Skyscraper large

آنچه آقاى مشاور باید بداند!

180-kamyar-behrang-کامیار-بهرنگ

کامیار بهرنگ

مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیشنهاد حسن روحانی در تلاش براى رسیدن به «جهان علیه خشونت و افراطی گری» را در قالب یک قطعنامه به تصویب رساند.

پس از سالها نام ایران و ایرانی مجددا با نیکی و برای صلح به میان می آید و از زمانیکه سید محمد خاتمی در اولین و آخرین سخنرانی اش در مجمع عمومی سازمان ملل، ایده ی گفتگوی تمدن ها را در برابر جنگ تمدن ها مطرح کرد دیگر جایگاه آن سازمان، رنگ و پیام صلح ایرانی را به خود ندید و این خط و نشان کشیدن های احمدی نژادی و یا راهکارهای “مدیریت جهانی” اش بود که آنجا مطرح می شد. هر سال که احمدی نژاد به سازمان ملل می رفت بسیاری از ایرانیان با ترس به حرف های او گوش می دادند و کسی که در واقع می بایست نماینده ی یک ملت باشد هر روز مایه ی افول بیشتر جایگاه ملت اش در جامعه بین المللى بود.  

به هر روی حسن روحانی با همه ی انتقاداتی که به سخنرانی اش وارد بود به درستی پیام رای مردم در ۲۴ خرداد ۹۲ را جهانی کرد و پیام صلح و اعتدال مردم ایران را به سازمان ملل برد. این تغییر گفتار در عمل نیز وارد دستگاه دیپلماسی ایران شد و توافق ژنو نشان داد که  حداقل در عرصه ی خارجی حسن روحانی به وعده هایش پایبند است و همین مسیر هم بود که جو جامعه ی جهانی را به نفع معادلات ایران تغییر داد. در واقع بخش بزرگی از مطالبات مردم پای صندوق های رای نیز طىّ مسیرى بود که از اصلاح سریع امور اقتصادی بگذرد. 

اما نکته ی مهم تر آن است که حسن روحانی که با افتخار از نقش خود در رفع حصر مرحوم آیت الله منتظری می گفت و یکی از محوری ترین شعار های انتخاباتی اش را کاهش فضای امنیتی در کشور قرار داده بود با توجه به تمام موفقیت هایش در عرصه های گوناگون تا امروز به تحقق مطالبه ی مشخص «رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی» نزدیک نشده است. برخی بر این باورند که طرح این مطالبه در حال حاضر می تواند برای دولت حاشیه سازی کند و نباید این مهم را امروز پیگیرانه مطرح کرد و باید به دولت فرصت بیشتری داد. اما در واقع باید توجه داشت آن موجی که نیروى بخش بزرگی از موتور متحرک کمپین های حسن روحانی بود اتفاقا بر این مطالبه تاکید داشت و شعارهای خود حسن روحانی بود که بسیاری را مجاب کرد تا به او رای دهند. این در حالی است روز گذشته حسام الدین آشنا، مشاور حسن روحانی می گوید : ٰ رفع حصر موسوی به خودش بستگی دارد ٰ  و به نحوی مشخص جا خالی دادن از زیر بار مسئولیت و سپردن عقوبت کار به کسی است که همه ی این روزها بر آرمان و گفته هایش پا فشاری کرده است. 

از پیشنهاد حسن روحانی تحت عنوان «جهان علیه خشونت و افراطی گری» با علامتى اختصارى یاد مى شود که ترجمه اش «موج» است و با همین نام نیز در سازمان ملل تصویب شده است، اما واقعیت آن است که پیروزی حسن روحانی نیز مرهون موجی است که ۴ سال پیش برخواست و ایستادگی میرحسین موسوی و مهدی کروبی که بر خلاف برخی بر سر آنچه به مردم وعده داده بودند ماندند و حتی در دوران حصر نیز چنین کردند. موج سبزی که ۴ سال پیش تمام ایران را فرا گرفته بود پیام روشنی برای حاکمیت داشت که اجرای سالم انتخابات ۹۲ نشانه ی دریافت همین پیام از سوی آنان بود. جنبش سبز مردم ایران با تمام فراز و نشیب اش نشان داد که در بزنگاه های تاریخی با همه ی فشار و تهدید و سانسور خود را نشان می دهد و اتفاقا تاثیر گذار نیز بوده است.

اتفاقا آقاى “آشنا” بهتر از ما می داند که پیام های میرحسین موسوی از درون حصر چه بوده است، زمانیکه بعد از ۱۰۰۰ روز می گوید: «آن‌ها مرا می‌شناسند و می‌دانند وقتی به نتیجه برسم سفید سفید است نمی‌توانند تحت هیچ فشاری وادارم کنند که بگویم سیاه است».

او همان کسی است که بعد از وقایع تلخ عاشورای ۸۸ و در پاسخ به همه ی تهدید ها و توهین ها گفت: «بنده به صراحت و روشنی می‌گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد».

حسن روحانی و مشاورانش باید به خاطر بیاورند میرحسین موسوی کسی بود که برای رای مردم و مطالبات آنها ارزش قائل بود و همین ارزش بود که او را نزد بسیاری تبدیل به فردی ارزشمند کرد. در واقع او بود که با گفتن اینکه: «با توجه به ابراز نگرانی های مردم اعلام می کنم که حال اینجانب و خانواده ام خوب است و علیرغم فشارهای زیادی که از سوی مقامات کشور برای پذیرش نتیجه انتخابات ساختگی وجود دارد برای احقاق حقوق و صیانت از آرای واقعی مردم و درخواست ابطال آرای اعلام شده به وزارت کشور مراجعه کرده ام» موجی را در کشور به وجود آورد که بخش بزرگی از تحولات امروز ایران بر مبنای آن تحلیل می شود. 

مطالبه ی رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی برای حاکمیت امروز یک امتیاز است و نه یک تهدید و از قضا می تواند زمینه های وحدت بیشتر و سوق دادن جامعه به سوى تقویت روحیه ی آشتی را فراهم سازد؛ در نقطه مقابل اما ورود به عرصه ی فرسایش مسئله حصر و کم توجهی به این موضوع می تواند بخشی از رای دهندگان به حسن روحانی را به سویی دیگر سوق دهد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large