Skyscraper large
آيا روزهاى تلخ عراق در انتظار ماست؟

نفت در برابر غذا

dfgv4ds

سراج پورعزیزی

نفت مى دهیم تا غذا و دارو بگیریم؛ شاید بتوان پیش از ایران، عراق را نزدیک ترین قربانى این تجربه تلخ دانست؛ در سالهاى پایانى حکومت صدام حسین، این دیکتاتور پیشین عراق تنها می توانست مقدار مشخصی نفت صادر کند تا بتواند مایحتاج دارویی و غذایی مردم خود را تامین کند و امکان صادرات بیشتر از آن نداشت. آیا ایران آن تجربه را تکرار مى کند؟ 

حدود دو ماه پیش، دولت ایالات متحده، مقررات جدید تحریم تجاری، فنی و مالی را علیه جمهوری اسلامی به اجرا گذاشت که بر اساس آن، روابط مالی ایران با خریداران نفت محدودتر می‌شود. بر اساس مقررات جدید ارتباط  مراکز مالی بین‌المللی با ایران قطع و درآمدهای ارزی کشور با شرکت ها و دولت های خارج به کلی “بلوکه” خواهد شد. 

بر اساس مفاد طرح تحریم، آمریکا ضمن سلب استقلال عمل ایران در استفاده از عواید نفتی از کشورهای چین، هند، ژاپن، کره جنوبی، مالزی و تایوان نیزخواسته است به جای پرداخت پول نفت وارداتی، ایران تنها اجازه دارد از محل صادرات نفت برای خرید کالاهای معاف از تحریم استفاده کند. 

شرکت شل یکی از بزرگترین شرکت‌های نفتی جهان محسوب می‌شود که از اواسط سال ۲۰۱۲ و در پی تحریم‌های اتحادیه اروپا و آمریکا، بدون پرداخت بدهی معاملات انجام شده، خرید نفت خام از ایران را متوقف کرد. 

خبرآنلاین به نقل از مدیرعامل شرکت ملی نفت نوشت: در حال حاضر ایران بابت فروش نفت به کشورهای خارجی ۴ میلیارد دلار طلب دارد که قراراست این میزان طلب در قالب واردات دارو و غذا به کشور پرداخت شود. 

احمد قلعه بانی امروز در جمع خبرنگاران متذکرشد: این شرکت ها به دلیل مشکلاتی که تحریم ایجاد کرده تاکنون نتوانستن طلب خود به ایران را پرداخت کنند اما قراراست در قالب تهاتر کالا و ورود دارو و غذا به کشور این طلب پرداخت شود. 

وی درعین حال ظرفیت تولید نفت کشور را ۴ میلیون بشکه در روز اعلام و تاکید داشت: به دلیل برخی از محدودیت ها ما کمتر از این رقم تولید می کنیم. وی آمار صادرات و تولید نفت کشور را محرمانه دانست و متذکرشد:برخی از آمارها برای هر کشوری محرمانه است و به همین دلیل نمی توانیم این رقم ها را اعلام رسمی کنیم. 

خبرگزاری رویترز در آخرین روزهای اسفند سال ۱۳۹۰ گزارشی منتشر کرد که میزان این بدهی‌های شل به طرف ایرانی را معادل  ۲.۳۳۶ میلیارد دلار برآورد ‌کرده است. 

اگرچه پیشتر نمونه این نوع تحریم ها (تحریم نفت در برابر غذا) در مورد عراق اعمال شده است، اما مجموع تحریم های ایران، شامل تحریم فروش نفت، تحریم بانک مرکزی و تبادلات مالی و تحریم انتقال کالا و سیستم حمل و نقل، در تاریخ روابط بین الملل بی سابقه بوده بوده است. 

با این روش بازرگانان و واردکنندگان ایرانی حتی با در اختیار داشتن ارز لازم قادر نخواند بود آزادانه با بازارهای بین‌المللی ارتباط برقرار کرده و برای تهیه کالای مورد نظر و با کیفیت و بهای مناسبتر اقدام کنند. 

به گزارش خبرنگار مهر، احمد قلعه بانی امروز در جمع خبرنگاران با اشاره به سرمایه گذاری ۲۲ میلیارد دلاری در بخش بالادستی نفت و گاز کشور در سال ۹۱ گفت: ۵۰ درصد از این اعتبارات در طرح توسعه میادین مشترک نفت و گاز و حدود ۶ میلیارد دلار آن برای حفظ و نگهداشت تولید نفت و گاز هزینه شده است. 

این مقام مسئول همچنین حجم مطالبات نفتی ایران از کشورها و شرکت های مختلف خارجی را حدود ۴ میلیارد دلار عنوان کرد و افزود: در شرایط فعلی علاوه بر فروش نفت با ارزهای رایج امکان تهاتر نفت خام با دارو و غذا و کالاها فراهم شده است. 

قلعه بانی در مورد فعالیت صادرات نفتی بخش خصوصی، گفت: بخش خصوصی موفق به صادرات نفت ایران نشده است، دلیل عدم موفقیت بخش خصوصی در فروش نفت ایران ناتوانی بخش خصوصی در تامین ضمانتنامه، گشایش ال سی  و تامین برخی از ضمانتنامه های لازم بوده است. 

به نوشته بازتاب، اخیرا طلا نیز از فهرست کالاهای تحویلی به ایران در مصوبه جداگانه ای که اوباما آن را ابلاغ کرد، مستثنی شده است و با این حساب، ایران ناگزیر به انجام معاملات پایاپای نفت در برابر کالا خواهد بود که مشکلات فعلی بازرگانی را مضاعف خواهد کرد. 

این مقام مسئول تصریح گرد: اگر قیمت نفت به زیر ۱۰۰ دلار به ازای هر بشکه کاهش یابد، توسعه و استخراج نفت و گاز از ذخایر نامتعارف و دارای توجیه اقتصادی نخواهد بود. 

بازتاب در پایان نوشته است: اما ظاهرا برای دولت موضوع تحریمها و راه های مقابله با آن، چندان بااهمیت نیست و اولویت نخست، تبدیل حصیر به قالی زیر پای مردم است.           

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large