Skyscraper large

وقتى جامعه می‌خندد

ze98r76sd5g4fd

عکس از مهر

راه‌یابی تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی برزیل، دومین شادی مردم ایران در خیابان‌ها پس از پیروزی حسن روحانی را رقم زد. نخستین کارناوال شادی عصر شنبه ۲۵ خرداد در استقبال از پیروزی حسن روحانی در انتخابات به راه افتاد. دومین جشن خیابانی مردم ۳ روز بعد و لحظاتی پس از پیروزی ایران بر تیم کره جنوبی روی داد. این نتیجه ایران را مستقیم به جام جهانی فرستاد و مردم را برای بار دوم به خیابان‌ها کشاند.  

رقص و پای‌کوبی از خیابان تا مترو

شادی‌های سیاسی و فوتبالی در آخرین هفته خرداد ماه ۹۲ به شدت در کانون توجه محافل خبری داخلی و جهانی قرار گرفته است. در ایران هنوز مردم از پیروزی روحانی و راهیابی ایران به جام جهانی حرف می‌زنند و حتی به نحوی این دو واقعه را بهم ربط می‌دهند.

شاهدان عینی می‌گویند: «مردم در معابر و مکان‌های عمومی هنوز لبخند بر لب دارند و حتی با اغماض از کنار مشکلات عبور می‌کنند. در ایستگاه مترو مردم همچنان از جشن سه شنبه صعود حرف می‌زدند.»

آقای نسبتا جوانی که روزنامه ورزشی در دست داشت می‌گوید: واقعا که چه قدمی داره این روحانی، نیومده یکضرب رفتیم جام جهانی.

یکی از مسافران مترو، حکایت جشن دیشب در داخل قطار را بیان می‌کرد. وی گفت که جوانان در یکی از واگن‌ها مراسم رقص راه انداخته بودند و آرام آرام دختران و زنان هم از واگن‌های عقبی به جمع آن‌ها ملحق شدند.

وی گفت: بعضی‌ها ترجیح دادند در ایستگاه پیاده نشوند تا از جشن لذت ببرند. جوان دیگری گفت: جاالب بود که مسئولان مترو هیچ اعتراضی به شادی مردم نمی‌کردند.

سه شنبه شب در حالی مردم برای جشن شادی به خیابان‌ها ریختند که هیچ اثری از برخورد ماموران امنیتی و پلیس با مردم مشاهده نمی‌شد. یکی از شاهدان عینی در این باره می‌گوید: «در ضلع شمال غربی میدان ونک چند موتور سوار با محاسن و تسبیح در گوشه ایستاده و شادی مردم را نظاره می‌کردند بدون آنکه خشمگین باشند یا بخواهند واکنشی نشان بدهند.یک سایت خبری (عصر ایران) به نقل از یکی از کاربران خود نوشت: «دو جشن خیابانی اخیر نشان داد بدون فضای امنیتی و نیروهای ویژه هم می‌شود امنیت را برقرار کرد و همه دیدیم که مردم چگونه ایران را سراسر شاد کردند بدون اینکه کوچک‌ترین سلب آسایش و مزاحمتی ایجاد شود، به واقع مردم خود بهتر از هر مسئول و نهادی خواهان سلامت جامعه هستند و بیشتر از هر دلسوزی برای این مملکت دلسوز تر. »

جشن صعود با چاشنی سیاست

شعار های سیاسی در جشن صعود تیم ملی، حال و هوای خاصی به مراسم خودجوش مردمی داده بود. روحانی و میرحسین موسوی از جمله نام‌هایی بود که در جشن صعود تیم ملی به کرات از زبان مردم و به خصوص جوانان شنیده می‌شد.
در میان شعار های مردم عباراتی همچون، امشب شب شادیه موسوی جاش خالیه، آزادی موسوی شادی سوم ماست، موسوی روحانی رفتیم جام جهانی، حسن کلید رو رو کن اختر رو زیر و رو کن، این لشکر حسینه حامی میرحسینه و عالیه عالیه جای ندا خالیه، شنیده می‌شد.

صحبت از خوش قدم بودن روحانی در بین مردم بحث را به مباحث سیاسی‌تر هم می‌کشاند. حسین ۳۷ ساله و کارمند یکی از نهاد های شهری که در جشن سه شنبه شب در حوالی چهار راه پارک وی حضور داشت می‌گوید: کلید روحانی دارد قفل‌ها را باز می‌کند.

