Skyscraper large

جزوه انتخاباتى “امیر” و بیانیه “میر”

180-kamyar-behrang-کامیار-بهرنگ

کامیار بهرنگ

موضوع بحث، نگاه به انتخابات و جغرافیای آن و لیستی نیست که تا امروز بالغ بر ۳۰ نام را در خود جای داده است، بلکه بهانه این یادداشت، انتشار بخش اول دفترچه ای است که تحت عنوان توصیه های انتخاباتی رهبر انقلاب منتشر شده است. این سلسله مباحث در تارنمای رهبر جمهوری اسلامی منتشر می شود تا بر اساس آنچه علم الهدی؛ امام جمعه مشهد می گوید نشان دهد بصیرت رهبری تا چه اندازه است که در سال ۸۷ و پیش از آنکه فتنه گران بدانند ایشان فتنه را پیش بینی کرده بودند و حال این جزوه قرارست راه را برای اهل بصیرت روشن کند و با تبیین نبایدها راه را بر فتنه ای ببندند که امروز برخی از سران سپاه می گویند سنگین تر از فتنه ی ۸۸ است.

اما نگاهی به جزییات بخش اول این جزوه نکاتی را همراه دارد که نشان می دهد نگاه رهبر جمهوری اسلامی نسبت به وقایع سال ۸۸ تغییری نکرده و جریانی را که به تولید بی اخلاقی های آن سال انجامید و کودتای انتخاباتی را رقم زد مقصر نمى داند در این نا به سامانى ها که امروز گریبانگیر ایران شده است.

در بخشی از این جزوه آمده است، آنچه در انتخابات لازم است، رقابت سالم است، رقابت بدون تهمت زنی و بدگویی به یکدیگر است. در این میان رهبر جمهوری اسلامی مشخص نمی کند خط کشی خود را در اولین نماز جمعه بعد از انتخابات و تایید غیرقانونی انتخابات (در حالیکه که حتى بر مبنای همین قانون اساسی هم تا زمانی که سلامت انتخابات از سوی شورای نگهبان تایید نشده باشد، نتیجه ی انتخابات منشاء اثر نیست) چگونه “رقابت سالم” نام مى گیرد؟ 

از سوى دیگر اتهامات سازمان یافته علیه اکبر هاشمى رفسنجانى و خانواده اش چگونه مصداق “تهمت زنى و بدگویى” نمى شود؛ اتهاماتى که تا امروز و علیرغم آزادی با شرط وثیقه مهدی هاشمی و پایان دوره ی محکومیت فائزه هاشمی و تمام تهمت هایی که حتی از تریبون مجلس شنیده می شود، در هیچ دادگاه صالحه و حتی غیر صالحه ای تایید نشده اما در مقابل، بیان اتهام اثبات نشده، جرم عیانی بوده که رییس دولتِ مورد تایید رهبر جمهوری اسلامی انجام داده و او نیز به صورت مستقیم آنها را تایید کرده است.

رهبر جمهوری اسلامی در بخشی دیگر از این جزوه به شعارهای انتخاباتی اشاره دارد و تاکید می کند، آنچه می توانید انجام دهید را در تبلیغات خود بیان کنید. سید علی خامنه ای مشخص نمی کند جدا از شعارهای انتخاباتی، آیا صحبت های محمود احمدی نژاد از سال ۸۴ تا ۸۸ تنها در زمینه ی اقتصادی را مرور کرده است؟

۳۰ مهر ۱۳۸۴ : نباید متجاوزان به بیت المال حرمت داشته باشند. من می گویم باید بانک ها اصلاح شوند و به صورت مبنایی در این زمینه کار کنیم

۲۵ آبان ۱۳۸۴: دولت دست رانتخواران را از اقتصاد کشور کوتاه می کند و مانع سواستفاده های مالی می شود. در دولت مبتنی بر عدالت نباید فقط ۳ درصد افراد ۶۰ درصد تسهیلات بانکی را در اختیار داشته باشند. اجازه نخواهم داد خودروهای ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومانی وارد شود و برخی مدیران همچنان آنها را در اختیار داشته باشند. شخصی که در ۱۵ هیات مدیره حضور دارد و برای هر کدام ۲ میلیون تومان دریافت می کند.

۲۸ اردی بهشت ۱۳۸۵: تمام مجموعه هایی که در جریان خصوصی سازی به صورت غیر قانونی واگذار و حقوق ملت در آن ضایع شده است، باطل و به مردم بازگردانده می شود.

۷ شهریور ۱۳۸۵: افراد جرات نمی کنند که در این دوره دست به تخلف بزنند.

و مجموعا نزدیک به ۱۲۰ وعده ی دیگر که در فاصله ی سال های ۸۴ تا ۸۸ مطرح می شود و سرنوشت آنها را آمار نشان می دهد. 

در این جزوه شورش های خیابانی سال ۸۸ خطای جبران ناپذیری عنوان می شود که ناشی از عدم تمکین افراد به قانون بود. رهبر جمهوری اسلامی می گوید ممکن است رای مردم خلاف آن چیزی باشد که من مایل به آن هستم اما باید به رای مردم تمکین کرد.

این همان نگاهی است که بعد از انتخابات با خواست ابطال انتخابات در مقابل تقلب های عمده ای که پیش از انتخابات صورت گرفته بود دائما به بازشماری آراء تاکید داشت و مبدأ پیدایش شعار « کشته ندادیم که سازش کنیم، صندوق دستخورده شمارش کنیم » شد. او با تکرار این نگاه به نوعی باز هم و با همه ی هزینه هایی که بر مردم وارد شده است به نوعی همچنان آن روش و منش را تایید می کند و در آستانه ی انتخابات این دوره نوید راهی جدید برای خروج از انسداد سیاسی را نمی دهد. 

جدا از این جزوه شاید سخنان رهبر جمهوری اسلامی در مشهد و صحبت از دستاوردهای بی نظیر نظام در این سال ها نشان می دهد که راه پیموده در این ۴ سال را نیز تایید می کند و وجود هر گونه بحرانی را که حاصل از بی لیاقتی مدیران است را رد می کند. 

اما از جزوه امیر جمهورى اسلامى اگر برگردیم به هشدارها و بیانیه هاى موسوى، جدا از تمام نکاتی که سید علی خامنه ای به آنها اشاره دارد، پرسش هایى هست که تا پاسخ نگیرد یک انتخابات آرام و مطمئن، پیش رو نخواهیم داشت.

کافی است نگاهی دوباره به بیانیه های میرحسین موسوی داشته باشیم:

«اگر حجم عظیم تقلب و جابه‌جایی آرا، که آتش به خرمن اعتماد مردم زده است، خود دلیل و شاهد فقدان تقلب معرفی شود، جمهوریت و نظام به مسلخ کشیده خواهد شد و عملا ایده ناسازگاری اسلام و جمهوریت به اثبات می‌رسد.

بنده به صراحت می‌گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران، توجیه گر ادامه راه حل های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد».

موسوى در بخشی دیگر در پاسخ به آنانی که تلاش داشتند با افزایش فشار بر مخالفین وجود بحران را منکر شوند و یا راه حلی قهری بر آنها پیدا کنند می گوید: «اندیشیدن باین گونه راه حلها که عده‌ای توبه کنند و عده‌ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود عملا به بیراهه رفتن است».

و سرانجام در مورد سیاست هایی که به تشدید بحران ها و تحریم ها انجامیده می گوید: “چه بسا بخشی از دولتیان شانس بقای خود را درادامه این بحران وتشدید مخاصمات وحتی تشویق دشمنان برای تعرض نظامی ببینند”. 

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large