Skyscraper large

سخنى با بهزاد فراهانی

s987f6sd45f3

علی مصلحی

«بهزاد فراهانی» هنرمند با سابقه و پیش‌کسوت عرصه سینما، تئاتر و تلویزیون، با روزنامه «شهروند» مصاحبه کرده و در پاسخ به پرسش: «عملکرد دولت نهم و دهم و بعد شعارهای دولت جدید به معنای سپردن هنر به اهالی هنر را چگونه ارزیابی می‌کنید؟» گفته‌است: «من ستایش می‌کنم مردی را که با دیدگاه‌های او و یارانش در این مملکت هزاران هزار خانه برای زحمت‌کشان ساخته شد و این ستایش‌برانگیز است. ستایش می‌کنم مردی را که متاسفانه نظام صلاحیت‌ش را رد کرد و‌‌ همان مرد بود که یک میلیارد و چهارصد میلیون تومان به ما داد تا یک خانه برای تئاتری‌ها بسازیم. من مشائی را حقیقتا ستایش می‌کنم.» 

هر کس در اظهارنظر آزاد است. این یک حق طبیعی انسانی است. هیچ کس حق ندارد مانع اظهار نظر کسی شود، مگر به حکم قانون که البته شرایط و موارد آن در قانون معرفی شده است.

بر همین اساس، آقای «فراهانی» هم حق دارد اظهارنظر کند و بر اساس اظهارنظرش، کس یا کسانی را ستایش کند و نتایج مدیریت آن‌ها را «ستایش‌برانگیز» بداندو از آن‌ها متشکر و سپاس‌گذار هم باشد. این هیچ ایراد و اشکالی فی‌نفسه ندارد. 

باز بر سیاق‌‌ همان اصل، بنده هم حق دارم که دقیقا برخلاف آقای «فراهانی» نتیجه دو دوره مدیریتی یک شخص و یکی از نزدیک‌ترین افراد به او را نه تنها «ستایش‌برانگیز» که مخرب و ویران‌گر بدانم. من برای اظهارنظر و ادعای خود، دلایلی دارم و لابد آقای «فراهانی» هم دلایلی. آقای «فراهانی» دلایلش را گفته و همه هم شنیده‌اند. هر کس خواست می‌تواند بپذیرد، می‌تواند هم نپذیرد و به قولی بر آن ادعا‌ها و دلایل «ان‌قلت» بیاورد مثل من که آورده‌ام. 

اما من عجالتا از دلیل آوردن برای آن‌که دوران ۸ ساله ریاست‌جمهوری آقای «احمدی‌نژاد» و همراهی‌های آقای «مشایی» را، بر خلاف آقای فراهانی سودمند نمی‌دانم در این مقال منصرف می‌شوم و ادعای خود را هم موقتا پس می‌گیرم. به قول حوزویان عزیز: سلّمنا. اما از جناب آقای «فراهانی» یک پرسش دارم و اگر جواب او به پرسش من مثبت است، یک درخواست:

ابتدا از او می‌پرسم که آیا ایشان در حوزه هنر سینما و تئا‌تر و تلوزیون آقای «عزت‌الله انتظامی» را صادق می‌داند یا نه؟ 

اگر نمی‌داند باز به قول حوزویان عزیز: سلّمنا، اما اگر جواب ایشان مثبت است، قطعنا تصدیق می‌فرمایند که در موضوع حضور استاد «انتظامی» در وزارت کشور هنگام ثبت‌نام آقای «مشایی» به‌همراهی آقای «احمدی‌نژاد» ــ که با واکنش سنگین و منفی اهالی هنر همراه بود ــ و به دنبال آن نامه سرگشاده استاد «انتظامی» حق با استاد بوده و ایشان به نوعی توسط دو نفر که آقای «فراهانی» اعلام می‌کند «آنان را ستایش می‌کند» و خدماتشان را ارج می‌نهد، بازی خورده. حالا آیا امکان دارد که آقای «فراهانی» از حضرات پرسش نماید که به چه دلیل یک استاد برجسته و بی‌بدیل عرصه هنر و استاد اساتید این حوزه و عزت سینمای ایران را به این شکل زننده و حقارت‌بار فریب و بازی، و مورد توهین قرار دادند؟ این ستایش آقای فراهانی از حضرات ــ که حق ایشان است ــ مطمئنا این حق را هم برای وی بوجود می‌آورد که در حوزه تخصصی مربوط به خودش این سؤال را از آن‌ها بپرسد و جامعه هنری را از دلایل آن آگاه نماید؟ 

مطمئنا اهالی حوزه هنر، از آقای «فراهانی» توقع نخواهند داشت نظرش به نظر استاد بزرگ سینما، تئا‌تر و تلوزیون ایران نزدیک باشد، و از ایشان هم ناراحت نخواهند بود اگر کسانی را ستایش می‌کند، که بیش از ۴ سال به درخواست آقای بازیگر، برای صدور مجوز برای تاسیس یک بنیاد هنری بی‌توجهی در حد کج‌دهنی نمودند و سرانجام به بهانه صدور مجوز آن بنیاد، حیثیت استاد را به بازی گرفتند. اما توقع دارند پاسخ این پرسش را ساده از همان کانال «ستایش‌برانگیز» پرسیده و به اطلاع جامعه هنر برساند. این قطعنا توقع نابه‌جایی نخواهد بود.

البته تردیدی نیست که در قضییه حضور استاد در وزارت کشور و ماجراهای آن عکس و حواشی آن، با هوشیاری اهالی هنر و ذکاوت استاد «انتظامی» نقشه‌ها نقش بر آب شد و روسیاهی به زغال ماند.

اما با آن سابقه، این «ستایش‌برانگیز»بودن می‌تواند محل سؤال باشد.

 


  • یادداشت ارسالى خوانندگان
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large