Skyscraper large

دستور از بالا؛ نشانه‌گیرى علیه دولت

65d44f

عیسی سحرخیز

وقتی حسین شریعتمداری تیتر یک کیهان را خود انتخاب می کند، چینش خبرهای ویژه را به عهده می گیرد و قلم به دست می شود و یادداشت می نویسد مشخص می شود دستور از جای مهمی رسیده تا قلب دولت حسن روحانی نشانه گرفته شود و سیاست های خارجی و مجری توانمندش زیر سوال برود. 

این مشی تازه ای نیست، هرگاه دولت از نوع احمدی نژاد مورد پسند اقتدارگرایان نباشد و نماینده ی رهبری در اصلی ترین رسانه ی اقتدارگرا بازی سیاسی یا امنیتی ای را شروع کند، می توان انتظار داشت جریان تندرو نیز به تکاپو بیفتد و برنامه ای همه جانبه در دستور کار قرار گیرد. 

این بار بهانه تصویب پیش نویس قطعنامه “پارلمان اروپا” در مورد ایران است که حسین آقا دستور داده است تا آن را به “اتحادیه اروپا” منتسب کنند که ماهیت و ساختار حقوقی متفاوتی با نمایندگان مستقیم مردم اروپا دارد که از سر اتفاق اکنون راست گراها و افراطی ها در آن دست بالا را دارند. 

نگاهی به عناوین صفحه اول، به ویژه تیترهای اصلی، اخبار ویژه و یادداشت روز کیهان طی دو روز گذشته نشان می دهد که قطعنامه “پارلمان اروپا” بهانه ای شده است تا نقطه ی قوت دولت روحانی یعنی سیاست خارجی و وزیر امور خارجه مورد هدف تمامیت خواهانی قرار گیرد که انتخابات ریاست جمهوری را باخته اند و نگران دو انتخابات سرنوشت ساز مجالس خبرگان و شورای اسلامی هستند. 

جالب این که پارلمان اروپا در قطعنامه مورد نظر رویکردی مثبت نسبت به تمام زوایای دستگاه سیاست خارجی دولت تدبیر و امید داشته است، از توافقنامه ژنو گرفته تا رفع تحریم های تجاری، از نقش مثبت دادن به جمهوری اسلامی در حل منافشه ی خونین سوریه گرفته تا ضرورت گسترش روابط ایران و اروپا. اما طبیعی است که در مسائل داخلی موضوع آزادی ها، روند مردمسالاری، چگونگی برگزاری انتخابات و به طور کلی نقض حقوق بشر با حساسیت ویژه ای مورد توجه گرفته شده باشد. 

کلید خوردن برنامه ی هجوم تبلیغاتی گسترده به سیاست خارجی دولت، در پی پایان تعطیلات نوروزی روزنامه ها و پایان سفرهای نوروزی نمایندگان و بازگشایی مجلس خود بی تردید بیانگر در دستور کار قرار گرفتن برنامه ی گسترده و همه جانبه برای سنگ اندازی در کار دولت اعتدال و کارشکنی در مذاکرات هسته ای و ۱+۶ است. 

شریعتمداری این برنامه را از روز شنبه در نخستین روز شروع فعالیت نشریات در ایران پس از یک تعطیلی دو هفته ای با نوشتن سرمقاله “آن تک و این پاتک” آغاز کرد. نماینده ی ولی فقیه در کیهان خود را به کوچه ی علی چپ زد و با این که به خوبی آگاه است که تفاوت اساسی میان “پارلمان اروپا” و “اتحادیه اروپا” و مصوبه های آن وجود دارد نوشت: ” اما، پرسش بعدی آن است که اتحادیه اروپا این قطعنامه خنده‌دار و احمقانه را با چه انگیزه‌ای تهیه و تدوین و تصویب کرده است؟!”

