Skyscraper large

دستگیری و سرکوب فعالان کارگری؛ دور تازه

dfg54dfg55ddde

مژگان مدرس علوم

به گزارش تارنمای کمیته هماهنگی، در آستانه روز جهانی (۸ مارس) و سال نو تعدادی از کارگران به نامهای بهزاد فرج الهی، علی آزادی، وفا قادری، خالد حسینی، حامد محمودنژاد و غالب حسینی از اعضای کمیتهٔ هماهنگی و شریف ساعد پناه از اعضای اتحادیه آزاد بازداشت شدند. شریف ساعد پناه در ۸ فروردین با قرار وثیقه هفتاد میلیون تومانی آزاد شد، اما دیگر بازداشت شدگان همچنان در بلاتکلیفی بسر می برند.

پیگیری ها و مراجعات مکرر خانواده های این فعالین کارگری بازداشتی به مراجع قضایی تاکنون هیچ نتیجه ای در بر نداشته است. آنها در روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین، بهمراه جمعی از مردم در اعتراض به بازداشت اعضای کمیته ی هماهنگی در مقابل دادگاه انقلاب سنندج حضور و خواهان آزادی آنها شدند. نیروهای امنیتی و انتظامی با حضور در محل تجمع و تهدید آنان از تجمع کنندگان خواستند تا به این تجمع پایان داده و آنجا را ترک کنند. پس از پافشاری حاضرین بر ادامه اعتراض خود دادستان کل جواهری وعده داد تا پایان تعطیلات نوروزی تحقیقات درباره پرونده بازداشت شدگان را به اتمام برسانند وعده ای که تاکنون تحقق نیافته است.

امکانات جامعه حاصل کار و رنج کارگران است

اتهام این کارگران اقدام در تاسیس سندیکا و تشکل های کارگری به منظور درخواست حقوق صنفی طبقه کارگری است. بازداشت و ارعاب کارگران در حالی صورت می گیرد که در شرایط بیکاری، تورم و گرانی سرسام آور، تعیین دستمزدهای زیر خط فقر میلیون ها کارگر در وضعیت اسفباری بسر می برند.

خانواده های این شش فعال کارگری بازداشتی در شهر سنندج طی صدور اطلاعیه خواستار آزادی همسران و فرزندان خود شدند. در این اطلاعیه آمده است: “آنان به چه جرمی مورد غضب حافظان سرمایه قرار گرفته اند؟ عزیزان ما به نابرابری های اجتماعی و دستمزدهای چند برابر زیر خط فقر معترضند. از حقوق کارگران دفاع می کنند. آنها خواهان یک زندگی انسانی برای تولیدکنندگان تمام ثروت های بشری هستند . آنها می گویند همه امکانات جامعه حاصل کار و رنج ما کارگران است ولی چرا ما همیشه در سختی به سر می بریم. آنها خواهان امنیت شغلی، بیمه بی کاری برای کارگران آماده به کار، بیمه زنان خانه دار، تعیین دستمزد به تناسب نرخ تورم هستند. در حالی که تورم به روز شده است چرا باید حقوق کارگران ثابت و چند برابر زیر خط فقر باشد. آیا دفاع از خواست و مطالبات بر حق کارگران جرم است. عزیزان ما به غیر از دفاع از خواست ومطالبات برحق کارگران هیچ جرمی مرتکب نشده اند.”

گفتنی است، گلباغ بهمنی همسر غالب حسینی یکی از فعالین بازداشتی به مدت چند ساعت بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفته است.

با این فشارها مبارزات فعالین کارگری متوقف نخواهد شد

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل‌های کارگری در آستانه اول ماه مه روز جهانی کارگر، سال ۱۳۸۴ اعلام موجودیت کرد. این کمیته‌ هماهنگی، جمع متشکلی از کارگران و فعالان کارگری است که بر اساس اساسنامه آن برای حفظ حقوق و منافع کارگران و مزدبگیران تحت ستم، بهبود وضعیت زندگی و معیشت آنان، کسب آزادی‌های دمکراتیک، برابری حقوق زنان و مردان، لغو کار کودکان و به‌رسمیت شناختن حقوق انسانی آنان و سرانجام از میان برداشتن همه‌ نابرابری‌های بشری و استثمار انسان از انسان که به نوبه خود رهایی از مصائب و مشقات زندگی بشری از قبیل بیکاری، فقر، بی‌حقوقی، اعتیاد، فساد و تن فروشی، سرکوب آزادی‌های مدنی و اجتماعی و… را به دنبال می‌آورد، فعالیت می‌کند.

در تداوم فشارها بر فعالان کارگری، مجید حمیدی و کوروش بخشنده نیز طی تماسی تلفنی احضار و مورد بازجویی قرار گرفتند. در این بازجویی به کوروش بخشنده ابلاغ کردند که باید از کمیته هماهنگی استعفا دهد، در غیر این صورت با وی برخورد خواهد شد.

همچنین محمد مولانایی، واحد سیده و یوسف آب خرابات به اتهام شرکت در مجامع عمومی کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری و همچنین شرکت در مراسم اول ماه مه، روز جهانی کارگر در شهرستان مهاباد توسط اداره اطلاعات این شهر بازداشت و زندانی شده بودند.

در همین زمینه، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در محکومیت بازداشت و بلاتکلیفی فعالین کارگری و اعضای کمیته هماهنگی بیانیه ای صادر کردند. در بخشی از بیانیه آمده است: “فعالین کارگری در شرایطی بازداشت و محاکمه می‌شوند که اقشار تهی دست جامعه به لحاظ نازل بودن سطح معیشت و دستمزد و سطح بالای بیکاری در شرایط بسیار اسفباری به سر می‌برند. بدیهی است در چنین وضعیتی کارگران و فعالین کارگری برای تحقق خواسته‌ها و مطالبات خود راهی جز مبارزه برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری ندارند و این اعمال سرکوبگرانه نمی‌تواند موجب توقف تلاش‌ها و مبارزات فعالین کارگری شود.”

دستگیری‌ها، ارعاب و تهدید فعالین در حالی صورت می‌گیرد که فریبرز رئیس دانا، محمد جراحی، شاهرخ زمانی، پدرام نصرالهی، رسول بداغی، عبدالرضا قنبری و بسیاری دیگر از فعالین کارگری و سیاسی در بد‌ترین شرایط همچنان در زندان بسر می برند.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large