Skyscraper large

اصولگرایان انحصارطلب در وادی انتخابات (۱)

swd5cwfs

مهدی ساوالان پور

در حالی‌که کمتر از دو ماه به برگزاری انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری باقی‌مانده است طیف اصول‌گرا کشور هنوز کاندیداهای اصلی خود را برای این رقابت‌ها نشناخته و هر فردی خارج بحث توانایی‌هایش که “احساس مسئولیت ” می‌کند، خود را لایق پوشیدن جامه ریاست جمهوری آینده کشور می‌داند.

نامزدهای انتخاباتی اعلام شده اصول‌گرایان همگی بر این نکته اذعان دارند که اگر با اقبال مواجه شده و وارد پاستور گردند، اولین و مهم‌ترین برنامه آنها برای چهار سال ریاست جمهوری، اطاعت محض و حرف شنوی کامل از خامنه‌ای است و رسیدن به مسائل و مشکلات مردم در درجه دوم قرار دارد.

ذکر این نکته لازم است که گفتمان اصول‌گرایی از خرده گفتمان‌هایی تشکیل شده که هویت مستقل ندارند و تنها با فرمانبرداری از رهبر و تقابل با جریان اصلاح‌طلبی است که هویت پیدا می‌کند و انحصار طلبی و رقابت درونی وجه بارز این گفتمان است که به خوبی نمود پیدا کرده است.

تا به امروز تعداد زیادی از چهره‌ها در اردوگاه اصول‌گرایان در قالب دو ائتلاف عمده اعلام کاندیداتوری کرده‌اند که قطعی شدن نامزدی‌شان را در انتخابات را به نظر رهبری و اقبال عمومی در نظرسنجی‌ها تا زمان نزدیک به مهلت ثبت‌نام حواله داده‌اند، که همین مساله باعث آشفتگی سیاسی در نرسیدن به وحدت در بین این جریان انحصارطلب شده است.

تاکنون افرادی چون غلامعلی حدادعادل، علی اکبر ولایتی و محمد باقر قالیباف، در قالب “ائتلاف پیشرفت”(۲+۱)؛ منوچهر متکی، مصطفی پورمحمدی،  محمدرضا باهنر، محمد حسن ابوترابی،  یحیی آل اسحاق  در قالب “ائتلاف اکثریت یا پنجگانه اصولگرایان”(۳+۲) و محسن رضایی در قالب “جبهه ایستادگی” برای این انتخابات اعلام نامزدی کرده‌اند.

محمد شریعتمداری و محمد سعیدی کیا، علی فلاحیان، باقر خرازی، حسن سبحانی، خسرو نصیرزاده، ارسلان فتحی‌پور و محمد بیاتیان نیز از دیگر نامزدهای احتمالی وابسته به جریان اصول‌گرایی در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری هستند که تاکنون وارد هیچ ائتلافی نشده و تنها بر گفتمان اصول‌گرایی تاکید می کنند و بعید نیست به نفع فردی دیگر از کاندیداتوری انصراف دهند.

در حال حاضر تمامی جریان اصول‌گرا به دنبال قطعه‌ای هستند که بتوانند پازل رویای هماهنگی آنها را به واقعیت تبدیل کند و تنها گزینه مد نظر تمامی این جریان “وحدت” است که باتوجه به تشکیل ائتلاف‌های گوناگون و دیگر طیف‌های وابسته به این جریان از قبیل جبهه پایداری، جبهه ایستادگی و  حامیان دولت این کالا در اردوگاه اصول‌گرایان کمیاب و شاید نایاب شده است.

بدون هیچ شک و تردیدی اصول‌گرایان در ساختار انتخابی و انتصابی قدرت در ایران به واسطه حاکمیت دیکتاتوری خامنه‌ای و اطاعت محض این طیف از ولایت فقیه دارای جایگاه عمده‌ای است  که این‌گونه اصول‌گرایان وابسته به جناح قدرت یا در حقیقت اصول‌گرایان “مبتنی بر قدرت” حاضرند برای رسیدن به قدرت، حتی با طیف‌های مخالف هم ائتلاف کنند و در عین حال گروه‌های نزدیک به خود را با برچسب‌های تکفیر و ارتداد رد کنند، که نمونه بارز آن را در انتخابات دو دور گذشته و حمایت اصول‌گرایان از احمدی نژاد دیدیم که به تدریج حلقه‌های اصول‌گرایان از اطراف وی دور شد و در نهایت حامیان احمدی‌نژاد به عنوان جریان انحرافی از اردوگاه اصول‌گرایان حامی رهبر کنار گذاشته شدند.

این طیف سیاسی در روزهای آینده دغدغه‌های مهمی را پیش رو خواهد داشت، هرچند در فضایی که لایه‌های اجتماعی اصول‌گرایان به وحدت امیدوار هستند، اشخاصی در اردوگاه اصول‌گرایی با اصول‌گرایان هم‌صدا نیستند و راه خود را می‌روند که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

ائتلاف پیشرفت (۲+۱)

ائتلاف پیشرفت یا همان ۲+۱ از این چهره ها تشکیل شده است:

علی اکبر ولایتی

ولایتی تاکنون در مناصبی همچون وزیر امور خارجه ایران در سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۶ ، عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام، عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی، حضور داشته و در حال حاضر مشاور بین‌الملل سید علی خامنه‌ای است. وی در سال ۱۳۸۴ نامزد انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری شد اما پس از چندی به نفع هاشمی رفسنجانی کنار کشید.

