Skyscraper large

تصور خامنه‌ای و تصویر روحانى

sdg6sdg61- محمدجواد اکبرین mohamad javad akbarein

محمدجواد اکبرین

چیدن قطعات پازلِ انتخابات ٩٢ نشان مى دهد رهبر جمهورى اسلامى در انتخابات دیروز، دو هدف را در اولویتِ اهدافش دنبال کرد؛ نخست بستن پرونده اعتراضات ٨٨ که با گذشت ۴ سال، همچنان کابوس حاکمیت بود. دوم: اعاده حیثیت اش در میان اصولگرایان (اعتبارى که با تجربه ناکامِ احمدى نژاد به شدت مخدوش شد).

در تحقق هدف اول اما هنر این بود که بتواند حماسه سیاسىِ مورد نظرش را با تنوع چهره ها و در عین حال مهار اصلاح طلبان درآمیزد.

او و مهندسان نظامى اش اگر مى توانستند اجازه مى دادند تا هاشمى بیاید و در انتخابات شرکت کند و بعد با تقلّب، این برگ را مى سوزاندند؛ اما مهندسان انتخابات این بار توان تقلّبِ پس از انتخابات را نداشتند چون ناظر و مجرى این بار بر خلاف سال ٨٨ یکى نبودند و “شریک دزد” چون به “انحراف” رفته بود دیگر براى غارت “قافله” هماهنگ نبود؛ پس چاره اى جز گزینه «تقلّب پیش از انتخابات» نبود.

این دقیقا همان دلیلى بود که اصلاح طلبان برپایه آن، بدون عدول از موضعِ اطمینان به تقلب ٨٨ باز هم از هاشمى حمایت کردند، چون ترکیب دو احتمال (احتمال بالاى پیروزى هاشمى و احتمال پایین موفقیت سپاه در تقلب) مى توانست راهى (هرچند باریک و طولانى) به اصلاح و تغییر تدریجى در وضع موجود باز کند، چاره اى براى رفع حصر و آزادى زندانیان باشد و پیامدهاى فاجعه بار تحریم و جنگ را مهار کند. اما بى تردید مى توان گفت که مهندسان ٨٨، توقع نداشتند اصلاح طلبان، موج هاشمى را در ائتلاف بر نامزدى روحانى بازیابى کنند. به عبارت دیگر، تصویر پیروزى حسن روحانى بسیار دورتر از تصور خامنه‌ای و سپاه بود.  

و اما تحقق هدف دوم؛ 

خامنه اى در طول این انتخابات، بارها تکرار کرد که کسى از رأى او خبر ندارد؛ سرانجام دیروز هنگام رأى دادن هم تأکید کرد که حتى خانواده و فرزندانش هم خبر ندارند و اینهمه تأکید مى توانست به این امید باشد که نقش فراجناحى اش در میان اصولگرایان را ترمیم کند و پس از شنیدنِ انبوه ملامت ها براى حمایت مطلقه اش از محمود احمدى نژاد، این بار مسئولیتِ رفتار هیچیک از اصولگرایان را به پایش ننویسند و بتواند از پاسخگویى رها باشد.

و یک نکته دیگر: آقاى خامنه اى مى تواند مدعى باشد که مشارکت ٩٢ یعنى نفى تقلب ٨٨؛ چنانکه خبرگزارى فارس (ارگان سپاه) هم چنین نوشته؛ اما آقاى خامنه اى و فارس خوب مى دانند که مشارکت در این انتخابات، ننگِ تقلب ٨٨ را نمى پوشاند؛ آنها یادشان نرفته که اگر این بار، یک شب تا صبح، شمارش آراء طول کشید اما ۴ سال پیش، کیهان از شب قبل، تیتر یک را بسته بود! آنها از سخنان خاتمى خشمگین اند که در حمایت از روحانى گفته بود: «ان شاء الله یک انتخابات خوب و یک موجی داشته باشیم که امکان تغییر نتیجه کار وجود نداشته باشد» و این یعنى هنوز ما داغدار تقلب ایم. وارثان جنبش سبز، تا رفع حصر رهبران شان، آزادى زندانیان، بررسى پرونده شهدا و تضمینِ عدمِ تکرار آن فجایع، از پاى نمى نشینند. 

اصلا چه اهمیتى دارد که آنها بر بستر رأى زلال مردم کدام خانه دروغین را مى سازند؟  ارزش ایران براى ما بیشتر از آن است که آینده و امنیت اش را در ترازوى حبّ و بغضِ آنها بسنجیم؛ اگر ثمره حضور مردم، برآمدن یک دولت معتدل و نجات از سلطه ى طالبانیسم شیعى باشد مى ارزد حتى اگر خامنه اى هم مدعى شود که چون او خواسته، حماسه سیاسى محقق شده! فرق ما با آقاى خامنه اى در همین ترجیحاتِ اخلاقى و انسانى است.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large