Skyscraper large
گزارش يك نشست بين‌المللى در پاريس:

دولت ایران، خواهان تسلیم روزنامه‌نگاران در برابر قدرت است

ali jalali علی جلالی

علی جلالی

پاریس روز پنجشنبه، سوم اسفندماه، شاهد نشستی مطبوعاتی با موضوع روزنامه نگاران ایرانیِ در بند بود. این نشست با حضور برخی روزنامه‌نگاران ایرانی مقیم فرانسه و به همراهی گروهی از خبرنگاران و فعالان رسانه ای این کشور، در مرکز  پذیرش رسانه‌های خارجی فرانسه (CAPE) واقع در گراند پاله در خیابان شانزه لیزه پاریس برگزار شد. 

این نشست مطبوعاتی در اعتراض به موج جدید بازداشت و سرکوب روزنامه نگاران و وضعیت فشار بر رسانه ها در  ایران با مدیریت سراج الدین میردامادی، از فعالان سابق دانشجویی و روزنامه نگار مقیم پاریس آغاز و با حضور و نظر الیویه دالاژ، نایب رییس فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران (آی.اف.جی)؛ لوسی موریون، مدیر پژوهش سازمان گزارشگران بدون مرز؛ سارا دانیل، مسئول سرویس بین‌الملل هفته نامه فرانسوی نوول ابزرواتور؛ و عبدالرضا تاجیک روزنامه‌نگار مقیم فرانسه ادامه یافت. این برنامه با استقبال و پوشش رسانه های بین المللی از جمله رادیو بین المللی فرانسه، خبرگزاری فرانسه، تلویزیون الجزیره و تلویزیون فرانسوی آلمانی آرته و بخشی دیگر از رسانه های اروپایی روبرو شد. 

در آغاز این نشست پس از مقدمه سراج الدین میردامادی؛ الیویه دالاژ،‌ نایب رئیس فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران (اف‌آی‌جی)، با معرفی این فدراسیون، ضمن انتقاد و ابراز ناخرسندی از سرکوب روزنامه‌نگاران در ایران، نحوه برخورد نظام جمهوری اسلامی با انجمن صنفی روزنامه‌نگاران در کشور و بازداشت مسئولان انجمن را یادآورى کرد؛ وى همچنین به موج خروج روزنامه‌نگارانی که به کشورهای دیگر به‌ویژه ترکیه پناه برده‌اند، اشاره کرد و درباره فشار روزافزون حکومت بر خانواده های روزنامه نگاران فعال خارج از کشور گفت: “موج تازه اتهامات علیه روزنامه نگاران در ایران در همکاری با رسانه های فارسی زبان خارج از کشور غیر قابل قبول بوده و این در حالیست که اتهام جاسوسی به روزنامه نگاران همواره از سوی جمهوری اسلامی مطرح شده است.” 

وی همچنین از تلاش فدراسیون مذکور برای بهبود وضعیت روزنامه نگاران ایرانی پناهجو در ترکیه خبر داد. 

 ستایش از شجاعت و ایستادگى  

سخنران بعدی لوسی مورین، مدیر پژوهش‌ سازمان گزارشگران بدون مرز بود که با اشاره به زندانی شدن ۵۸ روزنامه‌نگار در زندان‌های ایران گفت: “پس از گذشت ۳۴ سال از انقلاب سال ۵۷، ایران به بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران تبدیل شده است. “ 

مدیر پژوهش‌ سازمان گزارشگران بدون مرز، مسئولیت تهدید و سرکوب روزنامه نگاران ایرانی را متوجه آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر نظام و محمود احمدی‌نژاد رییس دولت ایران دانست. وی همچنین با اشاره به یورش ناگهانی و ۴٨  ساعته به دفاتر روزنامه ها و بازداشت برخی خبرنگاران  این روز را «یکشنبه سیاه» روزنامه‌نگاری خواند. 

مورین همچنین با اشاره به اطلاعیه جدید وزارت اطلاعات درباره اعتراف برخی از خبرنگاران بازداشت شده گفت: “روشن است که روزنامه‌نگاران برای اعتراف، زیر شکنجه بوده و در عین حال از ملاقات با خانواده‌هایشان محرومند و وکیل نیز ندارند.” 

s552 وی همچنین با اشاره به محکومیت ها و احکام ناعادلانه قضایی علیه خبرنگاران از وضعیت خطرناک جسمی آرش شجاعی و برخی دیگر از زندانیان اعلام نگرانی کرد و  ضمن یادآوری و تقدیر از شجاعت روزنامه‌نگارانی که در شرایط سرکوب و فشار حکومت جمهوری اسلامی همچنان مقاومت می کنند، از روزنامه‌نگارانی چون ژیلا بنی‌یعقوب، احمدی زیدآبادی و کیوان صمیمی یاد و تجلیل کرد. 

سارا دانیل دبیر سرویس بین‌الملل هفته‌نامه نوول ابزرواتور، نیز به عنوان سخنران بعدی این کنفرانس ضمن بیان همدردی با روزنامه‌نگاران داخل ایران،‌ برخورد جمهوری اسلامی با آنان و خانواده‌هایشان را روندی روبه تشدید خوانده و با انتقاد از وضعیت پیش آمده جمهوری اسلامی را مخالف روند اطلاع رسانی آزاد دانست.” 

دانیل همچنین با اشاره به نزدیکی روزنامه‌نگاران بازداشتی به اصلاح طلبان گفت: “باید از روزنامه‌نگاران ایرانی که همچنان شجاعانه مشغول فعالیت حرفه‌ای هستند تشکر و قدردانی کرد.” 

وی در پایان خیزش مردم در سال ۲۰۰۹ ایران را سرمنشاء بهار عرب در خاورمیانه دانست. 

