Skyscraper large

اتهام فتنه سازی به انجمن شاعران ایران

cg54b44g

عکس از نسیم

روشنک آسترکی

در طی روزهای گذشته فضای شعر و شاعری ایران دچار تشنجی تازه شده است. علیرضا قزوه، مدیر آفرینش ادبی حوزه هنری هفته گذشته طی سخنانی اتهاماتی را به انجمن شاعران ایران وارد کرد و در مقابل انجمن شاعران ایران در پی شکایت از وی برآمده است.

علیرضا قزوه که در بزرگداشت زنده‌یاد خلیل عمرانی در حوزه هنری سخن می‌گفت با بیان این‌که خانه شعر، خانه ضدشعر و فتنه‌ساز شده است، گفت: دیگر چاره‌ای نداریم جز این‌که این خانه را که از اموال بیت‌المال است، از دست چهار – پنج نفر حاضر در آن خارج کنیم. به گزارش ایسنا، مدیر مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری در ادامه این موضوع اظهار کرد: این خانه وابسته به حزب منحل‌شده مشارکت است و سالانه مبالغ زیادی از اموال بیت‌المال را خرج می‌کند. کسانی بر ذهن و افکار برخی کار می‌کنند و متأسفانه فتنه می‌سازند و از بودجه‌های آن‌چنانی هم برخوردارند. قزوه در بخشی از صحبت‌هایش هم به انتقاد از پسر مرحوم سلمان هراتی پرداخت که حاضر نشده بود در مراسم بزرگداشت این شاعر فقید شرکت کند و گفته بود، مراسم دولتی است.

گفتنی است حمله قزوه به انجمن شاعران در حالی صورت می‌گیرد که انجمن شاعران ایران یک سازمان غیر دولتی (NGO) است که از سال ۱۳۷۸ به طور رسمی و طبق اساسنامه مدون خودش که به تصویب دفتر مجامع و تشکل‌های فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسید و پس از تائید در اداره ثبت شرکت‌ها، آغاز به کار کرد. اهم وظایف این انجمن بر طبق اساسنامه ارتقاء شعر فارسی و شناساندن آن در سطح ملی و بین‌المللی است. تشکیل‌دهندگان انجمن شاعران ایران مرحوم سیدحسن حسینی، مرحوم قیصر امین‌پور، مشفق کاشانی، ساعد باقری و فاطمه راکعی بوده‌اند و در ادامه فعالیت‌های این انجمن سهیل محمودی و افشین اعلا به هیات مدیره اضافه شدند و در حال حاضر هم بسیاری از شاعران کشور عضو مجمع عمومی این انجمن هستند.  

انجمن شاعران شکایت می کند

سخنان قزوه باعث شد تا اعضای هیات مدیرهٔ انجمن شاعران ایران در نشستی خبری شرکت کرده و ضمن پاسخ به سخنان او از تنظیم شکایت‌نامه‌ای علیه وی خبر دهند. در این نشست که با حضور ساعد باقری، ‌ سهیل محمودی و فاطمه راکعی با موضوع سخنان چند روز پیش علیرضا قزوه علیه خانهٔ شاعران ایران و اعضای هیات مدیرهٔ آن برگزار شد که در ابتدای آن، فاطمه راکعی – مدیرعامل انجمن خانهٔ شاعران ایران – به توضیح پیش‌زمینهٔ تأسیس انجمن شاعران و اهداف تأسیس آن پرداخت. وی همچنین تاکید کرد که عضویت وی در حزب مشارکت هیچ ارتباطی به فعالیت‌هایش در خانه شعر ندارد و از زمانی که حزب مشارکت به صورت غیر رسمی منحل اعلام شد هیچ فعالیتی در این حزب نداشته‌ام.

در ادامهٔ این نشست سهیل محمودی از اعضای هیات مدیرهٔ انجمن شاعران ایران نیز گفت: گمان می‌کنم مرکزی که حرفش این است که می‌خواهد انجمن شاعران ایران باشد باید همهٔ نحله‌های گوناگون را دربرگیرد، به شرط ادبیات و شعر. بنابراین این‌که این مجموعه پذیرای سلیقه‌های گوناگون و تفکرات مختلف باشد برای ما خیلی اساسی است و این‌که ما به‌جز شعر، مرزی برای آموزش، تربیت، برنامه‌ها و نشست‌ها نداشته باشیم از اهداف ماست. او با اشاره به این‌که در گذشته، شاعرانی مانند منوچهر آتشی، احمدرضا احمدی، بیژن ترقی، نوذر پرنگ، علی موسوی گرمارودی و محمدعلی سپانلو به این انجمن رفت‌وآمد داشتند ادامه داد: حضور همهٔ نحله‌های فکری در انجمن دغدغهٔ همیشگی ما بوده است و من فکر می‌کنم خیلی‌ها این دغدغه‌ها را برنمی‌تابند. محمودی با اشاره به سخنان علیرضا قزوه مبنی بر این‌که باید خانهٔ شاعران ایران بسته شود بیان کرد: فکر می‌کنم نگاهی که درپی تخریب انجمن شاعران ایران است قبلا هم در سیاست و فرهنگ و موضوع خانهٔ سینما امتحان خود را پس داده است.‌‌ همان کسانی از بسته شدن خانهٔ شاعران خوشحال خواهند شد که از بسته شدن خانهٔ سینما خوشحال شدند؛ اما دیدیم خانهٔ سینما با سرافرازی باز شد و خانهٔ شاعران نیز با سرافرازی بسته نخواهد شد.

