Skyscraper large

فضیلت ماندلا؛ تغییر تدریجى به جاى جنگ و انتقام

96ed5rf4sret

آنا اشراقی

چندى است که نلسون ماندلا آخرین جدال میان مرگ و زندگى را تجربه مى کند و انتشار اخبار پیاپى از او باعث شده تا رسانه ها درس هاى مدرسه سیاسى و اخلاقى او را مرور کنند. 

همواره او را معلم صلح مى شناسند اما او یک درس دیگر هم به همه ی سیاسیون و دولتمردان جهان داده؛ در تجربه ماندلا، سیاستمدار واقعی کسی است که لحظه خروج خود را از مسند قدرت درک کند و قبل از اینکه دیگران او را به زیر بکشند خود از تخت قدرت پایین بیاید .  

در کشورهاى رنجدیده از جهل و استبداد، حتى وقتى دموکراسى را تجربه مى کنند از آن تنها بالا رفتن از نردبان قدرت را یاد مى گیرند اما وقتى به قدرت مى رسند پایین آمدن را فراموش مى کنند. 

دوستان ماندلا مى گویند آنچه او را در میان مردمش بیش از حدّ، عزیز کرد تنها رهبری و به پیروزی رساندن مبارزه علیه نظم ضد انسانی اپارتاید نبود ، بلکه مهم تر از آن فروتنی، تحمل و بردباری، کناره گیری داوطلبانه در اوج قدرت بود در حالى که نه کاخی برای خود اندوخته بود، نه کسی از خانواده پر جمعیتش را به قدرت نشانده بود و میراثى از جنس فساد و ظلم و تبعیض و قدرت موروثى از خود بر جاى نگذاشت. 

فضیلت دیگر ماندلا، اصرار بر تغییر تدریجى به جاى جنگ و انتقام بود؛ بیست و هفت سال در بدترین شرایط ممکن در زندان بودن و غیر انسانی ترین رنج ها و شکنجه ها را تحمل کردن نتوانست دست او را به انتقام و زبان او را به ترویج نفرت آلوده کند آن هم در جهانى که خسته از انتقام و برادر کشی و نفرت، به تغییرِ توأم با بخشش و مدارا و مروت و همزیستی با یکدیگر نیازمند است؛ 

در کشورى زندگى مى کنیم که رهبرش، ربعِ قرن است با هیچ خیرنگارى مصاحبه نکرده و در برابر مسئولیت مطلقه اش، هرگز پاسخگو نبوده است. اینجاست که حاکمانى از این دست و  جامعه ى آسیب دیده ى ما از سوى دیگر بیش از دیگران به درس هاى مدرسه ماندلا محتاجند.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large