Skyscraper large
اقرار قرائتی سبز

برگ نوزدهم : شهره آغداشلو

sdfghloo08TIFF

مهرانه رضایی‌فر

متولد اردیبهشت ماه ۱۳۳۱ در تهران و دانش آموخته رشته روابط بین الملل از کشور انگلستان است. شهره وزیری تبار، نام خانوادگی کنونی خود را پس از ازدواج با آیدین آغداشلو برگزید. او که پیش از انقلاب سابقه همکاری با کارگردانانی به نام از جمله، عباس کیارستمی و علی حاتمی را در کارنامه حرفه ای خود داشت، پس از انقلاب و نیز ازدواج با هوشنگ توزیع به آمریکا رفت و در آن جا به همراه همسرش فعالیت های هنری خود را پی گرفت.

وی در سال ۲۰۰۴ میلادی، برای حضور در فیلم خانه ای از شن و مه، کاندید جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و در کنار بهترین های سینمای هالیوود به رقابت پرداخت.

پس از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ و به دنبال کشتار مردم بی دفاع ایرانی بود که شهره آغداشلو در حمایت از مردم سرزمینش، به همراه جمعی از نخبگان علمی، اجتماعی و فرهنگی در برابر مقر سازمان ملل دست به اعتصاب غذایی ۳ روزه زد. این اعتصاب غذا که به پیشنهاد اکبر گنجی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق انجام شد با استقبال بسیاری از چهره های به نام عرصه فرهنگ و هنر مواجه گشت.

از سوی دیگر، زمانی که این بانوی هنرمند، جایزه معتبر امی را برای ایفای نقش در مجموعه ای تلویزیونی، توسط آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی آمریکا از آن خود کرد، هنگام دریافت این جایزه در سالن نوکیا لس آنجلس با دستبندی سبز بر روی صحنه حاضر شد و ایستادگی مردم مظلوم کشورش را “تکان دهنده” توصیف کرد.

این در حالی بود که روزنامه کیهان و تیم شریعتمداری بیکار ننشست و خشم خود را با روان کردن مجموعه ای از  اتهامات عجیب و غریب در واکنش به اقدام این بازیگر تحسین شده عرصه بین الملل فرونشاند.  

کیهان با اشاره به این که “شهره آغداشلو موظف به استفاده از مچ بند سبز شده بود” نوشت : «یک بازیگر بهایی و ضدانقلاب و همکار هنری صهیونیست های یهودی مقیم آمریکا به خاطر خوش خدمتی هایش به نظام سلطه جهانی، جایزه ای (اسکار تلویزیون) را در لس آنجلس آمریکا دریافت کرد. شهره وزیری تبار (آغداشلو) که پیش از این در برخی فیلم های ضداسلامی به ایفای نقش پرداخته، جایزه نقش مکمل زن را به خاطر بازی در نقش همسر صدام در مجموعه «خانه صدام» دریافت کرد. طی هفته های اخیر عناصری نظیر شیرین نشاط دختر سرلشگر نشاط رئیس گارد ویژه شاهنشاهی و حنا مخملباف، هم جایزه های مشابهی را با شال و مچ بندهای سبز دریافت کرده بودند. وزیری تبار (آغداشلو) نیز به هنگام دریافت جایزه موظف شده بود از مچ بند سبز استفاده کند.»

این دست ادبیات “کیهانی” که در خور جیره خواران هنرنشناس و هنرفروش است و خط قرمزهای اخلاقی هم مطلقا برایش تعریف نشده می نماید، به همین جا ختم نشد و حتی به سراغ آرشیو فیلم های پیش از انقلاب آغداشلو هم رفت و بازی روانی خود با ذهن مخاطب را این گونه ادامه داد.

اما در این میان، این بانوی فرهیخته که قلبش با ایران و ایرانی می تپد، در ساخت مستند “برای ندا” که به سفارش شبکه H.B.O آمریکا و درباره ندا آقا سلطان، شهید جنبش سبز ساخته شده بود، همکاری داشت و راوی قصه ی نداهای سرزمینش شد.

شهره آغداشلو که پس از ۸۸ خونین به انتظار بهاری همیشگی نشسته، بداند که جنبش سبز با حضور هنرمندانی از جنس او، “هرگز سرخ نخواهد شد” چرا که “چشم جهان به ایران است” و چشم ایران به خون نداهایش…

 


  • “اقرار قرائتی سبز” تعبیری است وام گرفته از سید علی صالحی تا نام دفتری باشد که از هنرمندان سبز یاد می کند؛ آنانکه با مردم شان، همدل و همراه بودند و هستند، حتی در دشوارترین روزها…
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large