Skyscraper large

به قرن ١٣ سلام می‌کنم!

dg54ez63z-سراج پورعزیزی-seraj poor azizi

سراج پورعزیزی

محمود احمدی‌نژاد و سعید جلیلی در هر موضوعی اختلاف نظر داشته باشند، در استفاده از چهار مفهوم، اشتراک نظر ویژه ای دارند. کلیدواژهای “ظرفیت و فرصت” که امروزه در شبکه های اجتماعی مورد تمسخر قرار می گیرد در واقع “شاه بیت”  کلامی مشترک احمدی نژاد و جلیلی است. مفاهیم کلی اى که از ٨ سال پیش تا کنون معنی خود را در عرصه عمل از دسته داده و یا تبدیل به ضد معنی شده است.

مفهوم دوم مورد استفاده جلیلی، “عدالت و مبارزه با اشرافیگری” است که توسط وی برای پیش گیری از تفرقه طرفداران احمدی نژاد و به منظور جذب آرای آنها همچنین کنایه به ٧ رقیب انتخاباتی مطرح می شود.

مشکل این است که “عدالت و مبارزه با اشرافیگری” کلماتی به ظاهر زیبایی که در عرصه عمل همواره به صورت گزینشی استفاده شده است. تعریف اشرافیت از نظر جلیلی، فقط ثروتمندی و زندگی لوکس و مصرفی است. این در حالی است که می‌توان، اشرافیت را نوعی برتری اجتماعی همراه با بهره‌مندی مادی- رانتی و یا اشرافیت رانتی- سیاسی تعریف کرد .

در چنین شرایطی، باید جلیلی نسبت خود با آقازاده‌ها را روشن کند، رابطه خود با بیت رهبری را آشکار سازد، فاصله طبقاتی و یا برتری طبقاتی حاکمان فعلی را نسبت به بقیه سطوح جامعه معین کند، فرق بین فارغ‌التحصیلان دانشگاه امام صادق و امام حسین با دیگر دانش آموختگان را مشخص کند. و از همه مهمتر اینکه رمز و لذت سوار شدن بر بال قدرت را برای همگان بگوید. جلیلی باید بگوید تحمیل میلیون ها دلار خسارت مالی و امنیتی بر مردم، تحمیل قطعنامه های پی در پی ناشی از فرسایشی کردن مذاکرات اتمی، به خاک سیاه نشاندن پول ملی، حاصل مدیریت بی بنیان او  و احمدی نژاد و رهبری بوده است. و این خود  شنیع ترین نوع اشرافیت رانتی- سیاسی است که کشور تاکنون با آن مواجه بوده است. 

در غیر این صورت می توان گفت آقای جلیلی نه تنها به اشرافیت‌زدایى اعتقادی ندارد بلکه خود محصول اشرافیت رانتی – سیاسی است. اشرافیتی که در عصر حاکمیت کلیساها می توان جستجو کرد.

و یا به سخنان دیگر جلیلی در سایر موارد از جمله نقش زن در جامعه توجه کنید؛ او در این باره می گوید: “اگر به مادری به عنوان نقشی تمام وقت و موثر نگاه شود، می‌توان با بسیاری از آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی مقابله کرد”.

جلیلی حتی برخلاف نظریه جامعه شناسان که کوچکترین بنیان جامعه را “فرد” می‌دانند، “خانواده” را به عنوان بنیان جامعه توصیف می کند . در همین ارتباط او مدعی است که “اگر به مادری بها داده شود، بسیاری از آسیب‌های اجتماعی رخ نخواهد داد” و تاکید می کند “باید بر مبنای الزامات دین اسلام برای خانواده برنامه‌ریزی کرد نه براساس نگاه دیگران”.

در این اظهار نظر، جلیلی حتی فعالیت اقتصادی همسر خود را نادیده گرفته و پا فراتر می گذارد و از اینکه زنان کشورهای غربی در چرخه اقتصاد کشور سهیم هستند از جوامع غربى انتقاد می کند. این اظهارات جلیلی در حالیست که همسر وی به عنوان پزشک فعالیت های اجتماعی و اقتصادی درخارج از خانه فعالیت دارد.

علی اکبر ولایتی در اعتراض به فرصت سوزی های دوره مدیریت جلیلی می گوید: “زمان آقای جلیلی ما با آقای سولانا ٢٧٠٠ سانتریفیوژ را توافق کردیم؛ اما اگر قرارداد‌ درستی  بسته بودیم و جای پایش محکم می‌شد بهتر نبود؟ من در جریان جزییات مذاکرات هسته‌ای هستم و این افراط و تفریط‌ها از سیاست‌های نظام دور بود؛ درست است که با مقام معظم رهبری چک می‌شد، حالا که گذشت”.

ولایتی در دومین مناظره تلویزیونی با انتقاد از عملکرد سیاسی جلیلی می افزاید: “مذاکرات سولانا و لاریجانی به جای خوبی رسید و به این توافق درباره همین تعداد سانتریفیوژ رسیدند اما همزمان با اینکه آقای لاریجانی و سولانا مذاکره می‌کردند یک مقام بلندپایه اجرایی ،[احمدی نژاد] در نماز جمعه تهران گفت که ما در‌ مسائل هسته‌ای مذاکره نمی‌‌کنیم”.

ولایتی افزود: “سولانا در مذاکرات بعدی تلکس این خبر را نشان دادند که یکی از مسئولان اجرایی گفته است ما در خصوص مسائل هسته‌ای مذاکره نمی‌کنیم، کارشکنی شد، دشمن زمانی که تناقض بین مسئولان را می‌بیند آقای لاریجانی زحماتی کشید و می‌شد به توافق برسند و می‌شد آنجا مسأله را حل کرد؛ اما اینجا کسی حرف دیگری زد که در واقع در صحنه نبودند در غیر این صورت لاریجانی مسأله را حل کرده بود”.

با این وجود چهارچوبی که جلیلی از آن به موضوعات مختلف و سیاست خارجی می‌نگرد، در اصل باز تولید تجربه قرن ١٣ است و اینکه چگونه می‌توان این تجربه را در عصر ارتباطات به کار گرفت.  شاید هم باید منتظر ماند و تا چند روز دیگر به قرن ١٣ سلام گفت!

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large