Skyscraper large

فاصله انقلاب تا آزادی

s5df55d-مهدى ساوالان پور- mehdi savalan poor

مهدی ساوالان پور

روز بیست و دوم بهمن ماه با تاریخ حاکمیت جمهوری اسلامی پیوند خورده است و هر سال بسته به اتفاقات، راهپیمایی در این روز رنگ و بویی دیگر و فاصله انقلاب انجام شده تا آزادی تعریف شده، معنای دیگری پیدا می‌کند.

روز گذشته در راهپیمایی بیست و دوم بهمن گروهی از جوانان وابسته به جناح اصلاح طلب که به دعوت سید محمد خاتمی در این مراسم حضور پیدا کرده بودند به دلایلی از قبیل همراه داشتن نماد سبز و پوسترهای حسن روحانی با امضای “جوانان اصلاح طلب” توسط نیروهای امنیتی و لباس شخصی بازداشت شدند.

از چند روز گذشته و در پی دعوت رئیس جمهور اسبق ایران در خصوص حضور اقشار مختلف به ویژه اصلاح طلبان در این مراسم، موجی از اعتراضات تندرویان حکومتی و رسانه‌های منتسب به جریان اصولگرا به راه افتاده بود و این دعوت خاتمی را رخ نمایی لایه‌های پنهان فتنه سبز در راهپیمایی ۲۲ بهمن نام نهادند و با بیان مطالبی از قبیل اینکه ” خاتمی در راهپیمایی باشد یا نباشد تطهیر نمی‌شود”، از حضور وی در این مراسم ابراز نگرانی کرده بودند.

روزنامه جمهوری اسلامی در واکنش به این مساله در ستون “جهت اطلاع” خود نوشت: دیروز در سطح شهر تهران افرادی با در دست داشتن میکروفن خبرنگاری به همراه فیلمبرداران، به مردم مراجعه می‌کردند و از آنها می‌پرسیدند به نظر شما آیا آقای خاتمی بدون آنکه عذرخواهی کند حق دارد در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت نماید؟

در ادامه این مطلب آمده است: بعید است این اقدام مربوط به رسانه ملی باشد ولی مخاطبان به تصور اینکه قرار است مصاحبه آنها از تلویزیون پخش شود از پاسخ دادن به این سوال القائی طفره می‌رفتند.این حرکت، با توجه به اینکه انقلاب و حضور در راهپیمایی یوم‌الله ۲۲ بهمن به تمام مردم ایران مربوط است و کسی حق ندارد برای دیگران محدودیت ایجاد کند، یک حرکت انحرافی است که باید با عوامل آن برخورد شود.

البته دعوت خاتمی و جریان اصلاح طلب برای حضور در مراسم ۲۲ بهمن، موجب اختلاف در بین این طیف سیاسی گردیده و جمعی از آنان معتقد بودند تا هنگامی که رهبران جنبش سبز در حصر قرار دارند، نشان دادن حسن نیت و اقداماتی از این دست نتیجه عکس می‌دهد.

نمونه این مساله را می‌توان در راهپیمایی روز گذشته مشاهده کرد که در هنگام سخنرانی حسن روحانی با فاصله یکصد متری، در وسط میدان آزادی، پلاکاردی از تصویر موسوی، مهدی کروبی و سید محمد خاتمی در حال اعدام با این جمله” مطالبه امت محاکمه سران فتنه” در دست برخی تندروها قرار داشت.

با وجود تمامی هیاهوهایی که درباره احتمال رفع حصر سران جنبش سبز مطرح می‌شود، سخنان غلامحسین محسنی‌اژه‌ای دادستان کل کشور مبنی بر اینکه “افرادی برای رفع حصر بی‌جهت تلاش می‌کنند، به نتیجه هم نمی‌رسند و تا زمانی که سران فتنه توبه نکنند و بر این موضع باشند به هیچ وجه کار دیگری انجام نمی‌شود و شرایط مثل سابق خواهد بود” نشان می‌دهد سیاست و اراده نظام درباره محصورین هیچ تغییری نکرده است.

این اقدامات و به دنبال آن دستگیری‌های روز گذشته نشان از این مساله دارد که حاکمیت اقتدارگرا و تفکرات افراطی تندرویان، راهپیمایی ۲۲ بهمن را از پیام ۲۴ خرداد جدا می‌دانند و این مدعیان اخلاق مداری تضعیف و تخریب دولت یازدهم را سرلوحه اعمال خود می‌شمارند.

پیروزی حسن روحانی و تشکیل دولت یازدهم با شعار اعتدالگرایی باعث گردیده آرایش جناح‌های سیاسی تغییر کند و جایگاه افرادی که روزگاری در مسند تصمیم گیری و تصمیم سازی قرار داشتند به خطر بیافتاد و حتی باعث کمرنگ شدن نظام مطلقه ولایت فقیه گردد.

بی سواد خواندن این قشر از سوی حسن روحانی و مخالفت با مشارکت این افراطیون در مذاکرات هسته‌ای، بار دیگر عزم این تشنگان قدرت را جزم کرده است تا با اقدامات مختلف دولت تدبیر و امید را زمین‌گیر و راه را برای دستیابی دولت به خواسته‌هایش را ببندند.

البته به عملکرد دولت یازدهم و اقداماتش نقدهای بسیاری وارد است و هنوز حسن روحانی نتوانسته بخش بسیاری از شعارهای انتخاباتی خود را جامه عمل بپوشاند و اقداماتی از قبیل توزیع نامناسب و توهین آمیز سبد کالا و عدم موفقیت در مباحث اقتصادی بار دیگر فرصت مناسبی را برای حمله افراطیون به دولت را فراهم آورده است.

راهپیمایی ۲۲ بهمن بار دیگر این فرصت را به تندرویان داد که یک‌بار دیگر به بازسازی مقابله با جریان موج سبز دست یازند و در کنار آن با استفاده از منابع تبلیغاتی توافقات ژنو را در بعد مصرف داخلی زیر سئوال ببرند.

بدون تردید این اقدامات تبعات شدیدی را برای دولت حسن روحانی به دنبال خواهد داشت، هرچند اقدامات وی حمایت اکثریت جامعه را به دنبال دارد اما جناح قدرت و حامیان تندرو رهبر معلوم نیست تا کجا دست روحانی و تیم مذاکره کننده‌اش را باز خواهند گذاشت.

عملکرد نامناسب دولت احمدی‌نژاد و بحرانهای اقتصادی و اجتماعی از یک سو و تشدید تنش با جامعه بین‌المللی از سوی دیگر کشور را تا آستانه فروپاشی پیش برد و حاکمیت را مجبور کرد تا فردی مانند روحانی را در کسوت ریاست جمهوری بپذیرد، اما عدم تطابق عملکرد روحانی با خواسته جناح قدرت موجب هراس این گروه گردیده است که مبادا نظام مردم‌سالاری جایگاه خود را در جامعه پیدا کند.

در خاتمه باید گفت این سخن روز گذشته حسن روحانی در میدان آزادی که” هیچ کس نباید فکر کند که یک جناح می‌تواند بر کشور حاکم باشد باید همه جناح‌ها،‌ احزاب و گروه‌ها نقش خود را ایفا کنند” نباید تنها در مرحله حرف باقی بماند و رئیس دولت یازدهم باید اقدامات عملی خود را نیز در این زمینه نشان دهد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large