Skyscraper large

تهدیدِ بی‌پشتوانه، آنها را جری‌تر می‌کند

9s8d7f46e5-taghi_rahmani_5786994271 تقی رحمانی - تقى رحمانى

تقی رحمانی

راست افراطی، عصبانی می تازد. گاهی با فضای خالی برخورد می کند. زمانی هم کار شکنی را پیشه می کند. اما فضای خالی به این دلیل است که در مقابل خود جریانی فعال همانند دوم خرداد ۱۳۶۷ ندارد تا مقابله را به بحران و سرکوب بکشاند. ولی توان کارشکنی و فشار را حفظ کرده است. راست افراطی در عوض از امکانات اجرائی بیشتراز دوم خرداد برخوردار است؛ به مثابه جریانی است که که یک قوه از سه قوه را از کف داده است ، اما از دست نداده است. پس می خواهد تا اطلاع ثانوی با کف زدن به صورت دولت روحانی و ضربه زدن به جامعه مدنی، قوه سوم را به دست آورد. اگر چه هدف راست افراطی مرعوب کردن جامعه است .این کار اگرعملی شود دولت را هم در چنگ دارد. 

سیاهه ی کاری راست افراطی بعد از نوروز امسال بالاتر رفته است. لیست کردن این فشار‌ها بر دولت روحانی و هم برجامعه مدنی نشان می دهد که جریان مزبور عصبانی اس و با فشار بالا حمله می کند. در این حملات ضریب خطایش هم بالا می رود. فیلم مستند «من روحانی هستم» و حمله به بند ۳۵۰ در اوین از نمونه این برخورد‌ها است. اگرچه شکست خورده است اما پایان نیافته است؟ 

با این وصف روحانی برای اولین بار تهدید به مقابله به مثل کرد و از تلافی سخن گفت، آن هم در رسانه عمومی. او این نقدها را در مراسم‌های دیگر هم تکرار کرد. 

در سومین برنامه تلویزیونی، روحانی راست افراطی را تهدید کرد که مردم را به صحنه می آورد تا از رای ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ه.ش دفاع کنند. در این مورد تجربه خاتمی را داریم و دوره اصلاحات را که مرور آن مناسب برای هراقدام آینده است. 

خاتمی را تحلیل این بود که حضور خیابانی مردم موفق نخواهد بود چنین انرژی در میان مردم نیست. استناد وی هم حضور نه چندان انبوه مردم در سالگرد دوم خرداد ۱۳۷۷ه.ش بود. در مقابل هم جمعی از اصلاح طلبان بر حضور مردم و رهبری اصلاحات بوسیله خاتمی اصرار داشتند می خواستند وی رهبر اصلاحات هم باشد، نه فقط رئیس دولت . 

خاتمی در این مورد در درون دولت و مدیران صاحب منصب یاور چندانی نداشت اما صدای بلند مطبوعات اصلاح طلب – که از میزان توانشان بیشتر نشان داده می شد- در مجموع قافله ی پرکج و تاب اصلاح طلبان را دچار مشکل و ناهماهنگی بیشتر کرد. خاتمی رهبر خیابانی نبود. کروبی رهبر خیابان بود اما اصلاح طلبان مشارکتی با وی چندان همراه نبودند و با اختلاف داشتند. کروبی در سال ۱۳۸۸ه.ش نشان داد که رهبری خیابانی را هم باور دارد. کاری که خاتمی نکرد و برای خویش هم استدلال داشت. البته با تمام فراز و نشیب‌های در رفتار هایش.اما این رهبر مدنی سودای رفتار خیابانی و حضور با مردم انبوه را ندارد. 

در دوره اصلاحات، ناهماهنگی عملیِ اصلاح طلبان، امکان مانور راست افراطی را بالا برد و رفتارهای بی‌پشتوانه رسانه‌های اصلاح طلب، جریان راست را ترساند؛ اما باعث جا زدن این جریان نشد.در نتیجه این جریان به گرایش افراطی، چک سفید داد که بر اصلاحات بشورد و آن را سرکوب کند. 

باید توجه داشت که به غیر از صندوق رای در ایران مکان‌ها و عوامل دیگری وجود دارد که اگر در محاسبات دیده نشود هر جریانی را دچار خطای راهبردی می کند. تعارض اصلاح طلبان در تحلیل شرایط بعد از انتخابات مجلش ششم، به ضرر اصلاح طلبی در ایران تمام شد. 

حال که راست افراطی در ایران کمر بسته است برای زدن جامعه مدنی و کف زدن به صورت دولت، با وضع موجود چه می توان کرد؟ آیا تهدید روحانی کافی است؟آیا تهدید این جریان راه کج می کند؟ آیا این به صحنه خواندن مردم به راهکار نیاز ندارد؟ 

راست افراطی تجربه ی مقابله دارد. از بحران زایی سود می برد. توان درگیری دارد، چون حمایت بی‌چون چرای نهادهای قدرت تا بیت رهبری را در پشت سر خود دارد. اما این امکانات دارای محدودیت هم است. نحوه مواجه با این جریان مهم است. 

تدارک حمایت عملی مردم ابزار لازم دارد! 

روحانی در قدم اول برای نشان دادن حمایت مردم نیاز دارد که نشان دهد که توان آن را دارد که از حامیان مدنی خود حمایت کند. در این مورد نهادهای مدنی در معرض تهدید هستند. در حالیکه انجمن صنفی‌های گوناگون از عدم امنیت رنج می برنند. مراسم‌های مجوز دار هم لغو می شوند. 

روحانی چگونه می خواهد که مردم بتوانند به صحنه بیایند و از رای خود دفاع کنند؟ وقتی می داند که جناح راست افراطی دست بردار نیست، مگر این که با مقاومت درست و حسابی مواجه شود تا عقب بنشیند. روحانی برای عملی کردن تهدید خود در صورت خطر برای دولت، می باید فضا سازی لازم را انجام دهد. این فضاسازی و بستر سازی نیاز به آن دارد که در چهار چوب قانون، وی از شعارهای خود دفاع و اقدام عملی نماید. 

در غیراین صورت، هر تهدید ی که عملی نشود راست افراطی را در هجوم خود  مصمم تر و جری تر می کند. در این مورد بیشتر باید سخن گفت و نوشت، چرا که مواجه راهبردی به اتخاذ امکانات و لوازمی نیاز دارد که اگر فراهم نشود نتیجه نخواهد داد. به عبارتی هر اقدامی پشتوانه لازم را می خواهد.  

 


  • بازنشر از جرس
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large