Skyscraper large

امید؛ “بذر هویت” و ضامن امنیت

x6dfffff-فاریا بارلاس-faria barlas

فاریا بارلاس

اینکه جامعه فعلی ایران در حال حاضر تبدیل به جامعه ای شده است که پرخاشگری و خشم به صورت روزمره در حال گسترش است موضوع جدیدی نیست.  شرایط نابسامان اقتصادی و سیاسی و اجتماعی سبب نارضایتی عده کثیری از شهروندان است و بسیاری از مردم ناچارند با کمبود عنصر شادی زندگی را ادامه دهند 

  در نظام اجتماعی موجود احتمال بر آورده شدن خواسته ها و توقعات اکثریت مردم در راه کسب اعتبار و منزلت فردی و اجتماعی  مطلوب بسیار کم است. شادی های فردی که از رضایت درونی فرد نسبت به خویش و خانواده نشات می گیرد به راحتی تحت تاثیر شرایط اجتماعی قرار می گیرد و از آنجا که فرد حجم زیادی از زمان روزانه خود را در محیط خارج از فضای خانه می گذراند بسیاری از حس خشنودی و شادی وی مشروط به فضای اجتماعی است که فرد در آن زندگی می کند.

در فضایی که مردم حق مشارکت در تصمیم گیری های کوچک و بزرگ از آنان سلب شده خود را از بدنه جامعه جدا و ایزوله می بیند و همین سبب به وجود آمدن حس بی تفاوتی نسبت به نهادی می شود که افراد در آن مشغول کار و زندگی هستتند. همانطور که شاهد آن هستیم حس نارضایتی و سرخوردگی در جامعه موجب به وجود آمدن سیکل ناهنجاری است که در بلند مدت سبب سرخوردگی و عدم شادی بیشتر می گرد

در روزهای گذشته اما مردم حس دیگری رو تجربه کردند. بسیاری از افرادی که تصمیم به مشارکت در پروسه انتخاب ریاست جمهوری داشتند شاید به اینکه این مشارکت انان تاثیری در شرایط دارد یا نه  اطمینانی نداشتند و قطعا تجربه تلخ گذشته که نادیده گرفته شدن حق رای  و سرکوب شدید به دلیل اعتراض به این نادیده گرفته شدن بود در به وجود امدن این حس بی اعتمادی تاثیر به سزایی داشت.

در جامعه ما قدرت و موقعیت اجتماعی و اقتصادی به صورت ناعادلانه و نه بر اساس قابلیت افراد در بین مردم توزیع می شود و این نابرابری و تقسیم ناعادلانه  هنگامیکه در طول زمان استمرار پیدا کند می تواند شکاف بزرگی در بین طبقات مختلف مردم به وجود آورد شکافهایی که می تواند قوانین و ساختار سیاسی و اجتماعی جامعه را زیر سوال برده و نوعی بی اعتمادی گروهی را در افراد تقویت کند.

هنگامیکه افراد جامعه ای به ساختارهای سیاسی آن بی اعتماد می شوند این امر سبب تضعیف تعهدات اجتماعی و سیاسی و کمرنگ شدن هویت اجتماعی انان می شود .

اما پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر مردم شاهد بودند که انتخاب انان به رسمیت شناخته شده و با تمام مشکلاتی که در دوره پیشین با ان روبه رو  بودند و با تمام حس بی اعتمادی باز هم تصمیم گرفتند که سرنوشت اینده کشور و اینده اجتماعی برای آنان حایز اهمیت است. به همین دلیل  موفقیت حاصل از این مشارکت  شادی و خرسندی شهروندان را به دنبال داشت. 

شرکت در انتخابات و مشارکت در تصمیم گیری در مورد مسائل حائز اهمیت در کشور از حقوق شهروندی افراد در جامعه محسوب می شود و  مردم برای  بقای زندگی اجتماعی خود نیاز به حس شمرده شدن در فضای جامعه را دارند حسی که در روزهای اخیر به صورت واضح تجربه می شود. امید به تغییر آینده در مردم گسترش یافته و  مردم با تردید و امید شاهد تحقق یافتن اولین هدف خود که شمرده شدن رایشان است  هستند. هیجانی که ما این روزها از سوی مردم شاهد آن هستیم برآمده از تجربه سالها کنار گذاشته شدن و سرکوب در ابعاد متفاوت از سوی حاکمیت است.   تجربه تحمیل خواسته های مدنی مردم بر حاکمیت تجربه نوینی برای اعضای جامعه محسوب می شود و به همین دلیل است که واکنش های متفاوتی را در برابر این تجربه جدید از سوی مردم شاهد هستیم.

با توافقی که در هفته گذشته مابین ایران و برخی کشور های غربی صورت گرفت مردم به صورت عینی نتیحه مشارکت خود در تصمیم گیری برای اینده کشور را شاهد بودند و قدمهایی که از سوی حاکمیت در این مسیر برداشته شد با استقبال جمع کثیری از مردم مواجه شد. مردمی که همچنان از راه های مسالمه امیز به دنبال حل مشکلات داخلی و خارجی کشور هستند. 

در کشور ایران که قدرت مرکزی در دست حاکمیتی دیکتاتور و غیر مردمی است مردم پس از مدتی از اثرگذاری نقش خود در تصمیمات نا امید شده و به ناچار تسلیم بی عملی در دراز مدت می شوند. در چنین روزهایی که مردم نتیجه مستقیم مشارکت خویش  را در یک تصمیم گیری عمده که همان انتخاب ریاست جمهوری می باشد به وضوح مشاهده می کنند حس امید و امیدواری که از منظر روانشناسی یکی از ساز و کارهای حیات و زندگی است را بار دیگر تجربه می کنند. همین امید سبب تشویق مردم برای مشارکت بیشتر در مسائل دیکر در جامعه است. مشارکت مردم بدین معنا است که مردم مسئولیت خویش را در رشد اجتماعی در جامعه پذیرا می شوند

 توجه باید داشت که این جامعه به صورت اکثریتی نشان داد که سیاست های سیاهی که در ۸ سال گذشته بر آنها تحمیل شده است علیرغم صدمات بسیار، اما هنوز نتوانسته است ریشه های یک جریان مدنی را بخشکاند. بنابراین حرکت آرام و مستمر در مسیری که مردم با شرکت در انتخابات  آن را آغاز کردند می تواند در دراز مدت سبب گسترش امید در بطن جامعه باشد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large