Skyscraper large

صد بار مسئولانه تر از گذشته !

20100125- mehrane rezaifar - مهرانه رضایی‌فر

مهرانه رضایی‌فر

با وجود ادعای چندین و چند باره ی مسئولین وقت سینمایی، مبنی بر گشوده بودن آغوش سینما بر تمامی دیدگاه ها، نگاهی دوباره به لیست کوتاه و غریبانه (!) فیلم های حاضر در رویداد فرهنگی جشنواره فیلم فجر، شاید طرح مساله را برای جناب شمقدری و دوستان با وضوح بیشتری بیان کند.

به گزارش خبرگزاری فارس، جواد شمقدری، رئیس سازمان سینمایی در حاشیه افتتاحیه سی و یکمین جشنواره فیلم فجر بیان داشت : «ما هم‌اکنون در آستانه آغاز جشن سینمایی هستیم و نباید خیلی به نقد گذشته بپردازیم. اما مهمترین مبحث در سینما این بوده است که  ما در این ۴  سال سینمای ایران را از دایره بسته چه برای اجازه کار به عده‌ای از افراد، چه از لحاظ مضمون و چه نقد خارج کردیم. سینمای ایران برای همه ایرانیان است.»

ریاست محترم سازمان سینمایی، در شرایطی “سینما را برای همه ایرانیان” معرفی می کند که در پاسخ به عدم حضور آخرین ساخته کارگردان جوان، امیر ثقفی، در جشنواره عنوان شده : «فیلم تلخ است و چون جشنواره، جشنی برای سینمای ایران است نمی توان فیلم‌های تلخ نشان داد.»

این در حالی است که اظهار نظرات غم انگیز آقایان در باب فرهنگ و هنر این سرزمین، پرده از سطحی نگری هایی خارق العاده، در ارتباط با تمامی مسائل مدیریتی کشور برمی دارد که چاره ای جز انگشت بر دهان گزیدن و تقاضای صبری جزیل بر این ظلم های بی روا باقی نمی گذارد.

به گزارش خبرگزاری مهر، مجید شاه حسینی، کارشناس سینما، در نشستی با موضوع بررسی جشنواره فیلم فجر در سه دهه انقلاب گفت : «پیش از انقلاب جشنواره فیلم تهران وجود داشت که توسط شخص فرح دیبا مدیریت و اصولا این جشنواره با تعریف این شخص به تقلید از کشورهای خارجی برگزار می‌شد. اما با پیروزی انقلاب اسلامی، سینما توبه کرد و در ادامه راه با اهداف و اصول انقلاب اسلامی همراه شد و پذیرفت که به اعتقادات مردم نجیب ایران احترام بگذارد.»

در حالی از توبه سینمای ایران سخن به میان می آید که لیست اسامی فیلم های حاضر در تنها رویداد سینمای قلع و قمع شده ی این روزها، حکم “نخ تسبیح” اظهارات مبهم آقای خامنه ای را دارد. آش شله قلمکار سیاست این روزهای ایران، به قدری شور شده که افتخار تهیه کننده یک اثر سینمایی در نشست پرسش و پاسخ فیلمش این است که : «نخ تسبیح این فیلم، سخنان رهبر معظم انقلاب بوده است.»

در حاشیه جشنواره فیلم فجر، یا همان میهمانی خانوادگی جناب حسینی به همراه دوستان دیروز و هم رکابان امروز و دشمنان فردا، پیام سراسر پرسش برانگیز ایشان خطاب به اهالی جشنواره، در این میان اسباب فرحناکی را فراهم آورد. پیامی که بعید است شخص محترم ایشان، حتی توان روخوانی یک باره آن را داشته باشد ! در بخشی از این پیام آمده : « نسیم ایام، دفتر حیات یک ملت را به‌سادگی ورق می‌زند اما گاه صفحه‌ای آن‌چنان پایداری می‌کند که گویی هرگز تمایل به ناخوانده ماندن ندارد. گویا این صفحه برای یک ملت رقم نخورده ‌است تا ره به صفحات تمامی دفترها برده ‌است! اینک چون همیشه در سالروز تولدش با زبان تصویر، در قالب جشنواره فیلم فجر به رشد این موجود اثیری اشاره‌ای نماییم و دیده تحسین گشاییم. این هنر صنعت غول‌آسایی که طی بیش از صد، سال رشد و تکثیری سلولی داشته‌است، امروز سیطره‌ای بر جهان دارد که نفی آن هیچ از رونقش نمی‌کاهد، پس توصیه رهبر فرزانه عزیزمان را تمکین، نشان بصیرت و حسن آیین است که فرمود: «سینما کلید پیشرفت کشور است». سینما امروز رسالتی دارد، صدبار مسئولانه‌تر از گذشته! اگر به رنج، این نظام برپای ایستاده است، و به‌خون، چهره سرخ نگه داشته است بر هنرمند است که تن به آسودگی نیالاید و راه راحت نپیماید. سینما سلاحی است که چون به مجاهد بسپاری‌اش، امنیت ایجاد می‌کند و چون به زنگی مست، شرارت برپا می‌کند. در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بی‌مماشات و کتمان باید گفت سینما چراغ است نه داغ! ابزار حسن ابلاغ است نه قبح هر دماغ! سینما راه را باید نشان ‌دهد، نه بر سینه‌ به گل‌نشستگان نشان نهد! مسلمان رسالتی دارد «کلکم راع و کلکم مسئول» کاش چشم‌انتظاری‌های دنیا را از این نظام بیشتر می‌دیدیم آنگاه آستین‌ها را برمی‌چیدیم و پاشنه‌ها را می‌کشیدیم. بیداری اسلامی، خواب زمستانی را در ربوده و بهار عربی به زعم عده‌ای رخ نموده‌ است. «رحم الله من عرف قدره» سینماگران می توانند قافله‌سالاران کاروان نهضت جهانی اسلام باشند.»

کاش این “قافله سالاران نهضت جهانی اسلام” را یارای این بود که با زبان بی زبانی به وزیر محترم ارشاد یادآور شود که از طلا بودن پشیمان گشته و “نه چراغ است و نه داغ”. کاش این “جماعت به گل نشسته در این خانه بی در و لولا” به حال خود واگذاشته شوند تا هم نفسی تازه کنند، و هم جان دوباره ای بگیرند و در مقدم اساتید دل شکسته و از سرزمینِ خود، رخت بر بسته، گل افشانی کنند، باشد که حساب “ساحل نشینانی که سینمای ایران را آلوده کرده اند”، از جمع هنرشناسان ناب و حقیقی، جدا شود. گویی این زمستان به خیال کوته شان، دراز آمده !!!

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large