وی می‌افزاید:«قفل بعدی تحریم‌هاست که اگر شکسته شود مردم باز هم جشن خواهند گرفت» 

در خیابانهای تهران در شب جشن صعود تیم ملی، مردم نیم نگاهی هم به حادثه خیز بودن خرداد داشتند. دختر جوانی که از پنجره یک زانتیا آویزان بود فریاد می‌زد: «عجب خرداد پر حادثه ای! .»

استفاده از نماد بنفش یکی دیگر از ویژگی‌های جشن صعود تیم ملی بود. مثل : بنفش کردن بخش‌هایی از صورت، در دست داشتن بادکنک بنفش و دخترهایی که از مانتو و روسری‌های بنفش استفاده می‌کردند.

صبح چهارشنبه یک پسر جوان که با دوستش در باره بازی ایران و کره صحبت می‌کرد معتقد بود کلید روحانی دروازه ایران را قفل کرده بود وگرنه ایران ۲ گل را به صورت حتمی خورده بود.

از خلال اظهارات مردم کنایه‌هایی هم به رئیس جمهور فعلی و کاندیداهای بازنده انتخابات بیان می‌شد. برخی‌ها هم می‌گفتند اگر جلیلی رئیس جمهور می‌شد عمرا می‌توانستیم به جام جهانی برویم. یکی از دخترها با کنایه به کلیدواژه های جلیلی گفت: «البته ما با استفاده از ظرفیت‌ها، تهدید کره را به فرصت تبدیل کردیم!.

آقای میان سالی که اشتیاق زیادی به حرفهای سیاسی داشت گفت: «من دیشب میدان تجریش بودم خدا می‌داند همه چیز شباهت به دوم خرداد ۷۶ داشت که خاتمی آمد و ایران چند ماه بعد رفت به جام جهانی »

صادق زیبا کلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران صبح روز چهارشنبه در روزنامه آرمان نوشت: «به نظر می‌رسد که فوتبال و پیروزی در فوتبال بعضا بهانه ای می‌شود برای بروز دادن عواطف و احساسات پررنگ سیاسی. آنچه که سه شنبه شب اتفاق افتاد قابل پیش بینی بود، هم با توجه به پیروزی آقای حسن روحانی در انتخابات روز جمعه و هم پیروزی بر تیم فوتبال کره جنوبی و راه یافتن به جام جهانی…»

وی در ادامه نوشت: «تا اینجای قضیه شادی و شادمانی‌ها قابل درک بود اما برخی از شعارهایی که داده می‌شد، برخی از حرکاتی که توسط مردم به خصوص جوانان صورت می‌گرفت و اصراری که برای نشان دادن خارج از قاعده و خارج از نرم رفتار کردن از سوی بسیاری از جوانان نشان داده می‌شد، بد نمی‌شود و ضرر ندارد که قدری ما را به تامل وادارد و این سوال را برای خودمان مطرح کنیم که آیا به راستی همه آن ابراز احساسات صرفا برای فوتبال بود؟»

مخالفان و موافقان در شبکه های اجتماعی

در شبکه های اجتماعی و وبلاگ‌ها نیز، طرفداران روحانی، از مراسم جشن طولانی صعود تیم ملی نوشتند. یکی از بلاگرها از اهواز نوشت: «کنار کارون در این هفته هر شب غرق شور و شادی بود و همه به طرز حیزت آوری از شنبه تا کنون با هم مهربان شده‌اند »

یکی از کاربران در فیس بوک پس از آنکه از خوش قدمی روحانی حرف زد، مورد پرخاش یکی از طرفداران احمدی نژاد قرار گرفت که به وی گفت: «آن وقت می گوئید احمدی نژاد خرافاتی است خودتان که بدترید!»

یکی دیگر از مخالفان روی کار آمدن روحانی در اینترنت، نوشته بود: «بعد از غم رئیس جمهور شدن روحانی صعود تیم ملی تنها تسکینی بود که شادمان کرد.»

یک خانم وبلاگ نویس هم به طنز نوشته بود : «اگر آقای خامنه ای می‌دانست که ایران به جام جهانی می‌رود قطعا فرصت را غنیمت می‌شمرد و حماسه ورزشی را هم به سایر حماسه‌هایش اضافه می کرد.»

در یکی دیگر از وبلاگ‌ها، نویسنده از شهدای جوان جنبش سبز یاد کرده بود که در جشن‌های پیروزی، جایشان در میان مردم خالی بود. وی ادامه داده بود که اگر رای میر حسین در سال ۸۸ خوانده می‌شد و حکومت بردباری به خرج می‌داد مردم خیلی زودتر پیروزی‌شان را جشن می‌گرفتند.

 


  • گزارش نیلوفر زارع- جرس
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large