Skyscraper large

مصر در راه ناکجاآباد

ter8t9ert465

رشید اسماعیلى

راه دیگر:  رشید اسماعیلی، روزنامه نگار، از فعالان جنبش سبز و عضو شورای سیاستگذاری سازمان ادوار تحکیم وحدت دیروز درگذشت. وى دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه علامه بود که در سال ۸۵ از تحصیل محروم شد. زنده یاد رشید اسماعیلی در سال ٨٨ از فعالان ستاد انتخاباتى مهدى کروبى بود و در حالى که از بیمارى سرطان رنج مى برد سوم دی ماه همان سال بازداشت و پس از هفتاد روز آزاد شد اما در دادگاه به یک سال و شش ماه حبس تعلیقی به مدت سه سال محکوم شد. یادداشت حاضر، از آخرین دغدغه هاى اوست که پس از چهارشنبه خونین مصر در صفحه فیس بوک خود منتشر کرد.

راه دیگر، درگذشت این همکارِ روشن ضمیر را به همه آنان که دل در گرو حرمت و کرامت انسان دارند تسلیت مى گوید و براى خانواده و دوستانش شکیبایى آرزو مى کند. 


مصر به کجا می رود؟ نمی دانم! شاید هیچ کس دقیقا نداند. اما به عنوان فردی که معتقد به «لیبرال دموکراسی» و در نتیجه «حاکمیت قانون» ،«حقوق بشر» و «رفرم و مهندسی اجتماعی» است مدتهاست یک چیز برایم به طور قطع مشخص شده و آن اینکه مصر در مسیر «لیبرال دموکراسی» نیست. 

چند روز اخیر نیز با بهت و حیرت ریز تحولات مصر را پیگیری می کردم. البته اهل صدور تحلیل های خلق الساعه در مورد مسائلی که دانش و اطلاعات کافی در مورد آن ندارم، نیستم ولی بی هیچ تردیدی می توانم بگویم آنچه این روزها در مصر جریان دارد چیزی جز «جنایت نظامیان علیه شهروندان عادی» نام ندارد. 

 زنان و کودکان بسیاری به قتل رسیده اند. من هیچ همدلی با تفکرات «اخوان» ندارم ولی این مانع از این نیست که بگویم سبعیت و توحش به کار رفته علیه هواداران «مرسی» و «اخوان المسلمین» حیرت انگیز است. مصر به سوی ناکجا آباد حرکت می کند و در حرکت مصر به سوی ناکجا آباد تقصیر «ارتش مصر» اگر بیشتر از اخوان المسلمین و اسلامگرایان نباشد کمتر نیست. 

بر خلاف بسیاری از دوستان فکر می کنم اقدامات اخیر ارتش نه تنها منجر به مهار بنیادگرایی دینی نمی شود بلکه کشتارهای میانه ی ماه اوت ٢٠١٣ تا مدتها منبع ارتزاق بنیادگرایی دینی خواهد بود. اگر هر چه زودتر «سازشی» صورت نگیرد وای به حال مصر ِ «دوقطبی»! 

پی نوشت: اتفاقات دو سال اخیر مصر برای من اثبات دوباره که نه بلکه ۱۰ باره ی این گزاره بود که «انقلاب»، «براندازی»، «رادیکالیسم تخیلی» و «خشونت» راهی به سوی دموکراسی نمی گشاید. گذار به دموکراسی فرآیندی است سخت و پیچیده مبتنی بر «ساختن تدریجی» نه «تولدی ناگهانی و انفجاری» بر مبنای «ویرانی». پس «مرگ بر انقلاب، زنده باد اصلاحات»!

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large