Skyscraper large

تعبیر رؤیاى سبز

180-kamyar-behrang-کامیار-بهرنگ

کامیار بهرنگ

پیروزی حسن روحانی در یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری حواشی بسیاری دارد؛ این پیروزی هم برای نیروهای تحول خواهی که اصلاحات را ‘صندوق محور’ می دانند و هم برای آنان که تغییر را “مردم محور” می دانند دستاوردهای مهمی داشت.

جریان اصلاح طلبی در تلاش بود تا چهره ی اصلی خود، سید محمد خاتمی را به میان بفرستد، اما فشارها به جایی رسیده بود که در آخرین روز ثبت نام ریاست جمهوری عملا اجازه ورود و خروج او از دفتر داده نشد، اما درست ساعت پایانی آن روز این هاشمی رفسنجانی بود که معادلات انتخاباتی را به هم ریخت و با حضور در وزارت کشور برای یازدهمین دوره ی ریاست جمهوری ثبت نام کرد. با رد صلاحیت رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام انتظار می رفت واکنشی تند از سوی او و دیگر اصلاح طلبان دیده شود، اما درست مسیر بر خلاف آن بود و حتی هاشمی رفسنجانی به رد صلاحیت خود اعتراض نکرد. سید محمد خاتمی در سخنانی تنها اشاره کرد آنانی که جلوی آمدن هاشمی را گرفته اند باید پاسخگو باشند و در آخر این خود هاشمی بود که از نقش یک مقام بلند پایه در رد صلاحیت خود سخن به میان آورد. 

همه ی نگاه ها به سوی حسن روحانی و محمدرضا عارف بود، عده ای مخالف رای دادن و شرکت در ‘ بازی’ انتخابات بودند و عده ای دیگر با دیده ی شک به پروسه ی انتخابات نگاه می کردند. کمپین ها به جلو می رفتند و روزهای پایانی بود که شورای مشورتی اصلاح طلبان حسن روحانی را به عنوان کاندیدای اصلاح طلبان معرفی کرد، عارف کناره گیری کرد و خاتمی و هاشمی هم به دفاع از او پرداختند. 

معادله های انتخابات کاملا به هم ریخت. کسی که تا سالهاى نه چندان دور، حتی گاه در مقابل جریان اصلاحات دیده مى شد امروز با شعار تدبیر و امید، مورد حمایت اکثریت اصلاح طلبان قرار گرفته و کارزارهای انتخاباتی اش با اینکه رنگ بنفش داشت اما سبز بود.  این جریان به پیش رفت تا آنجا که صدای حسین شریعتمداری را هم در آورد و با ادبیات خود هواداران حسن روحانی را ‘ کباده کش ‘ های اصلاح طلب که در فتنه ی ۹۲ نقش داشتند و از دسته ی ستون پنجم دشمن هستند خطاب کرد.

نظر سنجی ها به نفع حسن روحانی به نحوی تغییر کرد که روز پنجشنبه می شد با پیش فرض رای خوانی سالم، او را برنده ی مرحله ی اول انتخابات دانست و همین طور هم شد.

شادی مردم در زمان اعلام پیروزی حسن روحانی با اینکه او و ستاد انتخاباتی اش اعلام کرده بودند که جشنی برگزار نمی شود، خیابان های ایران را پر کرد و اینجا بود که بعد از سالها عکس های میرحسین موسوی و مهدی کروبی به شادی در دست مردم دیده می شد. 

اینجاست که دیگر در شعارها نام شهدای جنبش سبز شنیده می شود و می گویند ‘ هموطن شهیدم رای ات رو پس گرفتم ‘ . اینکه رای ۹۲ همان ۸۸ است البته خود جای بررسی دارد اما مفهوم موجود در این شعار نشان می دهد بخش بزرگی از مردم پیروزی حسن روحانی را در راستای مبارزه ی خود برای سالم سازی صندوق های رای می دانند. این شادی در امتداد خود با صعود تیم ملی فوتبال به جام جهانی نیز همراه بود که در آنجا هم باز ما نقش حسن روحانی و احساس نزدیکی مردم با او و همچنین میر حسین موسوی، مهدی کروبی و شهدای جنبش را در شادی مردم می بینیم. 

به این مهم باید توجه داشت که تعداد محدود ویدیو ها را نمی توان به کلیت یک جامعه و جنبش تعمیم داد ولی وجود همین تعداد، بیانگر واقعیتی است که نشان می دهد جنبش سبز همچنان زنده است و بر خلاف تمام گفته های دستگاه حاکمه و بدخواهان خارجی اش این جنبش در یک فرصت لازم وجود و قدرت خود را به نمایش می گذارد. حال آنکه بررسی های آماری نشان می دهد بخش بزرگی از هواداران جنبش سبز به دلیل عدم اطمینان از صندوق های رای و عدم دریافت پیامی روشن از آقایان موسوی و کروبی در انتخابات شرکت نکرده بودند اما همین بخش در شادی پیروزی شریک بودند و باز هم قدرت اجتماعی تحول خواهان را به رخ کشیدند.

اما تمام این مسیر را اگر از ۴ سال پیش مرور کنیم بر خلاف جریان اقتدار گرا و انحصار طلب یک مجموعه ی کامل است که می بایست با دقت بررسی شود.

میر حسین موسوی درست بعد از تایید کودتای انتخاباتی از شورای نگهبان در بیانیه ای می نویسد : پیروزی ما در گرو معاضدت و پیوند با یکدیگر است، و در این یکدیگر تمایزی میان ما و مردمی که به دیگران رای داده‌اند نیست.

او بعدها در بیانیه ی شماره ۱۱ خطاب به اعضای جنبش سبز می گوید: ما اگر صرفاً در یک انتخابات شرکت کرده بودیم برخورداری از حمایت اکثریت مردم برایمان کافی بود. اما در یک حرکت عظیم اجتماعی، اکثریت تنها زمانی به پیروزی می‌رسد که به اجماع نزدیک شود و آن گاه از مشروعیت غیرقابل‌مقاومت برخوردار خواهد شد که توجه خود را نسبت به دغدغه‌ها و حقوق کسانی که امروز یا فردا ممکن است متفاوت با او بیندیشند و در اقلیت قرار گیرند به اثبات برساند.

او در بیانیه ی شماره ۱۳ نیز با ادبیاتی که نشان می دهد باز هم نه فقط اعضای جنبش سبز را که همه ی ایرانیان را خطاب قرار می دهد می گوید: پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد. همه باید با هم کامیاب شویم، اگرچه برخی مژده این کامیابی را دیرتر درک کنند.

این روزها تعبیر رؤیاهاى سبز همان بیانیه هاست.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large