Skyscraper large

با بی‌تدبیری دولت، امید تئاتری‌ها ته کشید

5f5f4h4jiki

روشنک آسترکی

هنر تئا‌تر و نمایش با اینکه قدمت دیرینه‌ای در کشور ما دارد اما سالهاست که در وضعیت نامناسبی قرار دارد. با روی کار آمدن دولت یازدهم و امید به گشایش در گره‌های کور سالهای گذشته اهالی تئا‌تر نیز امیدوار شدند تا مشکلات گریبان تئا‌تر را‌‌ رها می‌کند اما گویا با گذشت یکسال که از عمر دولت یازدهم می‌گذرد امید‌ها به ناامیدی تبدیل شده و در طی روزهای گذشته مطالب مختلفی از سوی کار‌شناسان و دست اندر کاران تئا‌تر در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها منتشر شده است.

در جدید‌ترین مطلب منتشر شده در اینباره، بهزاد فراهانی هنرپیشه تئا‌تر روز گذشته در روزنامه اعتماد نوشت: «سال بعد از سال و دولت بعد از دولتی می‌آید و تمام می‌شود، مدیران جابه‌جا می‌شوند، بودجه‌ها تقسیم می‌شود، اما وضع بودجه هنرهای نمایشی تغییری نمی‌کند. حسین طاهری، مدیر اداره کل هنرهای نمایشی نخستین دیدار خود را با اعضای خانه تئا‌تر برگزار کرد و این نهاد صنفی هم همچنان به مساله اول خود یعنی سهم ناچیزش از بودجه پرداخت.»

امید اهالی تئاتر ته کشیده

همچنین هفته گذشته مرضیه برومند، کارگردان تئا‌تر با انتقاد شدید از وضعیت بودجه تئا‌تر گفت: متأسفم بودجه تئا‌تر مملکت، نصف پشت قباله فلان خانم بازیگر است که زن یک مرد سیاسی شده است. به گزارش ایسنا، برومند که چند ماهی است دبیری جشنواره تئا‌تر عروسکی را بر عهده گرفته است، خطاب به حسن روحانی، رییس جمهور کشورمان گفت: تا امید اهالی تئا‌تر ته نکشیده است، فکری کنید.

این هنرمند که روز شنبه، هفتم تیر ماه، در تئا‌تر شهر سخن می‌گفت، افزود: بی‌عدالتی را در تقسیم بودجه بسیار واضح حس می‌کنم. از آقای جنتی وزیر ارشاد تعجب می‌کنم و از آقای روحانی رییس جمهور می‌خواهم تدبیری کند تا ما خانواده تئا‌تر امیدمان را از دست ندهیم. بدون تدبیر، امیدمان ته می‌کشد و اگر چنین شود، چگونه به بدنه جامعه امیدواری را تزریق کنیم. درحالی که جامعه ما نیازمند امید و نشاط است. ما تئاتری‌ها کجا داریم خلاف می‌کنیم که این اندازه مورد کم توجهی قرار می‌گیریم؟ 

برومند تاکید کرد: تدبیر باید باشد که امیدوار باشیم. یک سال امیدوار بودیم اما امروز به سراشیبی افتاده‌ایم. تدبیر یعنی بودجه تئا‌تر کم است، پس برویم بگیریم. اگر نمی‌توانیم این کار را انجام بدهیم، باید برویم. ماندن و شرمنده بودن خوب نیست. خیلی وقت است وضعیت تئا‌تر بد است اما آیا کسی تلاش کرده به سامانش کند؟

بهزاد فراهانی نیز به وضعیت نامناسب بودجه تئاتری‌ها اشاره کرده و گفته است: ردیف بودجه‌یی که هر سال برای تئا‌تر تعیین می‌شود از کانال وزارت فرهنگ و ارشاد به دست ما می‌رسد، اما این بودجه در مسیری که باید طی کند آنقدر تقلیل می‌یابد که دیگر بود و نبودش برای سرپا نگاه داشتن تئا‌تر یک مملکت ۷۰ میلیونی فرقی ندارد. بودجه مرکز هنرهای نمایشی صرف ده‌ها جشنواره و کارگاه و… می‌شود، اگرچه همین بودجه هم در ابتدای امر چندان قابل توجه نیست، اما وقتی به دست تئاتری‌ها می‌رسد، واقعا کاری با آن نمی‌شود انجام داد. با این حال شاید اگر این بودجه صرفا هزینه تئا‌تر شود بتواند یک گام به جلو بردارد.