او از ان سو با به کار بردن جملات و کلیدواژه های خاص تلاش دارد تا دولت روحانی- اگر نگوئیم تمام اعضای آن- به ویژه چهره های شاخص آن را عضو یا طرفدار اصلاحات و جنبش سبز معرفی کند تا ضرورت جابجایی و تغییر دولت تدبیر و امید را مهم نشان دهد:

” در حالی که شماری از مسئولان محترم هر از چندگاه، برخوردهای خصمانه آمریکا و متحدانش را به چالش – البته نه چندان جدی- می‌کشاندند، طیف نفوذی یاد شده برای اثبات – به زعم خویش – دستاوردهای نزدیکی با آمریکا! خود را به آب‌و آتش می‌زدند. مثلا؛ اظهارات خصمانه وندی شرمن علیه مردم ایران را نادیده می‌گرفتند و در همان حال به سخنان وی استناد می‌کردند که گفته بود «با تیم مذاکره‌کننده آنقدر نزدیک و صمیمی هستیم که یکدیگر را با نام کوچک خطاب می‌کنیم»! قطعنامه اتحادیه اروپا، این ترفند عوامل نفوذی فتنه را که متأسفانه هنوز در دولت محترم حضوری – ولو حاشیه‌ای اما، با دسترسی به متن – دارند، نخ‌نما کرد”.

در ادامه ی این سناریوی ضد دولتی است که تیتر یک روز یک شنبه کیهان می شود ” پاسخ مجلس به گستاخی اتحادیه اروپا” و اصلی ترین خبر ویژه اش به جزئیات مذاکرات وین اختصاص می یابد:” ظریف با کدام توجیه سر این میز شام حاضر می شود؟”

شریعتمداری چون همیشه تلاش می کند خود را سخنگوی ملت و روزنامه کیهان را تریبون اکثریت مردم ایران معرفی کند تا مسیر طی شده در راه بهبود روابط ایران با غرب به ویژه اروپا و آمریکا را که به نقطه ی سرنوشت سازی رسیده است، تخریب کند و اگر شد آب رفته را به جوی سیاست های دولت احمدی نژاد بازگرداند.

به این دلیل است که در خبر مربوط به مجلس یک باره لیست بالابلندی از مخالفان ردیف می شود: ” پس از گذشت سه روز از تصویب قطعنامه مداخله‌جویانه پارلمان اروپا واکنش‌ها به این قطعنامه ضد ایرانی ابعاد تازه‌ای به خود گرفته و علما، مراجع، دانشگاهیان و نمایندگان مجلس خواستار واکنش جدی دولت به این یاوه‌گویی‌ها شدند”.

اما نقطه ی ظریف آن جاست که تلاش می شود بار دیگر شام کاری وزیر امور خارجه ی ایران و همتای اروپایی اش به بهانه ی تصویب قطعنامه “پارلمان اروپا” به هم بخورد؛ “بااین حال دکترظریف درواکنش به بیانیه گستاخانه مذکورصرفا گفته بود این بیانیه واجد تحریم جدید نیست! با این اوصاف باید از دکتر ظریف و وزارت امور خارجه پرسید آیا مانعی که باعث لغو ضیافت شام کذایی با خانم اشتون شد، اکنون برطرف شده یا رو به تشدید گذاشته و توقع این بوده که وزارت امور خارجه موضع قاطعی حتی در روند مذاکرات اتخاذ کند؟”

اکنون دیگر دست امثال شریعتمداری ها رو شده و حنایشان پیش ملت چندان رنگی ندارد و مشخص شده که تمام این صغری و کبری ها برای دستیابی به یک هدف نوشته می شود و آن چیزی نیست جز اثرگذاری در انتخابات آینده.

دلیل هم روشن است روند امور به ویژه در زمینه ی سیاست خارجی، پس از انتخابات خرداد ۹۲ خواب خوش تندروها آشفته کرده و آب در خوابگه مورچگان ریخته است تا آنان این احساس تلخ را داشته باشند که دیگر در صحنه ی سیاسی ایران دست بالا را ندارند و به راحتی نمی توانند حتی با دوپینگ شورای نگهبان، ایفای نقش ویژه احمد جنتی و نظارت استصوابی رای مردم را در انتخابات های آینده چون خرداد ۸۸ مصادره کنند.

 


  • بازنشر از جرس
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large