Skyscraper large

فاصله مردم با “نمایندگان معجزه هزاره سوم”

63dr54yed6r

سراج پورعزیزی

از جمله معجزات ریاضیاتی در مجلس این است که یکصد و چهل نفر از نمایندگان اصولگرای مستقر در مجلس از قالیباف حمایت کرده بود و صد و شصت تن از آنان از ولایتی و نزدیک همین تعداد هم از جلیلی، این در حالیست که تعداد کل نمایندگان مجلس فعلی کمتر از ۲۹۰ نفر است، اما چگونه است که مجموع حمایت کنندگان از کاندیداهای انتخاباتی ریاست جمهوری به عدد پانصد امضا می رسد؟!

طنز تلخ اینجاست که همین نمایندگان به زودی برای اعضای کابینه جدید رای اعتماد صادر خواهند کرد. رای اعتماد به کابینه رئیس دولتی که با تکیه بر اراده مردم بر سر کار آمده و این انتخاب اخیر هیچ نسبتی با خواست نمایندگان فعلی مجلس ندارد. همچنان که نتایج اولیه انتخابات ریاست‌جمهوری، نشان می‌دهد که نظر بیشتر مردم با نظر نمایندگان مجلس متفاوت است! چرا که حسن روحانی برای نشان دادن حقانیت خود نیازی به تایید کرسی ها و امضاهای نمایندگان نداشته است.

اما مردم بار دیگر در عمل نشان دادند که بین خود و حاضران در مجلس شکاف عمیقی وجود دارد. نمایندگان مجلس نیز ثابت کردند با مردم غریبه اند و دغدغه‌هایی جدا از موکلین خود را در سر می پرورانند، افزون بر این، نمایندگان فعلی مجلس پیش از این نیز نشان داده اند که  در سیطره نظارت استصوابى شوراى نگهبان، با رانتهای نفتی و امنیتی و نظامی به مجلس راه یافته اند.

در واقع مردم روزهای گذشته نمایندگان مجلس فعلی را فراموش نخواهند کرد؛ نمایندگانی که می توانستند در راستای رسالت نمایندگی، فریادگر مظلومانی باشند که در طی دوره “معجزه هزاره سوم ” اموالشان، آبروی اجتماعی شان، حیثیت ملی شان و امیدشان را باخته بودند و فریادرسی نداشتند.

اما این نمایندگان، منزلت وکالت مردم را به هیچ شمردند و همچون “خادمان دربار”، تبرّک به احمدی نژاد را مغتنم شمردند و او را عاشقانه به آغوش ‌کشیدند و در ثنای احمدی نژاد شعرها ‌سرودند و وی را در کتاب‌ها و نطقهای پیش و پس از دستور و با قرائت جملات شاعرانه و عاشقانه ستودند و از “معجزه هزاره سوم” طلب سفرهای پی در پی خارجی کرده و یا بابت هر رای موافق دولت پاداش های ۵ میلیونی دریافت کردند و وقتى تاریخ مصرف دولت با مُهر ابطال «انحرافى» تمام شد از او فاصله گرفتند.

نماینده مردمی که تفاوت خیابان و حرمت خانه ملت را تشخیص ندهد و در صحن علنی مجلس شعار مرگ بر این و مرگ برآن سر دهد. چه تفاوتی با گروه فشاری دارد که خودسرانه به خوابگاه دانشجویان حمله ور می شود. و یا نماینده ای که شان نمایندگى را به هیچ می سپارد و به همراه گروهی از اوباش اموال سفارت دولتی دیگر را به غارت می برد، چه نسبتی با مردمی دارد که در کمال مدنیت و متانت و با شعور مثال زدنی از طریق صندوق رای رئیس جمهور خود را انتخاب می کند؟

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large