روزنامه‌نگارانِ مطیع می خواهند 

 آخرین سخنران این نشست اما عبدالرضا تاجیک، روزنامه‌نگار ایرانی مقیم فرانسه بود که با ابراز تشکر از برگزار کنندگان این نشست ضمن ابراز تأسف از وضعیت امروز صنف روزنامه نگاری با اشاره به بازداشت گسترده روزنامه نگاران در طول یک ماه گذشته و انتقال آنان به زندان امنیتی گفت: “متأسفانه این بازداشت ها در نشریات محلی نیز ادامه دارد. البته این اولین بار نیست که روزنامه نگاران در ایران با مشکل مواجه می شوند اما پیش ازا این بارها این اتفاق رخ داده است و در سالیان گذشته روزنامه نگاران مستقل در معرض تهدید و بازداشت های بسیاری قرار گرفتند. امروز برخی از برجسته‌ترین روزنامه‌نگاران در زندانند، برخی با وثیقه آزاد شده‌اند و تعدادی دیگر از فعالیت محرومند، عده‌ای نیز بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۹ مجبور به مهاجرت به دیگر کشورها شده‌اند.” 

تاجیک در ادامه با بیان اینکه احضار و بازداشت روزنامه نگاران تنها مشکل برخورد با آنها نیست افزود: ” امروز خبرنگاران شاهد احکامی مانند شلاق و محرومیت از کار نیز هستند.” 

وی با اشاره به تهدیداتی که از سوی نظام حاکم بر ایران برای خبرنگاران مقیم خارج از کشور بوجود می آید گفت: ” همچنین اعضای خانواده بسیاری از خبرنگاران خارج از کشور مانند بی بی سی در داخل کشور مورد تهدید و احضار توسط نهادهای امنیتی قرار می گیرند. رسانه ملی و تلویزیون ایران در حالی اتهاماتی را به این خبرنگاران وارد می کند که هرگز به آنها امکان دفاع از خود داده نشده است.” 

دبیر سابق سرویس سیاسی روزنامه شرق با بیان اینکه همیشه فشار بر روی روزنامه نگاران ایرانی وجود داشته افزود: ” روزنامه نگاران در کنار مشکلات تأمین زندگی خود با فشار بر حوزه حرفه ای کار و شغل خود هم مواجهند. رسانه ها در ایران تحت نظارت شدید دولت قرار دارند و دادگاه ها بسیاری از رزونامه ها را در پی انتقاد از وضع موجود تعطیل کرده و بسیاری از روزنامه نگاران با مشکل بیکاری روبرو می شوند. در این شرایط روزنامه نگاران به بهانه های مختلف از نوشتن محروم می شوند. همچنین از سوی دیگر نیز رسانه های ایران مجبور هستند به دلیل برخورد مسوولان وزارت ارشاد گزارش هاى خود را محدود کنند.” 

عبدالرضا تاجیک تأکید کرد: “دولت ایران روزنامه نگاران مطیع و تسلیم شده در برابر قدرت می خواهد و روزنامه نگارانی که با این خواسته دولت تمکین نکنند با مشکلات بسیاری روبرو خواهند شد. امروز دها روزنامه نگار به دلیل نوشتن گزارشات و اخباری که به مذاق جمهوری اسلامی خوش نمی آید در بازداشت و زندان به سر می برند این در حالیست که در ۴ سال گذشته روزنامه نگاران شاهد فشار و سانسور بیشتر بوده اند. سلب امنیت روزنامه نگاران رشد کیفی شغل روزنامه نگاری را تحت تأثیر خود قرار داده است.” 

وی همچنین با بیان اینکه حکومت ایران با شکل گیری انجمن های مستقل از دولت مخالفت کرده و حق تأسیس این نوع انجمن ها را از آن خود می داند افزود: “دفتر تنها انجمن مستقل صنفی روزنامه نگاران در ایران که در چارچوب قانون اساسی فعالیت می کرد پس از انتخابات ٨٨ پلمپ شد و اعضای هیأت مدیره آن که نماینده ۴٠٠٠ خبرنگار ایرانی بودند مورد تهدید، بازداشت و فشار قرار گرفتند. از همین رو روزنامه نگارا از داشتن نهاد مستقل از دولت که بتواند پیگیر مطالبات و حقوق آنان باشد محروم شدند.” 

وی در پایان اما از “امید” سخن گفت : “من به آینده روزنامه نگاری در ایران خوشبین هستم و خوشحالم از اینکه با تمام فراز و نشیب هایش زنده مانده و تا توانسته در راه انتقال اخبار در قالب نشریات که هنوز به محاق توقیف نرفته فعالیت کند.” 

تاجیک افزود : “جامعه روزنامه نگاران ایران امیدوارند تا همکارانشان در دیگر کشورها جهان آنها را از یاد نبرند و سانسور و محدودیت رسانه ای در ایران را زیر سایه مذاکرات هسته ای ایران قرار ندهند. 

در این نشست، همچنین علی مزروعی (رییس انجمن صنفى روزنامه نگاران ایران) علی‌اکبر موسوی خوئینی (پژوهشگر و نماینده مجلس ششم) تقی رحمانی (روزنامه نگار و فعال ملى مذهبى)،  نوشابه امیرى و هوشنگ اسدی (از اعضاى شوراى سردبیرى روزآنلاین)، رضا معینی (مسئول بخش ایران در سازمان گزارشگران بدون مرز)، مرتضی کاظمیان (روزنامه نگار و فعال ملى مذهبى) محمد جواد اکبرین (دین پژوه و روزنامه نگار) و پروین بختیارنژاد (پژوهشگر و روزنامه نگار) نیز حضور داشتند.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large