Skyscraper large

سرمایه‌هاى بلوکه‌شده در تهران است

561219_3571991626857_1329871483_n-e1339845856871-200x200 امین بزرگیان amin bozorgiyan

امین بزرگیان

یک: یکى دوروزه اخیر یادداشتى خواندم که نویسنده در مجموع ثابت کرده بود بین احمدى نژاد و ظریف تفاوتى نیست و ظریف، مأمور جمهورى اسلامى است. به تعبیر مولانا “از قیاسش خنده آمد خلق را.” خب انتظار داشتید وزیر امور خارجه جمهورى اسلامى، مأمور دولت آمریکا یا دولت فرانسه باشد؟ 

در اینصورت به این وضعیت مى گویند “جاسوس” نه وزیر. خیلى ساده است: ظریف به عنوان وزیر امور خارجه جمهورى اسلامى با متکى به عنوان وزیر امور خارجه جمهورى اسلامى، در وزیر بودنشان تفاوتى ندارند و هردو مأمور “یکجا” بودند و هستند. تفاوتشان در جاى دیگرى است. کجا؟ هیچ توضیحى روشن تر از عقل سلیم (common sense) نیست.  

دو: این سوال را باید مدام از خودمان بپرسیم که خوشحالى مان از توافقات اولیه چقدر به خود توافقات اولیه باز مى گردد و چقدر به طلب بى پایان مان به غرب و بالاخص آمریکا. این توجه مازوخیستى چه در شکل عشق و ستایش و چه در شکل تنفر و انزجار، مواجهاتمان را با غرب تبدیل به چنین وضعیتى مى کند که شاهدیم. 

از مصاحبه شاه در سال ۵۶ درباره فروپاشى غرب و در همان زمان در آغوش کشیدن بى امان تمام مدل هاى توسعه گرایانه غربى گرفته تا همین اکنون، مدل اصلى، نفى جنون آمیز “مدرنیسم” و جذب جنون آمیز “مدرنیزاسیون” است. ساختارى که توسعه تکنولوژیک پیشرفته غربى را با توقیف روزنامه و تداوم حصر و ممیزى کتاب درهم مى آمیزد.  

دولت روحانى تنها وتنها در پیوند با مدرنیسم است که مى تواند حامل روح جمعى باشد. 

در واقع سرمایه هاى بلوکه شده در تهران اند. میزان آزادسازى این سرمایه ها جایگاه دولت را مشخص مى کند. امید که توافقات خوشحال کننده امروز راه را بر مدرنیسم بگشاید.

 


  • فیس بوک نویسنده
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large