Skyscraper large

آقای روحانی، خواست مردم تغییر است

s5df55d-مهدی ساوالان پور- mehdi savalan poor

مهدی ساوالان پور

انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ انتخاباتی بود که از یک جهت این امید را به مردم بازگرداند که تغییر میسر است و از جهت دیگر به حاکمیت نشان داد که اگر بخواهد بر خلاف خواست جامعه حرکت کنند چیزی جز منفوریت گریبانگیر نظام نخواهد شد.

جامعه رای دهندگان با انتخاب حسن روحانی می‌خواهند باور کنند که دوران دیگری آغاز شده است و همین امید به تغییر، باعث بارور شدن آرزوهایی گردید که مردم را به پای صندق‌های رای کشاند، زیرا پس از انتخابات ۸۸ ایران با چالش‌های گسترده‌ای دست به گریبان شده بود که بیشترین فشار را در زمینه‌های مختلف اقتصادی و اجتماعی بر قاطبه مردم وارد می‌کرد.

در دوران پس از دولت اصلاحات اقتدارگرایان حامی رهبر به دنبال انحصاری کردن قدرت در کشور بودند و برای رسیدن به این مهم، حذف گسترده دگراندیشان و افرادی که دارای تفکرات نزدیک به جریان اصلاح طلبی بودند به مهمترین خواسته آنان بدل شد و با اتخاذ سیاست‌های نادرست بین المللی، فضایی پر از تنش در روابط خارجی و اقتصادی آشفته برای مردم ایران را رقم زدند.

در انتخابات ۹۲ با ایجاد مجدد گفتمان تغییر در کشور توسط اصلاح طلبان، یک بار دیگر بارقه امید مردم را فرا گرفت تا با رای به این گفتمان نگرشی دیگر را برای حل چالش‌های داخلی و خارجی در بوته آزمون بگذارد و به حسن روحانی اعتماد کند که در ابتدا راهی برای درمان نارضایتی‌های داخلی پیدا کند و پس از آن در جهت رفع تحریم‌ها و تنش زدایی بین‌المللی قدم بردارد.

اما در این میان و در آستانه تشکیل دولت جدید اصول‌گرایان و منصوبان رهبر که سیلی سختی در انتخابات از مردم خورده‌اند، نمی‌خواهند شکست خود را باور کرده و در عین اینکه مدعی پیروزی رهبر در رفراندوم برگزار شده به جهت مشروعیت وی هستند، در اظهارات و موضع گیری‌های خود رییس دولت یازدهم را تهدید می‌کنند اگر با سیاست‌های رهبری زاویه پیدا کند باید منتظر عواقب آن باشد.

در این رابطه سید محمد خاتمی با موضع گیری در قبال این رفتار اقتدارگرایان در جمع دانشجویان گفته است: علی‌رغم هیاهو و بداخلاقی کسانی‌که باعث این وضع هستند و نمی‌خواهند پیام شکست معنادار خود را بشنوند، فرصت‌طلبانه ادعا می‌کنند که آنچه پیش آمده به نفع آنها بوده است، و افزوده است: ما باید بی‌آنکه بگوییم پیروز شده‌ایم، کاری کنیم که همه احساس برد کنند. تعبیر مهندس موسوی که “پیروزی ما شکست هیچ کس نیست بلکه پیروزی ملت است” کاملا درست و به جا است.

در حالی انحصارطلبان شکست خود را باور ندارند که تمامی تلاش خود را کردند تا از غیبت پرچمدار اصلاحات یعنی خاتمی و رد صلاحیت هاشمی نهایت استفاده را برده و با تجمیع امکانات، خود، را دارای پایگاه اجتماعی گسترده معرفی کنند، اما در این راه بازهم مرتکب اشتباهی به نام نشناختن واقعیات جامعه کنونی ایران شدند و جریان اصلاح طلبی توانست در طی چند روز فضای انتخابات را به کلی تغییر داده و یک بار دیگر بی ریشه بودن جریان اصول‌گرایی را نمایان سازد.

اما در این میان نقش خواسته‌های مردمی و دلیل اعتماد جامعه به حسن روحانی بسیار مهم است، وی با استفاده از شعار دولت امید و تدبیر با حمایت همه جانبه اصلاح‌طلبان وارد عرصه رقابت‌های انتخاباتی شد و دادن وعده‌هایی از قبیل آزادی‌های فردی و مدنی، ترمیم سیاست‌های اقتصادی و بازگشت عقلانیت به عرصه سیاسی کشور باعث گردید با همراهی مردم راه پاستور برایش هموار گردد.

حسن روحانی به خوبی به این نکته واقف شده است که مردم چه می‌خواهند و بیان این جمله از سوی وی در جمع روحانیون در سالن وزارت کشورکه “مردم ایران به تغییر و تحول امید بسته اند” نشان از این دارد وی چالش‌های پیش روی خود را به خوبی می‌شناسد.

ذکر این نکته ضروری است که بین مردم و حاکمیت فاصله افتاده است و شکی نیست حضور مردم در پای صندوق‌های رای، نه به منزله مشروعیت نظام، بلکه به جهت تغییر اتفاق افتاده است، اما مردم و حاکمیت بدون اینکه یکدیگر را دوست داشته باشند حول محور روحانی همسو و هم جهت گردیده‌اند که این همسو شدن از یک طرف می‌تواند آثار و تبعات مثبتی را در جامعه به جهت حل مشکلات کنونی ایجاد کند، اما از سوی دیگر نشانگر این مساله است که شرایط بسیار شکننده و ناپایدار است و تغییر جهت بازی از سوی حاکمیت، کشور را به سراشیبی سقوطی خواهد کشاند که نجات از آن غیر ممکن می‌نماید.

با این وجود حسن روحانی وعده تغییرات مثبت داده است و مطمئنا تلاش خواهد کرد اعتباری که به واسطه اعتماد مردم به دست آورده است را از دست ندهد، اما در این مسیر می‌باید با اقتدارگرایانی که شکست خود را برنتابیده‌اند مقابله کند، هرچند بر خلاف ظاهر و اسم پر طمطراق، اختیارات رییس جمهور در ایران محدود است و وجود یک فرد با اختیارات نامحدود به نام ولی فقیه، عملا کار را برای رییس دولت یازدهم سخت خواهد کرد، اما روحانی باید جرات بهبود شرایط را داشته باشد زیرا انتظارها از او زیاد است.

عملکرد ماه های آینده نشان خواهد داد که او تا چه اندازه موفق به بهبود وضعیت در ایران خواهد شد مشکلاتی از قبیل تورم و گرانی روز افزون، بیکاری، بدهی فراوان دولت به بخش خصوصی و کسری بودجه شدید، فساد اداری و حاکم شدن روابط به جای ضوابط، اقتصاد رانتی، رشوه و اختلاس، پایین آمدن سطح تولیدات داخلی،  زوال و افول ارزش های اخلاقی در روابط اجتماعی، تنگناهای سیاسی در دانشگاه ها و مراکز آموزشی و پژوهشی، حاکمیت فضای امنیتی و محدودیت آزادی های سیاسی و اجتماعی، حصر و حبس شخصیت های خدوم و ارزشمند ملی، تنش و بحران در روابط خارجی، تشدید تحریم‏ها و کاهش درآمد های نفتی، که حل تدریجی آن ها برنامه ای دقیق، همتی استوار و کوششی فراگیر می طلبد و باید تاکید کرد “مردم وعده توخالی و شعار نمی‌خواهند، بلکه انتظار اقداماتی عینی دارند.”

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large