Skyscraper large

زباله ها و بوى نارنج

sdg694-amin bozorgiyan امین بزرگیان

امین بزرگیان

خبرگزاری ها گزارش دادند که یازده نفر از کارکنان شهرداری شیراز، زیر خروارها زباله دفن شدند.  بوی نامطبوع محیط چنان سهمگین بوده که سرعت گروه های نجات را بسیار پایین آورده بوده است. فرداى این خبر، روزنامه ها از مرگ آنهانوشتند. جنازه هایشان به پزشکى قانونى انتقال یافت.

ما مدام در حال مصرف و تولید زباله هستیم. افزایش تولید و مصرف یعنی افزایش زباله و تخریب محیط زیست. این مساله یکى از مهمترین دغدغه ها و نگرانی هاست. اینکه میل و غریزه خوردن و بلعیدن و خریدن، تا کجا به تخریب جهان ادامه خواهد داد، بیش از هرچیز به ماهیت و سرشت واقعى ساختار عینى و ذهنى سرمایه دارى باز مى گردد. زباله ها مهمترین محصول ساختار جدید اقتصادى اند. آنها به انبوه ترین تولید رسیده اند و تولیدشان متوقف نمى شود. آنها درخشان ترین تصویر را از وضعیت امروزین کالا نشان مى دهند. این انبوه ترین تولید، نشان مى دهد که کالا در وضعیت جدید پیش از تولیدش، مصرف مى شود. کالا ها وقتى بدست مشترى مى رسند که خیلى پیشتر از آن از طریق تبلیغات، توسط مشترى ها مصرف شده اند و در واقع زباله هایشان بدست ما مى رسد. زباله هایى که تنها وظیفه شان تشویق کردن مشترى ها به خرید کالاى بعدى اند.

اما در این میان، این خبر براى ما به جز معناى هشدار دهنده جهانى اش درباره ماهیت زباله ساز و تخریب کننده نظام مصرفى مدرن، معناى بومى نمادین و کاملی داشت. چه درخشان و کامل، این یازده تن دفن شده بر زیر زباله هاى شهر،  وضعیت جامعه شان را توصیف کردند؛ جامعه اى که زیر زباله هاى میل افسار گسیخته قدرت، دفن شده است. نفسش از سرکوب و تحریم به شمارش افتاده و راه های نجات را هرچه جنگلی تر و تاریک تر مى بیند. یازده تنِ دفن شده زیر زباله هاى ما، نماینده تمام مایى اند که زیر زباله ها و کثافت هاى دست سازِ مان از جمله دولت و سیستم حذف و سرکوب اش مدفون گشته ایم. قدرت مطلق، چنان سهمگین و طاقت فرسا شده که بوى نامطبوعش با هیچ رنگ و عطر و فریبى زدودنى و پنهان کردنى نیست. هر آنکس که مى توانداز محل دفن زباله هاى سلطه فرار کند، مى رود و به گوشه اى از جهان، آواره مى شود. اما شیراز، شیراز است و در حجم این همه زباله نیز، بوى نارنج هایش را نمى توان فراموش کرد.

وضعیت بغرنجی از خواستن و نخواستن، امید و نا امیدى، میل و امتناع بر این جامعه حاکم شده است؛ وضعیتى دردناک و پریشان ساز.  

این بى قرارى ها و رنج هاى همگانى را زباله هایى ساخته اند که بر سرمان آوار شده اند؛ زباله میل و اراده معطوف به سلطه الیگارشى نظامى حاکم . بوى نامطبوع و احساس خفگى و گرسنگى همه جا پیچیده و در این بین، بوى نارنج ها نیز از یاد نمى رود و مدام تو را به امید فرا مى خواند. وضعیت بغرنجى ساخته اند زباله ها. جنازه ها هربار در مسیر پزشکى قانونى و خاکسپارى از جا بر مى خیزند و فرار مى کنند، به امیدِ…

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large