Skyscraper large

روحانى و رسانه ها

98dgh7df

حسن سلامی

حکومت مردمی و مشروع از رسانه های آزاد نمی هراسد. (حسن روحانی، ٩تیرماه ٩٢) 

رسانه ها واسط عمده و مهم میان جامعه و گروه‌های اجتماعی ، فکری ، اقتصادی و سیاسی از یک ‌سو و میان دولت و نظام‌ سیاسی از سوی دیگر، هستند. بالاتر از این در ایران کنونی، به دلیل نبود یا ضعف احزاب سیاسی مستقل، رسانه ها حتی باید نقش احزاب سیاسی را هم ایفا کنند. آن ها از یکسو مطالبات مختلف، متنوع و حتی متضاد گروه‌های متفاوت اجتماعی را به هیأت حاکم و دولت یا نظام‌ سیاسی منتقل می کنند و از سوی دیگر تصمیم‌ها، مصوبات و کارکرد (عملکرد مثبت و منفی) نظام را به بدنه و پیکره‌ی جامعه انعکاس می‌دهند. 

رسانه ها می توانند تنظیم کننده ی روابط دولت با مجموعه ی نیروها و گروه های اجتماعی و “جامعه ی مدنی” باشند. از دیدگاه صاحبنظران، جامعه ی مدنی مجموعه یی هدفمند از مردان و زنان ، گروه ها و نهادها است. خصلت جامعه ی مدنی  رقابتی است که بر اساس آن داد و ستد صورت می گیرد و برای تامین نیازهای متنوع آدمی، سازمان های جدیدی پدید می آید. در جامعه ی مدنی حقوق، قانون، سازمان ها و اصناف به وجود می آیند. جامعه ی مدنی تنها بر اساس “غریزه ی اجتماع” یعنی رقابت استوار نیست بلکه عنصر “غریزه ی دوستی” که موجب تعاون یا همکاری می گردد نیز در آن آشکار می شود. 

رسانه ها می توانند ایجاد کننده ی همبستگی ملی، رقابت سازنده، اجماع و تعاون باشند.افزون براین، رسانه ها در برملا کردن تعارض های درونی جامعه و دولت ، کمک به دولت در انجام وظایفش، ترویچ تساهل، تبیین و تعریف توسعه سیاسی، چگونگی شکل‌گیری و دوام نظام‌ توسعه یافته، گسترش آزادی های سیاسی، کنترل و مدیریت بحران‌های اجتماعی و اقتصادی و… نقش آفرینی می کنند. 

ظرف دویست سال گذشته در بخش هایی از شرق و خاورمیانه و نیز ایران (دهه هایی پیش از پیروزی نهصت مشروطیت تاکنون) در اثر ظهور و تقویت تدریجی رسانه ها ، عامه ی مردم و حتی اقلیت های مذهبی و قومی توانسته اند با حقوقشان آشنا شوند. به دلیل تلاش رسانه ها ، گروه های گوناگون سیاسی و اقتصادی به شکل نسبی از نعمت حق بیان و آزادی سیاسی و قدرت اقتصادی بهره مند شده اند. 

بی شک، رسانه ها در جهان سوم و خاورمیانه از جمله ایران، تکیه و تاکید بر گسترش پیوسته ی کمی و کیفی خود داشته و دارند و این گسترش همواره با تامین آزادی و حقوق جامعه، اقلیت ها، گروه های متفاوت و متنوع و نیز با معرفی هر چه بیش تر خرده فرهنگ ها همراه بوده است. به همین دلیل است که جامعه ی سیاسی مبتنی بر رسانه های گروهی در تقابل جدی با “جامعه ی بسته و تک صدایی” قرار گرفته و می گیرد. 

رسانه ها که به ارایه اطلاعات در باره ی “هر چه که در جامعه و دولت می گذرد” می پردازند در واقع می توانند و تا حد زیادی توانسته اند به تدریج به “خودآگاهی” و تحقق توسعه ی فراگیر کمک کنند. همچنین آزادی ای که رسانه ها به بسیاری از جوامع و فرهنگ ها عرضه کرده اند، آرمان “جامعه ی شفاف” و “دولت پاسخگو” را عینیت بخشیده اند. به یقین دولت یازدهم به ریاست دکتر روحانی به اهمیت و جایگاه والای رسانه ها در ایران و ضرورت تقویت و تنوع بخشی به آن ها واقف و آگاه است.

 


  • وبلاگ حسن سلامى، روزنامه نگار و پژوهشگر
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large