Skyscraper large

حافظه تاریخی پاک می‌شود اما مصادره نه

d6f78dfszse

عیسی سحرخیز

آش چنان شور شده است و غذا چندان غیرماکول که صدای آشپزباشی خانه ی ملت هم در آمده است که آی روزنامه نگاران به دادمان برسید و روی خرابکاری ها را بپوشانید و ای مردم به فریادمان برسید تا بیش از این مسخره و مضحکه ی عام و خاص نشویم. 

یکی از شرکای “شرکت سهامی خاص اخوان آملی لاریجانی” که ریاست مجلس قانونگزاری ایران را در انحصار خود دارد روز شنبه به مناسبت روزخبرنگار مصاحبه ی مطبوعاتی گذاشت و حرف هایی زد که اگر یکی از روزنامه نگاران نکاتی از آن را در خبری می آورد یا در مقاله ای می نوشت بی برو برگرد به اتهام “سیاه نمایی” و “تشویش اذهان عمومی” شبانگاه در منزل بازداشت می شد و ماه ها کسی از محل نگهداری اش بی اطلاع می ماند؛ همانند بیش از شصت روزنامه نگار و وب نگاری که این روزها در زندان های ایران محبوسند و ده ها خبرنگاری که آواره ی غربت هستند یا از فعالیت های مطبوعاتی در ایران محروم شده اند. 

علی لاریجانی در فراری رو به جلو، به امید عدم طرد گسترده از جانب ملت در انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی، در مصاحبه مطبوعاتی خود تلاش کرد که هر آن چه ضعف است به گردن دیگر اقتدارگرایان نشسته بر صندلی های سبز بهارستان بیندازد و خود را از تمامی کارهای مسخره و خنده دار راه یافتگان به مجلس تبرئه کند، غافل از این که حافظه ی تاریخی ملت ایران اگرچه زود پاک می شود، اما مصادره شدنی نیست! 

او در این گفت و گو خود داوطلبانه از سه موضوع “ساپورت، وازکتومی و اشتباه املایی در نگارش یک طرح” نام برد که طرح شدن آن در مجلس شورای اسلامی مورد مسخره و مضحکه ی عام و خاص بوده و بیش از پیش بی سوادی نمایندگان انتصابی تحمیلی از راه “نظارت استصوابی” را جلوه گر ساخته است. ” مثلا در بحث ساپورت سوالی در حوزه فرهنگی مطرح شد و اگرچه لزومی نبود تصاویری در این زمینه پخش شود. اما این امر به مجرایی برای تمسخر تبدیل شد… ممکن است نماینده‌ای در نگارش طرحی کلمه‌ای را به اشتباه نوشته باشد … مراد طراحان طرح ” افزایش جمعیت ” این بود که قانون قبلی تحدید موالید لغو شود و چیزهایی هم به آن اضافه کردند، اما ماجرایی درست کردند که اگر کسی از باروری جلوگیری کند او را به زندان می‌برند”. 

کاش در شرایطی که دستگیری و بازداشت روزنامه نگاران و وب نگاران مستقل و آزاد بی هیچ ضابطه و قانونی در ایران رواج دارد دست کم در قانون مطبوعات به بهانه ی” توهین به مقامات” حق نقد از “سران سه قوه” و “رهبری” سلب نمی گردید تا اهالی مطبوعات با ارائه ی شواهد و مدارک مستند فراوان می توانستند حرف های غیررسمی و سخنان رسمی خنده دار این مقام ها را نشان دهند و از جمله بگویند نقش شخص علی لاریجانی در ماجرای آلت دست قرار گرفتن نمایندگان و مضحکه و مسخره ی آنان چه میزان بوده است. 

وی حتما فراموش نکرده است که در زمان ریاست بر صدا و سیما در دوران اصلاحات چه سعی و تلاش فراوانی به کار گرفت تا قانون مطبوعات دست پخت مجلس پنجم زیر سلطه ی تمامیت خواهان در جامعه تثبیت شود. 

همچنین در سال بعد، وقتی حکم حکومتی امکان اصلاح قانون مطبوعات را از نمایندگان واقعی ملت گرفت، چه تبلیغاتی در مورد این اقدام فراقانونی در رسانه ی میلی به عمل آمد و چه جوسازی هایی علیه نمایندگان مردم در مجلس ششم شد؛ همان نمایندگانی که سال هاست چوب این تلاش در خور تقدیر خود را می خورند و نام شان در لیست سیاه شورای نگهبان و شخص احمد جنتی قرار دارد تا بی برو برگرد ردصلاحیت شوند تا چنین مضحکه آفرینان بی سواد ی بتوانند به راحتی بر جایگاه آنان جلوس کنند. 

کاش وی نگاهی هم می انداخت به کارهای خنده دار دیگر شرکای “شرکت سهامی خاص اخوان آملی لاریجانی” که گفته ها و نوشته های آنان نه تنها موجب مضحکه در سطح جهانی شده، بلکه پرونده ی حقوق بشر ایران را بیش از پیش سیاه و لکه دار کرده است. 

تنها برنده ی جایزه ی حقوق بشر ایران شنبه به نمونه هایی خاص از این موارد در قوه ی قضائیه ایران اشاره داشت. شیرین عبادی در مصاحبه ای گفت: “دولت ایران فقط یک دوره محدوده ۹ ساله گزارشگر ویژه نداشته است. همواره به قدری مرتکب نقض حقوق بشر شده که یک مبصر و آقا بالاسر برایش گذاشته اند که کارهایش را گزارش بدهد… کسی که خودش مسئول رسیدگی به موارد نقض حقوق بشر است، می‌آ‌ید رسما‌ً اعلام می‌کند که من افتخار می‌کنم که سنگسار در کشور من هست. درست مانند سخنان مشاور وزیر دادگستری که وقتی که ناظمی به چند بچه خردسال تجاوز می‌کند می‌آید می‌گوید که این مسئله با رضایت طرفین بوده است. این چنین اعمال و گفتاری فقط نشان از یک چیز دارد که این ها به هیچ چیز پایبند نیستند و در حقیقت وقتی در مجامع بین‌المللی محکوم می‌شوند آن موقع فریاد وااسلاما سرمی‌دهند.” 

حیف که بسیاری از روزنامه نگاران به دلیل جو سانسور و خودسانسوری حاکم بر کشور و بیم از برخوردهای غیرقانونی و به ظاهر قانونی که اشاراتی به آن رفت و همچنین نبودن امنیت شغلی هراس دارند به چنین سوژه هایی بپردازند و گرنه مشت های بیشتری از این خروار را بر روی طبق اخبار عرضه می شد.  

این بیم چنان است که حتی نمی توانند این پرسش بنیانی را مطرح کنند که صادق خان پس از آن شوی تبلیغاتی خنده دار در مجلس توسط سعید مرتضوی که برادر کوچک شما را مورد حمله قرار داده بود، زمان رسیدگی به پرونده های مالی دو دیگر شریک این شرکت سهامی زبانزد عام و خاص، کی فرا می رسد؟

 


  • بازنشر از جرس
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large