Skyscraper large

مقصّر ماییم و متأسّف شما!

IMG_1718-shahab-amopor شهاب عموپور

شهاب عموپور

1- “منوچهر متکی”، وزیر امور خارجه ی معزول در دولت محمود احمدی نژاد که خود ش را برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوریِ در پیش رو آماده می کند؛ در یک حرکت نمادین و با خریدن بلیط، به تماشای فیلم “تهران ۱۵۰۰″ در سینما نشسته است. او چهارشنبه شبِ گذشته، در پایان ساعات حضور در سینما “آزادی” تهران و با گلایه از اوضاع حاکم بر صنعت سینمای کشور می گوید: «اکنون سینمای ایران حدّاقل به هزار سالن دیگر در کشور نیاز دارد. این واقعا تأسّف‌برانگیز است که در قرن ۲۱، صدها شهر در ایران حتّی یک سالن سینمای ۵۰ نفره هم نداشته باشند و همان سالن‌های موجود هم توان پرداخت قبض برق و گاز را نداشته باشند و یکی پس از دیگری ورشکست و تعطیل شوند و مردم این مناطق، حسرت دیدن فیلم‌های روز بر پرده ی سینما را، داشته باشند». 

۲- “سیّد محمّد حسینی” وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، در اولین روز کاری در سال جدیدِ خورشیدی، از بازگشایی “خانه سینما” سخن می گوید. او در ماه های پایانی حضور خویش در این وزارتخانه، از گشایشی وعده می دهد که خود جزو عاملان به انسدادِ آن بوده است. قریب به ۴ سال از حُکم داریِ وی و همکاران ش در تولیت فرهنگی/ هنری کشور می گذرد و نه فعّالان عرصه ی نشر از آن چه در این سال ها رفته، راضی اند و نه اهالی موسیقی؛ نه سینماگران و تیاتری ها به سامان اند و نه هنرمندان شاخه های تجسّمی. در این حال، وزیرِ برشمرده، روی سخن را به سمت نمایندگان مجلس شورای اسلامی گرفته و خود معترضانه به دیگرمعترضانِ مجلس نشین می گوید: «اگر نمایندگان مجلس به دنبال آن هستند که برنامه‌های فرهنگی و هنری بیشتری در کشور انجام شود؛ باید به بحث “بودجه” توجّه جدّی‌تری صورت گیرد». 

۳- حجت الاسلام “نصرالله پژمان فر”، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، خبر داده که “این دولت است که به شکلِ خودخواسته، بودجه ی فرهنگی کشور را کاهش داده است”. وی به خبرگزاری “ایلنا” می گوید: «بودجه‌ی کلّیِ بخش فرهنگ برای سال ۹۲ نزدیک به ۳۰ درصد کاهش یافته است». وی توضیح می دهد: «علی‌رغم افزایش مصارف عمومی دولت در لایحه‌ی بودجه‌ی سال ۱۳۹۲ از ۱۴۴۲۶۹۹۰۷۷ میلیون ریال به ۱۶۶۸۶۴۴۸۵۳ میلیون ریال، سهم فرهنگ از مصارف عمومی دولت و امور فرهنگی اجتماعی کاهش یافته است. به نحوی که سهم بخش فرهنگ در لایحه‌ی بودجه‌ی سال ۱۳۹۲، تنها ۳ درصدِ مصارف عمومی است».

پژمانفر شاکی ست که «این کاهش اعتبار از سوی دولت، هیچ توجیه و دلیل قانع کننده‌ای ندارد. شاهد بودیم که در بخش‌های دیگرِ کشور مثل صنعت، کشاورزی، آموزش و… کاهش بودجه‌ای نداشتیم و در نگاه بدبینانه، بودجه‌ی این بخش‌ها رشد چندانی نداشته است و مثلآ رشدی ۵ درصدی را به خود دیده‌اند. با این اوصاف، مشخّص نیست که کاهش بودجه‌ی بخش فرهنگ با چه توجیهی صورت گرفته است».  

 ۴- در ۸ سالِ اخیر، رقم بالایی از سینماهای شهرستان های کشور، به سببِ ضرردهی مجبور به تعطیلی شده اند و در سالِ گذشته، این معضل به تهران بزرگ نیز کشیده شده و از آن زمان، بسیاری از سینماها آماده ی تعطیلی اند. این را هم مجلس نشین ها می دانسته و شاهد بوده اند، هم دولت مردان و اعضای رده ی بالای نشسته بر مناصب فرهنگیِ مرتبط، در کشور. “منوچهر متکی” که خود را برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ آماده می کند، به سینما رفته و همچون دیگر کاندیداتورهای احتمالی که در این ایّام راه سینما و تیاتر و سایر مراکز فرهنگی را در پیش خواهد گرفت، از نبود امکانات سینمایی بعد از این همه سال، “اظهار تأسّف” می کند. “سیّد محمّد حسینی”، در ماه های پایانی صدارت، درهای خانه ی سینما را که خودش بسته بود، بازمی گشاید و از «کمبود توجّه مجلسیان به بودجه ی فرهنگی کشور» می نالد. حجت الاسلامِ کمیسیون فرهنگی نشینِ مجلس، خبر می دهد که اکنون خودِ دولت و لایحه نویسان ش هستند که بودجه ی فرهنگی پیش بینی شده را کاهش داده اند.

این جا همه هم متأسّف اند و هم به دنبالِ مقصّر و هم لاجرم بی تقصیر! پندار! این ماییم که مقصّریم که در زمانه ی اینان بدین جهان آمده ایم. 

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large