Skyscraper large
تقی رحمانی در گفتگو با راه ديگر:

اسرائیل در یک تله‌ى استراتژیک گیر کرده

f3f6f5f2

مژگان مدرس علوم

شمار کشته شدگان فلسطینی توسط ارتش اسرائیل در روز گذشته از مرز ۲۰۰ تن گذشت و اسرائیل در دو روز اخیر بیش از ۲۰۰ هدف در غزه از جمله دانشگاه اسلامی و مدارس را بمباران کرده است. این کشتار پس از نقض آتش بس توافق شده توسط رژیم صهیونیستی صورت گرفت. براساس توافق صورت گرفته و به ابتکار امریکا و سازمان ملل قرار بود از صبح روز گذشته به مدت ۷۲ ساعت در غزه آتش بس برقرار باشد اما پس از دو ساعت با حمله اسرائیل به رفح این آتش بس شکسته شد. 

از آغاز حملات اسرائیل به غزه تاکنون آمار کشته شدگان مردم فلسطین از ۱۶۰۰ نفرگذشته و تعداد زخمی شدگان به ۸۸۷۰ تن رسیده است.  

این در حالیست که تاکنون تلاش‌های دیپلماتیک قاهره برای برقراری آتش‌بس در نوار غزه به نتیجه نرسیده و بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل، نسبت به ادامه حملات اخیر به غزه و تبدیل شدن آن به یک عملیات طولانی تا رسیدن به اهداف اسراییل هشدار داده است. 

به سراغ تقی رحمانی، نویسنده و فعال سیاسیِ “ملى مذهبى” رفتیم تا از او از اهداف و فاکتورهای مختلف این دور از حملات اسرائیل در غزه بپرسیم. او در خصوص دلایل ادامه جنگ در غزه به “راه دیگر” می گوید: “دولت اسرائیل بویژه بعد از حاکم شدن جناح راست در اسرائیل و مهاجرت هایی که در ۱۹۹۰ به بعد در اسرائیل صورت گرفت دچار مشکلات و تناقضاتی شده است بطوریکه راست های اسرائیل دست بالا را از طریق وحشت آفرینی که بنام فلسطین وجود دارد گرفته اند. جدا از این مسئله، یک زمینه تاریخی هم وجود دارد و آن این است که اسرائیل از زمان تشکیل جنگ های تاکتیکی راه انداخته و از وجود فلسطین بعنوان یک خطر برای وحدت خود استفاده می کند. در همین رابطه دو سال پیش در اسرائیل تظاهرات و خواسته های مدنی مطرح شد که نشان می داد در میان یهودی های اسرائیل نگاههای متفاوت مدنی وجود دارد. در عین حال، اسرائیل غزه را به یک منطقه بسته محاصره شده تبدیل کرده تا جاییکه به قول خود اهالی غزه ۶۰ درصد از مردم این منطقه بیکار هستند. در حقیقت، غزه یک زندان بزرگی است که یک میلیون و هشتصد هزار نفر در آن زندگی می کنند و اسرائیل هم به هیچ وجه سر صلح با آنها نداشته و ندارد. حمله اخیر اسرائیل یک جنگ تاکتیکی است؛ منتهی این بار نه تنها حماس بلکه مردم غزه چاره ای نمی بینند جز اینکه از این محاصره خلاص شوند و اسرائیل می خواهد گذرگاه رفح را بگیرد، یعنی دو گفتمان کاملا متقابل و غیر متفاهم در اینجا قرار گرفته اند. در هر حال باید در نظر گرفت که غزه اشغال شده است و اسرائیل هم حاضر به صلح نیست و با تحقیر فلسطینی ها این مسئله را ادامه می دهد.” 

این فعال ملی ـ مذهبی با اشاره بر اهداف اسرائیل در شهرک سازی در نوار غزه یادآور می شود: “غزه یک منطقه بسته و بسیار پرجمعیت و پر تراکمی است که در سال ۱۹۴۸ جنگ های اعراب و اسرائیل متعلق به مصر بوده و اسرائیل آن را صاحب شده است. از جمله کرانه باختری رود اردن که با شهرک سازی اسرائیل روز بروز کوچکتر می شود و وسعت آن به یک سوم رسیده است در حالیکه در اسرائیل، اعراب و فلسطینی ها نمی توانند شهرک سازی کنند. در حقیقت اسرائیل با شهرک سازی درصدد نابودی یک میلیون و هشتصد نفر فلسطینی است که این امری امکان ناپذیر است. حتی خود خانم کلینتون می گوید بزرگترین انتقادش به شهرک سازی است. در حقیقت شهرک سازی یعنی نابودی فلسطین. حال در چنین وضعیتی اسرائیل با فشار آوردن بر غزه جنگ را مدیریت می کند اما این بار به دلیل اینکه محاصره سخت تر شده است فلسطینی ها مقاومت می کنند یعنی حاضرند کشته شوند اما این محاصره برداشته شود که خواسته ای کاملا طبیعی است. این مقاومت از سوی مردم فلسطین در حالی صورت می گیرد که خالد مشعل هم تصریح کرده است که مردم غزه هر چه را که بپذیرند ما هم می پذیریم. حتی محمود عباس به قطر می رود و با خالد مشعل گفتگو می کند و پنج خواسته خالد مشعل را که خواسته مردم غزه است را می پذیرد.” 