ساعد باقری دیگر عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران نیر با قرائت بخشی دیگر از سخنان علیرضا قزوه گفت: ایشان گفته باید انجمن شاعران را از دست این عده که ۴-۵ نفر هستند، خارج کنیم زیرا این انجمن وابسته به یک حزب منحله است. ایشان باید یک یک حرف‌هایش را ثابت کند. ما از آن جهت این بار ناچار به شکایت شدیم که ملزم به حفظ احترام بزرگانی هستیم که با ما و انجمن در رابطه بوده و هستند. همچنین قصد دیگر ما آگاه کردن آن دسته از افرادی‌ست که فکر می‌کنند خداوند جهان را به حال خودش‌‌‌ رها کرده تا آن‌ها هر کاری که خواستند، انجام دهند.

وی با اشاره به مسالهٔ تعاونی مسکن هنرمندان توضیح داد: این اتهام تنها متوجه ما نیست، بلکه ایشان شهرداری و خانهٔ هنرمندان را نیز مورد اتهام قرار داده. جرم ما گویا این بوده که در آراء انتخاباتیمان با مردم همسو بوده‌ایم؛ ما از این بابت بیم ناک نیستیم. هرچند اگر واقعا ما سر وسری با شهرداری داشتیم، می‌بایست در انتخابات از آقای قالیباف حمایت می‌کردیم. 

ید طولای قزوه در حمله

این اولین بار نیست که علیرضا قزوه به شاعرانی که از نظر فکری و دیدگاه سیاسی با وی هم سو نیستند حمله می‌کند. پس از وقایع انتخاباتی سال ۸۸ نیز قزوه با یادداشتی در وبلاگش به انتقادی تند و تیز از عبدالجبار کاکایی پرداخت. وی با ادبیاتی توهین آمیز خطاب به کاکایی نوشت: «آیا تمام قلمرو این ادبیات مال من و توست؟ آیا یک اعتنا و توجه و چهار تا بارک الله از طرف آدم‌های این ور و آنور آب ما را باید در خودش غرق کند؟ چه شده با چهار تا ترانه که امثال فلان و به‌مان خوانده‌اند جور دیگر شده‌ای و سلمان را و شعر انقلاب و ادبیات دهه شصت را نفی می‌کنی».

گفتنی است کاکایی از شاعران حامی میرحسین موسوی در انتخابات ۸۸ بود که پس از انتخابات چند مطلب در وبلاگش منتشر و به نقد از جریان حامی احمدی‌نژاد و برخی اصوالگرایان پرداخت. جباری در یکی از نوشته‌هایش گفته بود: «حس بی‌اعتنایی عمومی به پدیده مجعولی به نام «گفتمان انقلاب اسلامی» در بین اغلب جوان‌ها وجود دارد. این گفتمان شبه امنیتی که به رانت سیاسی قدرت متصل است با مصادره نماد‌های انقلاب در سایت‌ها و رسانه‌ها، سعی دارد خود را تنها وارث ارزش‌های عمومی و تثبیت شدهٔ انقلاب اسلامی بشناساند.» وی همچنین منتقد جدی فیلم اخراجی‌های ۲ بود و مطالبش در طی سالهای گذشته به مذاق بسیاری از اصولگرایان خوش نیامده است.

از دیگر حرکت‌های انقلابی-ادبی قزوه می‌توان به شعری که در پاسخ به ترانه نقی که توسط شاهین نجفی خوانده شد و نیز شعری که پیرامون جنبش وال استریت با مطلع «این‌ها که ایستاده‌اند در وال استریت/ و داد می‌زنند ۹۹ درصد ما/این‌ها هم از سپاه قدس‌اند؟!» سروده است، اشاره کرد.

وی همچنین پس از وقایع انتخاباتی سال ۸۸ شعری در واکنش به جنبش سبز سرود که ابیاتی از آن را در پایان می‌خوانید:

جمعی وضو نکرده دویدند در صفوف
آخر نماز جمعه نخواندند و شب رسید

صفین و نهروان و جمل نوش جانشان
این کوفیان که مِهر علیشان به سب رسید

گوساله‌های سامری از طور آمدند
با سبز اشتری که بر آن بولهب رسید

چیزی نبود حاصلشان از هجوم وهم
جز مشت ریسمان که به کام حطب رسید

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large