Skyscraper large

تمرین و تجربه اى در آستانه نوروز

180-kamyar-behrang-کامیار-بهرنگ

کامیار بهرنگ

یک خبر به ظاهر ساده در شبکه های رسانه ای مجازی دیوار به دیوار می شد. این خبرها به موبایل های داخل کشور رسید تا اینکه خبر اول «یاهو نیوز» شد: بیایید برای یک بار هم که شده در تحریم آجیل به دلیل گرانی متحد باشیم. ما آجیل نمی خریم و نمی خوریم.

این روزها شاید دستگاه رسانه ی ملی به مانند سیاست های سال های پیش خود در کنار مردم قرار ندارد و با نمایش “گزارش های خبری” و مصاحبه های متعدد سعی دارد رونق معمول در بازار خرید های نوروزی را به نمایش در آورد و همصدا با رسانه هایی شود که به منابع فروشندگان و بازاریان وابسته اند و تلاش دارند با ضد خبرهای خود تاثیری در موج خبر رسانی های شبکه های مجازی بپردازند. اما تارنمای اقتصاددان، در خبری از بی رونق بودن بازار خرید حتی در فروشگاه هایی به مانند رفاه به وحدت مردم در این امر ساده اشاره دارد، به نحوی که اگر چنین برخوردی در مورد سکه و یا خودرو هم صورت گیرد، احتمال تغییرات و اثرات عینی در بازار خشکبار باشیم.

قیمت بهترین پسته در کرمان بیشتر از ٣٢هزار تومان نیست و بیشتر از این قیمت به جیب دلالان می‌رود. از مردم عزیز می‌خواهیم بهترین پسته را گرانتر از ٣٢ هزار تومان نخرند چرا که این موجب سود بیشتر دلالان بازار پسته می‌شود. این صحبت های نماینده ی کرمان در مجلس است در حالیکه قیمت بازار حدود ۲ برابر آن نرخی است که او به آن اشاره داشته است. در نظر داشته باشیم که با احتساب حداقل خرید ۳ کیلو آجیل به قیمت بازار، رقمی نزدیک به ۱۰۰ هزار تومان اضافه پرداخت می شود، این عدد را اگر بتوان به صورت عدد تحریم در نظر داشته باشیم، ۱ میلیون ایرانی می توانند ۱۰ میلیارد تومان از این بازار سودجویانه خارج کند و این در صورتی است که اگر این عدد به ۱۰ میلیون برسد می تواند اثرات خود را روشن تر کند. این در شرایطی است که علیرغم تمام وعده های دولت هنوز مناطق زلزله زده ی آذربایجان بازسازی نشده اند و این رقم می تواند از سوی مردم بجای فربه کردن بازار احتکار آجیل، به بازسازی مناطق نیازمند روانه شود.

در روزهایى که دولت اکثر بحران ها را به تحریم هاى بین المللى علیه برنامه هسته اى نظام و همچنین سنگ اندازى هاى بیرونى ارجاع مى دهد، پاسخى براى گرانى هاى شب عید و عزم خود براى مبارزه با آن ندارد. همین نگاه در مورد عرصه هاى دیگر نیز وجود دارد، عرصه هایى که تنها مى توان برخورد با آنها را در شو هاى تلویزیونى مقامات دولتى و یا سخنرانى ها دید که به واقع تاثیر بلند مدتى در تغییرات مثبت ندارند. سیاست هایى که تورم ٣١ درصدى را به صورت رسمى و نزىیک به ۶٠ درصد از سوى منابع غیر رسمى اعلام مى کند، نمى تواند سیاست هاى سالمى باشند که با ادعا و آمار سازى ها قابل چشم پوشى باشند. این موضوع از آن جهت در بحث ما اهمیت پیدا مى کند که بازار آجیل امروز تنها به دلیل وجود چند واسطه و یا یک مافیا به این روز دچار نشده است و بخش بزرگى از آن به ساست هایى باز مى گردد که دولت براى هیچکدام از آنها پاسخى ندارد و مى تواند با نمایش دستگیرى چند واسطه خود را منجى بازار نشان دهد ، در حالى که این نسخه ى نجات بخش دولتى ها در مورد بازار سکه و ارز حداقل در این مدت اخیر پاسخگو نبوده است. 

