود به خبرگزاری مهر که از رسانه هاى منتقد دولت به شمار مى آید  گفت:”رئیس جمهور باید گروهی از بخش خصوصی را که البته شناخت کافی از سیاست و دیپلماسی داشته باشد، تعیین کرده و به آنها ماموریت مخفیانه دهد تا برای گشایش اقتصادی در روابط ایران با غرب اقدام کنند.” 

نبود گشایش ویژه در تجارت ایران با خارج

وی همچنین در این سخنان خود از عدم حمایت سیستم بانکی کشور در حمایت از تولید انتقاد شدیدی کرده و گفته:”هم اکنون مشکلات اقتصادی به دلیل عدم حمایت سیستم بانکی از تولید، همچنان پابرجا است و در روابط تجاری ایران با خارج از کشور نیز گشایش ویژه ای ایجاد نشده است؛ این درحالی است که دولت باید به سرعت در سرمایه بانکها تجدیدنظر کرده و مسائل فروش نفت ایران به کشورهای مختلف دنیا از جمله اروپایی ها را حل کند.”

البته این بزرگ سرمایه دار بازار ایران به گونه ای زبان به چنین انتقادهایی می گشاید که گویی هیچ اطلاعی از میراث به جای مانده دولت های پیشین و مورد حمایت وی در سیستم بانکی کشور ندارد.

وی بدون در نظر گرفتن حجم سنگین بدهی های دولت، حجم بالای نقدینگی، تورم و رکود سنگین که از یادگارهای شوم اقتصاد دولت پیشین است، عدم حمایت بانک ها از اقتصاد کشور را مورد سرزنش قرار داده است. 

دولت باید به غرب نفت بفروشد

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین، از نحوه صادرات و فروش نفت در کشور نیز انتقاد کرده و از دولت خواسته است که زودتر مسئله فروش نفت به اروپا و غرب را حل کند.

شاید این سخن بدون در نظر گرفتن تحریم هایی که به گفته رئیس دولت محبوب نظام، کاغذ پاره ای بیش نبودند قابل درک باشد، اما با توجه به حجم بالای تحریم های مالی و اقتصادی که علیه ایران به کار رفته است، چنین شخصیت بزرگ اقتصادی نمی تواند به این راحتی از عدم فروش نفت به کشورهای غربی انتقاد کرده و اینچنین موضوع را ساده فرض کرده باشد. 

برویم سراغ چین و هند 

متولى بازرگانی مشترک ایران و چین همچنین با انتقاد از نبود تجارت میان ایران و غرب، افزود: “روابط اقتصادی ایران با غرب هنوز دچار ابهام است؛ بنابراین باید به سرعت روابط اقتصادی و مبادلات تجاری با همسایگان و نیز هند، چین و ژاپن که می توانیم جدای از غرب با آنها حرف بزنیم، بهبود یابد؛ بنابر این، تیم های قوی باید به این کشورها اعزام شده و با آنها مذاکره کنند.”

شاید اگر این سخنان را یک کارگر ساده در بازار که از پشت پرده های اقتصاد و سیاست خبر نداشت می گفت، قابل تحمل و ساده به نظر می رسید، اما از زبان کارکشته بازار ایران که خود از تمام روابط پیدا و پنهان اقتصاد کشور با خبر است، چیز عجیبی به نظر می رسد.

گویی درهای اقتصاد غرب و کشورهای اروپایی به سوی ایران باز بوده و هیچ مشکلی نیز برای داد و ستد و تحریم ها وجود نداشته و این دولت فعلی است که چنین وامانده و نمی تواند اقتصاد را با غرب سر و سامان دهد. 

سفارش به همکاری با شریکان بد سابقه

شاید تمام این نکات چندان عجیب به نظر نیاید، اما این مسئله که در تمام مدت تحریم ها، کشور چین در بیشترین خلف وعده های تاریخی خود با ایران، مسیر سوء استفاده و زورگویی اقتصادی را با کشورمان در پیش گرفته شکی نیست و گزارشات پیش از این هم از فروش اطلاعات محرمانه نفتی ایران به عراق و کشورهای همسایه، حکایت داشته و از سوی دیگر نیز رها کردن پروژه های اقتصادی در جنوب ایران، رها کردن پروژه مسیر تهران شمال طی سالیان دراز علی رغم تعهد کشور چین و بسیاری موارد دیگر از جمله واردات سنگین کالاهای بی کیفیت و بنجل چینی به کشور، همه و همه از عدم صداقت طرف چینی و آسیایی در تبادل اقتصادی در کشور حکایت دارد.

حال با وجود سال ها سابقه بد اقتصادی و سوء استفاده های مختلف طرف چینی از اقتصاد ایران، متولی تجارت با این کشور چنان خود را به بی اطلاعی می زند که یک شاگرد بازاری هم از سخنان وی تعجب کرده و این همه بی اطلاعی از سوی وی را غیر منطقی و حتی ساختگی برداشت می کند.