وی در ادامه افزوده: مساله دردناک این است که همه اصناف و حوزه‌ها محق هستند که درباره بودجه، کیفیت پرداخت، مقدار آن، هزینه کردن آن در هر بخشی و… تصمیم بگیرند و چانه‌زنی کنند. اما وقتی پای هنرمند به میان می‌آید، پول و بودجه تبدیل به یک ضد ارزش، یک انگ می‌شود. هنرمند و نهاد صنفی هنرمند از لحظه‌یی که حرف بودجه را می‌زند متهم به مادی‌گرایی می‌شود. دیگر کسی حرف این را نمی‌زند که مگر می‌توان بدون پول یک هنر را در سطح ملی زنده نگاه داشت. مگر می‌توان از هنرمند خواست که چشم از حق خود بپوشد و راه دیگری برای پیش بردن هنر خود بجوید؟

همچنین قطب الدین صادقی، مدرس تئا‌تر و کارگردان طی یادداشتی در روزنامه شرق نوشت: بی‌مقدمه بگویم در دولت تدبیر و امید آقای روحانی انتظارات اولیه فعالان و دوستداران هنر نمایش هنوز برآورده نشده است و کمبود کار و نبود امنیت شغلی همچنان آینده این هنر و هنرمندان آن را تهدید می‌کند؛ زیرا شرایط خلق و تولید هنر نمایش – که بحرانی بود- از آغاز دولت تدبیر و امید، بحرانی‌تر شده است.

دست وزیر خالیست

با بروز انتقادهای جدی صاحبنظران و فعالان حوزه تئا‌تر در هفته‌های گذشته، علی جنتی نیز با مهم برشمردن حوزه تئا‌تر و نمایش گفت: برخی از امکانات لازم برای تئا‌تر مادی است که باید به تئا‌تر اختصاص داده شوند. بخشی از این امکانات مادی برای فعالیت‌های عمرانی، تجهیز و ساخت سالن‌های نمایش و بخشی دیگر برای کمک به هنرمندان این حوزه ضروری هستند.

به گزارش ایسنا او با اشاره به محدود بودن امکانات دولتی که در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار می‌گیرد، اذعان کرد: این امکانات باید در همه بخش‌های وزارتخانه توزیع شود. اگر مقداری دستمان باز‌تر شود طبیعتا کمک بیشتری به تئا‌تر خواهیم کرد.

به گفته برخی صاحبنظران سهم تئا‌تر در بودجه دولت بیش از هرچیز صرف جشنواره‌ها می‌شود. در سال ۹۲ نزدیک به ۲۴ جشنواره و مسابقه تئاتری برگزار شد، یعنی به طور میانگین دو جشنواره در هر ماه. حتی جشنواره‌هایی مثل جشنواره شهر با حمایت شهرداری یا جشنواره مقاومت با بودجه سپاه، به نوعی از سهم تئا‌تر در بودجه‌های بزرگ سازمان‌ها کم می‌کنند.

در عوض دولت می‌خواهد مشکلات عمده تئا‌تر را هم از همین راه حل کند. مثلا برای مشکل نرفتن تئا‌تر به شهرستان‌ها امسال جشنواره فجر، بزرگ‌ترین جشنواره تئا‌تر ایران، همزمان با تهران در ۵ استان دیگر هم برگزار شد.

مسئله خیل فارغ التحصیلان تئا‌تر که راهی به بازار کوچک تئا‌تر حرفه‌ای نمی‌یابند نیز در دستور جشنواره هاست، از جشنواره تئا‌تر دانشگاهی در اردیبهشت تا تجربه در اسفند ماه دست کم پنج جشنواره دانشجوئی وظیفه کشف و جذب استعداد‌ها را دارند.

به گفته برخی فعالان حوزه تئاتر در پس رانت و رابطه ای که در تخصیص امکانات تئاتر نیز نفوذ کرده بسیاری از استعدادهای جوان فرصتی برای ورود به صحنه های تئاتر پیدا نمی کنند و این نیز یکی از معضلات حوزه تئاتر کشور است.

در حال حاضر که یک چهارم عمر دولت یازدهم گذشته است و به گفته اهالی تئاتر تدبیر و امیدی از این دولت ندیده اند، باید دید در سال دوم عمر دولت وضعیت تئاتر ایران به چه سمتی حرکت خواهد کرد. 

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large