Skyscraper large

ایرانی! یا بهشت، یا برو مرّیخ

IMG_1718-shahab-amopor شهاب عموپور

شهاب عموپور

قوانین جزاییِ اسلامیِ جاری در جمهوری اسلامی ایران، به قوای انتظامی و قضایی کشور اجازه داده تا در خارج از کشور نیز، پی‌گیر امور شهروندانِ خویش بوده؛ و در صورت عدم تمکینِ آنان به قوانینِ کشور، به کیفرشان رساند. همین است که اکنون معاونت اجتماعی نیروی انتظامی کلّ کشور، سردار “منتظرالمهدی” به شهروندان ایرانیِ –در این مورد خاصّ، بازیگران- حاضر شونده در خارج از مرزهای ایران، هشدار داده است که «بد حجابیِ بازیگران در خارج از کشور، از طریق “اینترپُل” پی‌گیری می شود». 

یک کارشناس حقوقی ساکن ایران، به نام “پیمان حاج محمود عطار”، به “خبرآنلاین” توضیح داده است:

«طبق قانون مجازات اسلامی، کلّیّه‌ی اتباع ایران اعم از این که ساکن در سرزمین ایران یا خارج از آن باشند، تابع قوانین و مقرّرات مصوّب پارلمان ایران خواهند بود. یکی از این قوانین که در قوانین کیفری ایران پیش بینی شده است، رعایت شئونات اسلامی در پوشش و حجاب است و چنانچه هر یک از اتباع ایران، مطابق این مقرّرات، چه در داخل کشور و چه در بیرون از آن، در مجامع عمومی و آشکار، بدون رعایت حجاب و پوشش اسلامی حاضر شود، طبق قانون مرتکب جرم شده است و مراجع قضایی ایران و نیروی انتظامی می‌توانند از طریق قانونی این شخص را تحت تعقیب قرار دهند». با عنایت به همین بند است که پلیس می تواند، نه فقط بازیگرانِ بی حجاب؛ بلکه تمامی شهروندان ایرانی را که به مسافرتِ خارج از کشور می‌روند، یا همراه با داشتن تابعیّت ایرانی، در آن کشورها می‌زیند و حجاب بر تَن و سر نمی گذارند را تحت تعقیب قضایی قرار دهد. 

۲- معنای “ایرانِ اسلامی”، در همین موارد است که خود‌ ش را نشان می‌دهد. در ایران، همه ایرانی‌اند، وقتی به دنیا پا‌می گذارند، در سجلد‌شان عنوان ملیّت و تابعیّت “ایرانی” قید می شود؛ امّا در عمل، تابعیّت دیگری به آن اضافه می شود که حتّی اُولی بر اوّلی ست. آن، تابعیّتِ “اسلامی” ست. تابعیت از قوانینی جزایی که با نام اسلام در فضای قضای کشور حاکم است و هر ایرانی مجبور است که گذران زندگیِ خویش را نه فقط به عنوان یک شهروند ایرانی؛ بلکه به عنوان یک شهروند ایرانی/ اسلامی با آن تطابق دهد؛ و هم سرشت و هم سرنوشت‌ش نیز، با آن تطابق یابد، تا زمانی که از دنیا رخت بربندد. 

۳- ایرانِ اسلامی، نه فقط درون کشور ایران؛ بلکه خارج از مرزها و در مکان‌هایی که شهروندان ایرانی به قصد کار یا تفریح پا‌می‌گذارند نیز گسترانده شده است. دلیل‌ش، جاری بودن همان قوانینِ جزایی اسلام، برای شهروندانِ “ایران” است که در بیرون از کشور نیز صدق می کند و پلیس و دستگاه‌های قضایی کشور می توانند تا هرآن‌چه از عمل‌کرد شهروندانِ خویش در خارج را جرم یافته‌اند، طلب کنند تا شهروندِ خاطی به‌ نزد آید و به مجازات رسد. وظیفه‌ی این به نزد آوردن نیز بر عهده‌ی “پلیس بین الملل” یا همان اینترپُل است که البتّه در موارد بسیاری نیز، نسبت به خواسته‌های بسیاری از حکومت‌های جهان، واکنشی مثبت ندارد. 

۴- آن‌چه که سردارِ معاونت اجتماعی پلیس ایران، در این برهه از زمان مطرح کرده، بیش‌تر مرتبط با فصل شروع جشنواره‌های جهانیِ فیلم و حضور‌های احتمالی بازیگرانِ زن در این جشنواره‌ها که عموما با کم‌حجابی یا بی‌حجابی همراه است، به نظر می‌رسد. امّا در یک نگاهِ عمومی، هشداری‌ست برای تمامی شهروندان ایرانی در همه‌جایِ جهان. برای همه‌ی آن‌هایی که گاه پا را از مرز بیرون می‌نهند و دَمی بدون احساس فشار از ناحیه‌ی نیروهای انتظامی و نظامی و قضایی کشور، نفَسی می‌کشند و آسایشی بر روان، یا جلایی بر تَن می دهند. آن‌ها نیز باید بدانند که چه بخواهند و چه نخواهند، قوانین رسمی و مصوّب پارلمانی در کشور و قوانین جزای اسلامیِ حاکم بر قوایِ قضا، به مجریان اجازه می‌دهد تا اگر بازگشتی به کشور حاصل شد، آن‌ها را در خاک وطن؛ و اگر بازگشتی صورت نگرفت و اقامت طولانی شد، در همان کشورِ ثانی و توسّط پلیس بین الملل، مورد تعقیب قرار دهند. این سرنوشتِ “ایرانی‌اسلامیِ” رقم خورده در این دوران است که اجبارا راهیِ بهشت موعود دین است.

 حال، ایرانی! مصونیّت از مجازاتِ بی‌حجابی و مثلِ آن گر می‌خواهی، این کُره‌ی خاکی را دگر جای‌ش نمانده. باید بیایی برویم مرّیخ و آن یکی جای دگر…

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large