محمدباقر قالیباف

سردار قالیباف تاکنون در مناصبی چون فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا، فرماندهی نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، فرماندهی نیروی انتظامی ایران، رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز حضور داشته و در حال حاضر شهردار تهران است.

قالیباف در سال ۱۳۸۴ در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری ایران وارد صحنه انتخابات شد و در تنها تجربهٔ انتخاباتی خود ۰۷،۴ میلیون رای به دست آورد. وی پیش از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ اعلام کرد با جمع‌بندی شرایط موجود داوطلب دهمین دوره انتخابات نیست.

غلامعلی حدادعادل

حدادعادل عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام، نماینده مردم تهران در دوره ششم، هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی، ریاست مجلس در دوره هفتم، عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی، ریاست و عضویت در فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضویت در شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و همچنین ده سال معاونت وزارت آموزش و پرورش را در سابقه خود دارد. وی در حال حاضر نماینده مجلس در دروه نهم و مشاور عالی خامنه‌ای است.

هرچند چندین ماه از تشکیل این ائتلاف خاکستری می گذرد، اما ولایتی، حداد و قالیباف هنوز نتوانسته‌اند به جمع بندی برای انتخاب یک نفر از بین خود و یا بیرون از مجموعه برسند و طی چند نوبت خبرهایی مبنی بر اختلاف بین اعضای درونی این ائتلاف خصوصا بین حدادعادل و قالیباف منتشر شده است که از سوی آنان تکذیب گردید.

این اختلاف از آنجا نشات گرفت که حدادعادل در چندین نوبت از توافق بین اعضا برای انتخاب یک نفر به عنوان رییس جمهور و فردی دیگر به عنوان معاون اول سخن گفت، سخنانی که تلویحا در آن اشارت به خود و ولایتی داشت و گویی در بازی شکل گرفته، این قالیباف بود که نقش درخوری نداشت و با نزدیک شدن به زمان ثبت نام با وجود اینکه هرسه اعلام می‌کنند، هم‌زمان برای ثبت نام خواهند آمد، ولی به نظر می‌رسد احتمال اجماع بر روی علی اکبر ولایتی به عنوان فرد نهایی در این ائتلاف قوت گرفته است.

در صحت وسقم این مساله که قالیباف می‌خواهد رییس جمهور شود هیچ شکی نیست، این نه حرف و تصمیم امروز او، بلکه تصمیمی ۸ ساله است، همان زمانی که “سردار” بودن را به کناری نهاد و به “سیاست” آمد تا به سیاسیون نشان دهد او می‌تواند سرداری در کسوت ریاست جمهوری باشد.

اما تشکیل این ائتلاف بازخوردهایی به خصوص از جانب اصول‌گرایان را به همراه داشته است، اظهاراتی از قبیل اینکه “ائتلاف ۲+۱ تمام ظرفیت اصول‌گرایان نیست”؛ “ائتلاف سه‌ نفره آقایان باعث تشتت آرای اصول‌گرایان می‌شود”؛ “دو، سه نفر نباید سایر ظرفیت‌های اصول‌گرایی را نادیده بگیرند”؛ “ترکیب ائتلاف اصول‌گرایان باید تغییر ‌کند”؛ تنها بخشی از این اظهارات است که با اعلام این ائتلاف سه نفره بیان شده است.

البته در شاخه های دیگر این طیف هم این ائتلاف موجب اظهار نظرهایی شده است، “مصباح یزدی” لیدر و رهبر جریان جبهه پایداری درباره این ائتلاف سه نفره گفته است: همان سه نفری که ابتدا با هم ائتلاف کردند، بنده معتقدم که در عمل هیچ کدام از آنها با هم نمی‌سازند.

حدادعادل که یکی از کاندیداهای احتمالی جبهه پایداری محسوب می‌شد، پس از اعلام این ائتلاف مورد انتقاد و شماتت دوستانش در این جبهه قرار گرفت که چرا با این دو چهره اصول‌گرا، ائتلاف کرده است، از جمله روح‌الله حسینیان، عضو شورای مرکزی جبهه پایداری، در این زمینه گفته  است: از آقای حدادعادل انتظار نداشتیم که خبر چنین ائتلافی را، قبل از آن‌که با جبهه پایداری مشورت کند، اعلام کند.

حال باید منتظر بود و دید در روزهای آینده و هنگام ثبت نام چه اتفاقی در این ائتلاف خواهد افتاد و مطابق اخبار درز کرده آیا ولایتی به عنوان کاندید مد نظر معرفی و حداد و قالیباف با وعده معاونت و وزارت کنار خواهند آمد یا خیر و  قالیباف چه واکنشی نشان خواهد داد؟ آیا او راضی می‌شود از تمام ظرفیت گروه پیرامون خود برای پیروزی ولایتی استفاده کرده و خود به کسوت وزارت راضی شود؟ یا با خارج شدن از این ائتلاف شکننده فعالیتش را به صورت مستقل را در پیش خواهد گرفت.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large