وی با بیان اینکه اسرائیل این بار در یک تله استراتژیک گیر کرده است، ادامه می دهد: “اسرائیل نیاز به جنگ دارد و هر سه سال یکبار به غزه حمله می کند و با این اقدام می خواهد حالت فوق العاده را حفظ می کند و صلح را عقب می اندازد. در حقیقت، اسرائیل تا زمانیکه بین فتح و حماس اختلاف بود به این بهانه که مشخص نیست مسئول کیست حاضر به گفتگو نمی شد و الان هم که حماس و فتح یکی شده اند اسرائیل صلح نمی خواهد و بدنبال جنگ های تاکتیکی است اما اینبار اگر در غزه پیروزی نظامی هم بدست بیاورد که به اعتقاد من نمی آورد به پیروزی استراتژیک هم نخواهد رسید. اسرائیل در این مقطع می خواهد فقط عقب بنشیند اما محاصره همچنان باشد و هیچ تضمینی هم ندهد. مردم غزه هم می گویند زندگی آنها در محاصره مرگ تدریجی است و این بار با مقاومت و کشته دادن شاید حساسیت جهان برانگیخته شود.” 

df5666erبه گفته نماینده فلسطین در سازمان ملل، عمق فاجعه در غزه هنوز تاکنون دیده نشده است و ابعاد این تراژدی از حملات پیشین اسرائیل به غزه در سال ۲۰۰۹، پیشی گرفته است. وی با استناد به منابع سازمان ملل گفت ۸۰ درصد از کشته شدگان فلسطینی حملات اسرائیل به غزه، غیر نظامی بوده اند. 

ابعاد ضد انسانی و افزایش شمار کشته شدگان مردم فلسطین باعث شده تا افکار عمومی جهان بیش از گذشته علائم همدردی را با وضعیت فلسطینی ها را از خود نشان دهند اما علی رغم این موضوع شورای امنیت تاکنون چهار نشست بی نتیجه برگزار و دو بیانیه صادر کرده است و به زعم برخی از ناظران سیاسی اعتراض جامعه مدنی جهانی به کشتار مردم فلسطین در محاسبات قدرت‌ها تاثیری ندارد. 

در این رابطه تقی رحمانی خاطرنشان می کند: “متاسفانه افکار بین المللی هنوز به اندازه کافی در این زمینه حساس نشده است. اما یک نکته قابل توجه این است که در کشورهای اروپایی همبستگی مردم با فلسطین بسیار بالاست؛ حتی در تظاهراتی که در پاریس در حمایت از فلسطین برگزار شد شمار عرب ها و جوانان فرانسوی که حتی به رفتار رئیس جمهور خود اعتراض داشتند بسیار بالا بود اگرچه رسانه ها این تظاهرات را پوشش خوبی ندادند. به اعتقاد من الان افکار عمومی و روشنفکران دو مسئله آتش بس و برداشتن محاصره از غزه را باید مطالبه کنند، یعنی تا زمانیکه محاصره برداشته نشود مرگ تدریجی فلسطینی ها هم ادامه خواهد داشت، حتی در این هشت سال محاصره شاید تعداد کشته های بی سر و صدا بیشتر از این دو هزار نفر بوده است. یک نکته هم باید در نظر گرفت که در فضای مجازی و در بخشی از رسانه های مستقل کشتار غزه یک مقدار از وجدان جوامع را معذب کرده مسئله ای که نباید نادیده گرفت. اگرچه در رسانه های معتبر فشار و قدرت یهودی ها و طرفداران اسرائیل به گونه ای است که حتی مجری تلویزیونی با یک فلسطینی و مخالف اسرائیل از یک موضع حرفه ای اما کاملا طرفدار اسرائیل وارد گفتگو می شود. برای روشن شدن این مسئله مثالی می زنم که مجری تلویزیون ایران در مصاحبه با یک مخالف حکومت شاید گاهی کلمات همدلانه را بکار ببرد اما در مصاحبه با فلسطینی ها در رسانه های غربی نه تنها سعی می شود همدلی نشان داده نشود بلکه سعی می شود تمام دلایل اسرائیلی ها را مطرح کنند و طرف مقابل را وادار به جوابگویی کنند. این نشان می دهد که رسانه ها در انعکاس اخبار مربوط به فلسطینی ها چقدر ملاحظه دارند و مظلوم ترین ملت جهان در مقابل قوی ترین و پولدارترین ملت جهان قرار گرفته و نخست وزیر کشور چهار و پنج میلیونی در مقابل آمریکا بعنوان یکی از قدرت های جهان می ایستد و صریحا می گویند روند صلح خاورمیانه را انجام نمی دهد.” 