توجه باید داشت که یکى از مهمترین جنبه هاى چنین حرکات اعتراضى مرجع اعمال اعتراض است. حتى اگر در این مورد ما جامعه فروشنده و توزیع کننده راه عنوان نزدیک ترین مرجع عامل مشاهده مى کنیم اما اعمال تحریم بر آنها به واقع اعمال خشونت غیر مستقیم بر بخشى از جامعه است که تنها دولت به عنوان عامل بزرگ از آن سود مى برد. این جدا سازیى امروز در کلام مقامات دولتى دیده مى شود که در عدم اطلاع رسانى گسترده فضاى سوء استفاده را فراهم مى کند و دولت میان مردم و بازار قرار گرفته است و این در صورتی است که مردم و بازار مى توانند با در کنار هم قرار گرفتن و اجراى یک مبارزه منظم علاوه ضربه نزدن به بازار سالم، در عمل به مبارزه با بازار بیمارى بپردازند که عامل اصلى تولید آن سیاست هاى دولت است. 

نکته ى مهم دیگر آن است که شاید درظاهر نتوان موفقیت چنین حرکت هایى را اندازه گیرى کرد اما نکته مهمى که در مورد تحریم شیر و نان هم به آن اشاره داشتم، تلاش براى ایجاد فرصت هاى شبکه سازى است. در جوامعى که به مانند ایران امروز امکانات تئوریزه کردن مبارزه هاى بدون خشونت با دشوارى همراه است، استفاده از ابتکارات شبکه هاى اجتماعى مى تواند فرصتى باشد تا در میان تجربه هاى متفاوت مسیر یروزى در مبارزه هاى بدون خشونت و بایکوت هاىى از این دست را هموار کند. 

شبکه هاى اجتماعى که امروز شکل گرفته اند نوید روزهایى را مى دهد که مى تواند حتى اگر در این مورد خاص موفقیت نداشته باشند، اما آماده ى تجربه هاى موفق هستند و یادمان نرود که یکی از نکته های مهم آن است که «ما» در برابر «آنها» تعریف شود

بازخوانى آراء میر حسین موسوی به فهم بیشتر این شرایط کمک مى کند:

“بنده و دوستان عزیزم که امروز بسیاری از آنها در زندانها محبوس هستند پای بندان سرسخت استقلال کشور هستیم و از اینکه بازار اسلامی ما تبدیل به یک بازار مکاره برای کالاهای بیگانه شده است رنج می بریم. ما به شدت با فساد موجود که ناشی از سیاستهای سوء و عدم تدبیر است مخالفیم. ما می‌گوئیم نهاد بزرگ و تاثیر گذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته نمی‌تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می‌شود و هم کشور را به فساد می‌کشاند”.

او بازار را از مردم جدا نمی کند و سپاه را که امروز به مافیای اقتصاد بدل شده است عامل فساد معرفی می کند. او در بخشی دیگر پیرامون نقش شبکه های اجتماعی می گوید: استفاده از فضای مجازی معجزه کرده است و به صورت یک ساختار کاملا قابل اتکا، افراد و شبکه ها را در اتصال و تعامل باهم قرار داده است.

اما در پایان به نکته ی مهمی از صحبت های میرحسین موسوی مى توان اشاره کرد که در پیوندی عمیق با “همراهی های ما در مبارزه با گرانی ها و همچنین در آستانه ی نوروز قابل فهم است:

هزینه ناکارآمدی های دولتمردان را مردم کوچه و بازار نباید پرداخت کنند، و نباید بر زخم های عمیق نابسامانی هایشان نمک پاشید. برعکس، چنانچه این همراه کوچک بارها درخواست کرده ام، باید با دستگیری از کسانی که این روزها بر اثر انبوه مشکلات به زمین می خورند کمک شود تا، به دور از روش هایی که کرامت انسانی آنان را از میان ببرد، به زندگی آبرومندانه شان ادامه دهند. چهره زندگی برای بسیاری از مردم زشت شده است، آن را زشت تر نکنیم، بلکه در حد توانمان، در زیبا کردن آن بکوشیم”.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large