Skyscraper large

رسوایی ایرانی و گذشته پاریسی

IMG_1718-shahab-amopor شهاب عموپور

شهاب عموپور

1-فیلم تازه‌ی “فرهادی”، شروعی خوب در سینماهای فرانسه داشت. سه روز اول، هفده، هجده و نوزدهمِ ماهِ “می”، ۱۵۰ هزار بیننده در این کشور به تماشای آن نشستند، آن هم در حالی که یک دوشنبه‌ی تعطیلِ در پیش رو، سبب شده بود تا بسیاری از فرانسوی‌ها این روزها را به سفر رفته و خود را از حضور در اماکن فرهنگی‌ای همچون سینما، محروم سازند. پخش کننده فرانسوی گزارش داده که روز یک‌شنبه‌ی پایانِ هفته، که مصادف با سومین روز نمایش “گذشته” بود، قریب به ۷۰هزار تن به تماشای این فیلم نشسته‌اند.

۲- در ایرانِ آن روزهای دور، تعداد سالن سینماها  در شهرستان‌های کشور و میزان استقبال مردم از فیلم‌ها در آن مناطق، به گونه‌ای بود که هرچه فیلم در تهران می‌فروخت، معادل ۳ برابر آن را در فروش شهرستان پیش‌بینی می‌کردند. در ایرانِ این روزهای نزدیک‌تر اما، تعطیلیِ بسیاری از سالن‌ها و بی‌رغبتی مردم به سینماروی باعث شده تا پیش‌بینیِ مرسوم آن باشد که هرچه‌قدر در تهران فروخت، در کلِ شهرستان‌ها نیز همان میزان می‌فروشد.

۳- در جمعه‌ای که اولین روز نمایش فیلم کارگردان ایرانی در سینماهای کشور فرانسه بود، هزاران کیلومتر آن‌طرف‌تر از غرب اروپا، ایرانی‌ها نیز در روز تعطیل و فراغت پایان هفته‌ی خود به سینما رفتند. آمار فروش فیلم‌ها در کل کشور، مشخص نشد. اما آمار فروش در پایتخت نشان داد که در آن روزِ جمعه ۲۷ اردی‌بهشت‌ماه برابر با ۱۷ ماهِ مِی، ۹ فیلم حاضر در قریب به ۱۱۰ سالن موجود در تهران، به فروشی در حدود ۱۲۰ میلیون تومان دست یافته‌اند. با احتساب رقم میانگین ۳۵۰۰ تومانی برای هر بلیط، می‌توان به آمار تقریبیِ ۳۱ تا ۳۲ هزار بیننده در تهران رسید. این رقم را با رقمِ برابرِ خودش که بیننده‌گان شهرستانی باشد، جمع کنیم؛ می‌رسیم به حدود شصت و چندهزار تن ایرانی، که در روز تعطیل به سینماهای ایران پا گذاشته‌اند.

۴- رقمِ ۶۴هزار بیننده‌ی ایرانی آن هم در یک روز تعطیل و پر مشتری، در شرایطی حاصل آمده، که یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های  کل تاریخ سینمای ایران، یعنی “رسوایی” نیز، بر پرده‌ی سینماهاست و در حدود یک‌چهارمِ کل میزانِ فروش، متعلق به این فیلم است. در شرایطِ معمولی اما، این رقمِ کلی، از این هم پایین‌تر می رود؛ چنان‌که وزارت ارشاد نیز چندی پیش معترف شد که کل سینمارفته‌های ایرانی در سال ۹۱، در حدود ۱۰ میلیون تَن بوده‌اند.

s9tfr54sze۵- جمعیت فرانسه، حدودا ۶۵ میلیون تَن است. اندکی کمتر از جمعیت هفتاد و چند میلیونی ایران. همان ایران‌ی که از بین جمعیت ۷۰ میلیونی اش، سال گذشته را حدود ۱۰ میلیون تَن به سینما رفته‌اند. البته این در شرایطی‌ست که بپذیریم آن ۱۰ میلیون، “یک بار” به سینما رفته‌اند و بس، در غیر این‌صورت، تعداد “شهروندانِ” سینمارو از این هم کم‌تر می‌شود.

۶- گذشته‌ای که فرهادی در پاریس ساخته و روایت می‌کند، برای پخش در ایران نه مشکل ارشادی خواهد داشت و نه حوزوی. ممیز‌های ایرانی به گمانِ نگارنده جز یکی دو پلان چند ثانیه‌ای و چند دیالوگِ حاکی از روابطِ جنسیِ غیرمشروع را ایراد نخواهند گرفت و این فیلم، همان‌گونه که رییس سازمان سینمایی نیز تأیید کرده، به زودی برپرده‌ی سینماهای کشور به نمایش درخواهد آمد. حال باید منتظر بود و دید فیلم کارگردانی آسیایی که در غرب اروپا و در رقابت با چند فیلم مطرحِ هالیوودیِ این روزها، توانسته در یک‌شنبه‌ی تعطیل، ۷۰ هزار تَن را با بلیط های عموما ۹ یورویی به سینما بکشاند، در جمعه‌ی تعطیل سینماهای وطنی و با بلیط‌های ۳۵۰۰ تومانی چند تماشاگر خواهد داشت؟

۷- جمعیت سینماروی ایرانی که در سال پایانیِ دولت احمدی‌نژاد، به ۱۰ میلیون خریدار بلیط در سال رسیده‌اند، در سال پایانی دولتِ هاشمی رفسنجانی در حدود ۳۹ میلیون بوده‌اند. (این رقم از سال ۷۱ تا ۷۶، از ۵۴ میلیون تا به ۳۹ میلیون رسید و در دوران خاتمی و بعدتر نیز، نزولش ادامه یافت). پرسش این است که سبب چیست؟ مدیریتِ سوءِ مسئولان در مسندهای ارشد؟ تصمیمات نابه‌جای مسئولان مستقیمِ سینما؟ سانسور؟ تنزل کیفی و فرهنگیِ ساخته‌ها و سازنده‌گان‌شان؟ بی‌اعتنایی بیننده‌گان به سینما و فرهنگ؟ کدام؟  

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large