Skyscraper large

شبیه شمایل شقایق

sds65ss

عکس از فارس

مهرانه رضایی‌فر

شیپور هیجان بار بهار در گوش سردستان آوای جهش می دمد. تیغ روشنی ها بر فرق این تاریک دشت نشسته، فروغ سبز اندیشه بهاری می افشاند.

کاش می شد، به سان کودکی های دور، قیام طبیعت را به روشنای سپید چشمان خود پذیرا شویم و لبخند بی دریغ را با نوروز پیوند دهیم و صدای آمدن نور را از عبور ناگزیر عمو نوروز بشنویم. در این خیمه غمناک روزگار ما هنرِ آینه چه می تواند باشد جز تکثیر ستاره سبز بر سقف آرزوهایمان.

سال، نو می شود و دلهای ما نه. کوران ناخوشی ها، آرامش را از دلها و گرمی را از دستانمان ستانده و این سان غریب و سرد ما را به سوگواری خاموشِ خویشتن نشانده است.

و آن عزیزِ شاعر چه خوش سرود : حال همه ما خوب است، اما تو باور مکن.

تو باور مکن این بهار را عمو نوروز سال های دور، که کوله بار خستگی هایت را هیچ کس یارای کمکی هم نیست. با خود ببر، تمام خوشی ها را در دوردست قربت گریه دفن کن تا روزی دوباره، فارغ از سیاهی های دوران، همراه با کودکان البرز، جوانی تو و سرزمین مادری را هلهله کنیم و از هیبت هیچ دیو و ددی هم نترسیم.

روزی که هنر مجبور به “اقرار قرائت های سبز” نباشد و از هیچ “نگاه نادرست و طعنه تاریک” هم نترسد. روزی که کوله بار تو خبر از آرامش آسمان دهد و “نامه های ما دیگر به خط گریه” نباشد. آن روز ما همه عاشق می شویم و بهار معنایی دوباره می یابد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large