غرب خواهان رابطه با ایران، دولت ناتوان

اما وی در بخش دیگری از سخنان دیروز خود به این خبرگزاری کمی از موضع تجارت با چین کوتاه آمده و با بیان اینکه غرب هم اکنون خواستار روابط اقتصادی و توسعه آن با ایران است، تصریح کرد: “هم اکنون اروپایی ها آماده توسعه روابط تجاری با ایران هستند، اما به دلیل احساس ترس از آمریکا، وارد مذاکره با ایران نمی شوند و اگر هم مذاکره می کنند، حاضر به توافق عملیاتی نیستند؛ بنابراین باید تیم های قوی از سوی دولت تعیین شده و با اعزام به اروپا، مذاکرات اقتصادی را به سرعت آغاز کنند.”

عسگراولادی در ادامه این مطلب بدون در نظر گرفتن این نکته که در روابط غیر شفاف اقتصادی و پر از ابهام؛ همیشه زمینه ظهور رانت، فساد، تبانی و انحصار وجود خواهد داشت، باز هم به روابط مخفیانه اقتصادی با کشورها اشاره کرده و گفت: “اینکه سفیران ایران که از سوی وزارت امور خارجه مامور هستند، پای میز مذاکره اقتصادی بنشینند، اروپایی ها حاضر به مذاکره نیستند، ما باید تیم های قوی از بخش غیر سفارتخانه های جمهوری اسلامی ایران به غرب بروند و مذاکره کنند، البته ممکن است بخش دولت تحت عنوان مشاوران غیردولتی بروند و راهها را باز کنند اما این کار با بخش دولتی پیش نمی رود.” 

روابط اقتصادی همانند دو دولت پیشین

اما در اینجا این سؤال در ذهن هر شهروند عادی ایرانی شکل می گیرد که آیا افرادی که در طی دو دولت گذشته، از جمله بابک زنجانی ها سعی کردند این وظیفه را بر عهده گرفته و کاری را انجام دهند، به قول و قرار خود وفادار بودند یا اینکه بر اساس گفته های خود اصولگرایان؛ دست به دزدی و غارت بیت المال زدند؟

اینکه شخصیتی مثل عسگر اولادی از واقعیات این نوع پرونده ها و گزارشات فساد و انحرافات حاصل از آنها خبر نداشته باشد، امری محال است. بدون شک پیشنهاد دوباره این نوع سیاست ها جای سئوالات بسیاری را باز کرده و به نوعی می توان گفت؛ پیامی به دولت است که روش مورد نظر وی همان روش دو دولت پیشین بوده و لا غیر.

وی در بخش دیگری از سخنان خود از تمایل کشورهای غربی برای ایجاد رابطه مخفیانه اقتصادی و غیر اصولی خبر داده و اظهار داشت: “آلمان، فرانسه و انگلیس به خاطر سپرده هایی که از ایران به مالزی رفته است، رنج می برند ولی با سفیران ایران حرف نمی زنند و منتظر تیم های غیر سیاسی و گروهی اقتصادی هستند که البته این بخش باید سیاست را بداند و از دولت و رئیس جمهور ماموریت مخفیانه داشته باشد.”

این سلطان تجارت در ایران، با گله از محدودیت هایی که بر سر راه اتاق های بازرگانی قرار گرفته است از دولت خواست تا دست آنها را باز گذاشته و زمینه را برای تصمیم گیری های مستقل آنها در عرصه اقتصاد بین المللی با ایران باز بگذارد.

به اعتقاد عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران، اتاق‌های بازرگانی یکی از اهرم های خوب به شمار می روند، ولی اختیار ندارند؛ بنابراین دولت باید این تصمیم را بگیرد و به آنها اختیار دهد.

وی با بیان اینکه رئیس دفتر رئیس جمهور از بخش خصوصی در دولت تعیین شده، از عدم توجه دولت روحانی و کابینه وی به خواسته ها و نظرات همفکران خود خبر داده و گفته: “نهاوندیان باید حرکتی را در این راستا آغاز کند و او رئیس التجار بود که از سوی بخش خصوصی به دفتر رئیس جمهور فرستاده شده، اما متاسفانه اکنون دیوار فولادی دور خود کشیده است و هیچکس نمی تواند او را ببیند در حالی که بخش خصوصی از این موضوع گلایه دارد.”

نزدیکی با شرکای بد سابقه ای همچون چین و هند و روسیه، سپردن کار به دست افراد حقیقی و تیم های مخفیانه برای عقد قرار دادهای مهم بازرگانی و اقتصادی، باز گذاشتن دست برخی افراد صاحب قدرت و نفوذ در اقتصاد و بیت المال کشور، دقیقا همان نوع سیاست و دیپلماسی اقتصادی است که از سوی دو دولت نهم و دهم به مرحله اجرا رسیده و امروز هم پس از ظهور عواقب سنگین آن، برخی خواستار ادامه همان روند از سوی دولت یازدهم هستند و حتی به بی توجهی کابینه روحانی به نظرات آنها هم انتقاد می کنند.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large