این نویسنده و تحلیلگر سیاسى در ادامه صحبتهای خود به کمرنگ شدن تاثیر نهادهای سازمان ملل اشاره کرده و می گوید: “بعد از فروپاشی شوروی و نظم جهانی شدن جدید، نهادهای سازمان ملل تا حدی کم تاثیر شدند. زمانیکه بوش بدون اجازه سازمان ملل به عراق حمله کرد در حقیقت نقش بعضی از دولت ها عمده تر شد. از سوی دیگر نفوذ فوق العاده یهودی ها در اقتصاد جهان که بخشی از آنها طرفدار اسرائیل هستند واقعیتی است که جزو اهرام های فشار محسوب می شود. مسئله ای که کمی زمان خواهد برد این است که شاید زمانی منافع آمریکا اقتضا کند که دیگر اسرائیل را بعنوان متحد استراتژیک خود در منطقه نبیند که این به برخی عوامل و بازیگری  برخی کشورها بستگی دارد. متاسفانه کشورهای مسلمان و عربی در برخی شرایط خوب با مسئله فلسطین و اسرائیل بازی نکردند.” 

برخی از ناظران سیاسی معتقدند که مقاومت حماس در برابر حملات سهمگین اسرائیل تا حد زیادی مدیون کمک های آشکار و پنهان ایران به حماس است. اما اظهارات اخیر رهبری و تعدادی از سران سپاه در مورد مسلح کردن فلسطینی ها که در رسانه های جهان بویژه رسانه های اسرائیلی بازتاب فراوانی پیدا کرد بهانه ای به دست اسرائیل خواهد داد تا حملات خود را افزایش دهد. 

آقای رحمانی با اشاره بر اینکه دیپلماسی ایران پیچیده است، تصریح می کند: ” ما در ایران یک دیپلماسی دولت داریم و یک دیپلماسی مثلا پاسداران داریم اما جدای این موضوع مسئله فلسطین بعنوان سوژه ای که بسیاری از کشورهای جهان سوم با آن تعامل و تقابل داشته اند را نباید فراموش کرد. هر جریانی که بتواند کمک کند صدای فلسطینیان به جهان برسد کارش را درست انجام داده است و در مقابل اگر جریانی بخواهد از این مسئله سوء استفاده کند باید با آن برخورد شود. به نظرم برخی از مواضع نظامیان ایران با توجه به فضای جهانی و قدرتی که اسرائیلی ها دارند تحریک کننده است؛ بخصوص در دوره احمدی نژاد که دولت ایران هزینه زیادی بر جنبش فلسطین تحمیل کرد و بحث فرعی هولاکاست غلط بود. اما در دوره اخیر دولت ایران سعی دارد بخاطر اختلافاتی که با حماس و اخوان المسلمین پیدا کرده به فتح نزدیک شود. از این منظر اگر مسئله فلسطین باشد ایران نماینده جهان اسلام در مقابل غرب می شود ولی اگر مسئله سوریه مطرح باشد ایران دیگر نماینده جهان اسلام نیست و موضوع شیعه در مقابل اهل سنت مطرح می شود. در مورد مسئله فلسطین در برخی مواقع ایران کمک می کند اما در برخی مواقع استفاده تبلیغاتی صورت می گیرد. اما بطور کلی مسائل تحریک آمیز نباید مطرح شود و فکر می کنم برخی از نظامیان سعی می کنند با گفتن این مسائل تحریک آمیز روند مذاکرات هسته ای را تحت الشعاع قرار دهند. نمونه آن هم این بود که نماینده آمریکایی گفت با تهدیدی که آقای خامنه ای و فرماندهان نسبت به اسرائیل کردند مصر هستیم که ایران به بمب اتمی دست پیدا نکند. به اعتقاد منف در نوع کمک و همبستگی با فلسطین باید منافع فلسطینی ها در نظر گرفته شود و منافع فلسطین هم حکم می کند که محاصره غزه شکسته شود و هر کاری که باعث شکستن محاصره غزه شود اقدام مناسبی است؛ اما در مورد اینکه کرانه باختری مسلح شود یا نه، مردم فلسطین و دولت خودگردان باید تصمیم بگیرند که چه موضع و رفتاری باید داشته باشند. در هر حال دولت ها باید فشار بیاورند تا محاصره غزه لغو شود و اگر این خواسته انجام شود حماس هم با آتش بس موافقت خواهد کرد.”  

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large