Skyscraper large

نام میرحسین کابوس حاکمیت

s5df55d-مهدی ساوالان پور- mehdi savalan poor

مهدی ساوالان پور

جنبش سبز روز ۱۴ خرداد در اصفهان تولدی دوباره یافت و بغض فروخفته مردم معترض یک بار دیگر در مراسم خاکسپاری آیت الله طاهری سر باز کرد و شعارهای مردم حاضر در ابراز تنفر از حاکمیت دیکتاتور منشانه خامنه‌ای و حمایت از رهبران جنبش سبز احیا گردید.

بدون هیچ تردیدی بعد از کودتای انتخاباتی ۸۸ و دستگیری سران جنبش سبز شعارهای مردم در حمایت از میرحسین موسوی؛ مهدی کروبی و زهرا رهنورد، در تجمع‌ها و گردهم آیی‌ها برای سران رژیم جمهوری‌اسلامی به کابوسی تبدیل گردیده که رهایی از آن آرزویی دست نیافتنی برای حاکمیت بدل شده است.

امروز رژیم ولایت فقیه به رهبری سید علی‌خامنه‌ای در راستای برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در ۲۴ خرداد، با چالش‌های بسیاری رو به روست و اعتراضات مردمی با نام میر‌حسین موسوی که به نماد مخالفت با حاکمیت تبدیل شده، چالشی بزرگ را در سر راه برگزار کنندگان انتخابات قرار داده است و آنان نیک می‌دانند نارضایتی عمومی و شعارهای مردمی، نشانگر تنفر بخشی از جامعه از حاکمیت ولایت فقیه است و هر گونه برخورد با آن در شرایط کنونی می‌تواند به بحرانی‌تر شدن جو جامعه منجر گردد.

این در حالی است که مراسم تبلیغاتی کاندیداهای ریاست جمهوری به ویژه آنانی که به جناح اصلاح طلب گرایش دارند به مکانی برای حمایت از رهبران محصور جنبش سبز بدل شده، به گونه‌ای که  مراسم ستاد جوانان حامی حسن روحانی، یکی از نامزدهای انتخابات آتی ریاست جمهوری، با دخالت نیروهای امنیتی به دلیل دادن شعارهایی در اعتراض به حصر موسوی و کروبی، به تشنج کشیده و جمعی از شرکت کنندگان در این مراسم بازداشت گردیدند.

اعلام برائت و عدم حمایت از سران فتنه یکی از شروط اصلی حاکمیت برای نامزدهای انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری معین گردیده است و در این زمینه اسماعیل احمدی‌مقدم٬ فرمانده نیروی انتظامی گفته است: یکی از تعهدات کاندیداها این است که نباید پیرو فتنه ۸۸ باشند.

در این‌باره نیز احمد علم‌الهدی٬ عضو مجلس خبرگان، با انتقاد از محمد‌رضا عارف و حسن روحانی که از میرحسین موسوی و سید محمد خاتمی در تبلیغاتشان یاد می‌کنند، گفته است: نامزدهای انتخابات نباید برای جلب رای برخی از افراد ضد انقلاب و لائیک، از فتنه‌گران تعریف کنند.

بیان این مساله از سوی میرحسین که “حاکمیت از حکومت مذهبی به یک دیکتاتوری که تنها یک فرقه آنرا اداره می‌کند تغییر یافته” و حصر غیر قانونی و ثابت قدمی وی و مهدی کروبی بر مواضع خود در قبال خامنه‌ای، آنان را تبدیل به قهرمانانی کرده که جایگاه ویژه‌ای در میان مردم یافته‌اند.

مهم‌ترین خواست رژیم جمهوری اسلامی در حال حاضر تدارک و برگزاری یک نمایش فرمایشی و مهندسی شده به نام انتخابات است که از طریق آن نامزد اصلح ولی فقیه بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زند و در این راه نمی‌خواهد اعتراضات گسترده سال ۸۸ را دوباره تجربه کند، اما نام میرحسین که در اذهان مردم به نمادی در بیان اعتراض و حق طلبی بدل شده است چالشی جدی و کابوسی تمام ناشدنی را برای حامیان انحصار طلب رقم زده است.

هراس حاکمیت از نام میرحسین را به خوبی می‌توان در سخنان مجتبی ذوالنور جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، در جمع طلاب و روحانیون، پس از درگذشت پدر میرحسین موسوی مشاهده کرد که گفته است: جمهوری اسلامی از تجدید قدرت جنبش سبز می‌ترسد و به همین دلیل حتی مانع برگزاری مراسم خاکسپاری پدر موسوی شده است.وی تصریح کرده است: راستش را بخواهید ما نمی‌توانیم اجازه هیچ گونه تجمع و راه‌پیمائی را به این‌ها بدهیم، چون به محض آن که فرصتی پیدا می‌کنند، جمعیت انبوهی را جمع می‌کنند.

در سال‌های پس از انتخابات ۸۸  و توفیق ظاهری سرکوب معترضان و حامیان جنبش سبز، امروزه بازهم شاهد سبز شدن مردمی هستیم که با نام میرحسین یک بار دیگر نظام را به آوردگاهی دیگر فرا می‌خوانند و اعتراض به رد صلاحیت هاشمی رفسنجانی، در خواست آزادی زندانیان سیاسی، پایان دادن به حصر رهبران جنبش سبز و عدم دخالت نیروهای امنیتی و سپاه در انتخابات، از جمله خواست‌هایی است که در چارچوب برگزاری انتخابات، دوباره مردم را به عرصه مبارزه با حاکمیت فرا خوانده و تقابل نظام و مردم را رقم زده است.

حوادث پس از انتخابات دور دهم ریاست جمهوری که از سوی رهبر کنونی انقلاب عنوان “فتنه” بر آن نهاده شد، به‌‌ واقع بزرگ‌ترین حرکتی بود که مردم در آن نظام را به چالشی جدی کشیدند، به صورتی که سران حکومت هر لحظه سقوط نظام را احساس کردند و خامنه‌ای به خوبی آن روزها را به خاطر دارد؛ آمدن مردم به خیابان‌ها، همراه با سر دادن شعارهای حق طلبانه و به قولی ساختار شکن، نظیر “مرگ بر دیکتاتور” و “مرگ بر خامنه‌ای”، به منزله تابوشکنی در نظام جمهوری اسلامی بود که وی این شعارها را از خاطر نخواهد برد.

تاریخ جنبش سبز به همراه نام میرحسین موسوی و مهدی کروبی و دیگر زندانیان و فعالان سیاسی پس از انقلاب ۵۷، تبدیل به تاریخ مستقلی شده که با تاریخ سازی حاکمیت در تضاد است و جنبشی که با انتخابات ۸۸ آغاز گردید، با وجود سعی و تلاش فراوان خامنه‌ای و اطرافیانش راه خود را در بین آحاد مردم پیدا کرده و به نظر نمی‌رسد نظام جمهوری اسلامی هیچگاه از آن رهایی یابد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large