Skyscraper large

سیلوهای خالی و پیش بینی کمبود گندم

qsd2254

علی جلالی

پیش بینی های دولت در خصوص ساخت سیلو و میزان ذخیره گندم در کشور درست از آب در نیامد و با کاهش شدید تولید گندم، بیشتر سیلوهای کشور خالی و سیلوداران توان اداره و نگه داری این سیلوها را ندارند.

در حالیکه پیش از این خبرگزاری های داخلی و خارجی از احتمال بروز قحطی در کشور و نبود برخی کالاهای اساسی و استراتژیک مانند گوشت، گندم و خواروبار خبر داده اند، دولت از دورزدن تحریم ها و اطمینان خاطر به بی اثر بودن آنها سخن گفته و مدعی بود که هیچ کمبودی وجود نداشته و حمایت از تولید نیز در اولیت سیاست های مبارزه اقتصادی کشور قرار دارد. اما امروز با گذشت مدت نه چندان طولانی از تحریم ها، اخبار رسیده از خالی بودن بسیاری از سیلوهای کشور حکایت داشته و کشاورزان نیز از سیاست های دولت در خصوص میزان واردات، نحوه خرید تولید داخل و نبود سیستم مدیریتی دلسوز و آگاه به مشکلات در عرصه کشاروزی گله داشته و آینده را تاریک و مبهم می دانند.

به گزارش خبرگزاری مجلس، نهضت ساخت سیلو با انجام بررسی های دولت و بخش خصوصی از میزان گندم کشور از سال ۸۴ آغاز شد اما این طرح با کاهش تولید گندم زمینگیر شده به طوری که بررسی ها و پیش بینی های دولت درست ازآب درنیامد و با افت میزان تولید سیلوهای بخش خصوصی خالی ماند وسیلوداران با مشکلات عدیده مالی و معوقات بانکی روبرو هستند.

 بنابر این گزارش درپی برگزاری جشن خودکفایی گندم در سال ۱۳۸۵، مدیریت اقتصادی کشور به این جمع بندی می رسد که به جهت تداوم این خودکفایی و عدم نیاز به واردات، سیستم ذخیره سازی استاندارد این کالای استراتژیک تا مرز ده میلیون تن افزایش یابد ، در این روزگار مجموع ظرفیت ذخیره سازی کشور بنا به ادعای مسئولان وقت بازرگانی دولتی سه میلیون تن عنوان می شود.از این رو به جهت پیاده سازی سیاست های اصل ۴۴ بنابراین گذاشته شد که بخش خصوصی با حمایت های سازمانی دولت و ارائه تسهیلات ارزان قیمت از طریق سیستم بانکی مسئول افزایش ظرفیت ذخیره سازی شود.سنوات به سرعت سپری شدند و بخش خصوصی با تمامی مشکلات و کارشکنی ها، کار را به جلو برد تا جایی که در سال ۹۰ ظرفیت ذخیره سازی استاندارد کشور به ۶ میلیون تن افزایش یافت.بی تدبیری و عدم کفایت مسئولان بازرگانی دولتی ایران در قیمت گذاری و خرید تضمینی گندم، نگهداری گندم خریداری شده از کشاورزان در فضاهای روباز که منجر به از بین رفتن بخش عمده ای از آن می شد و ارائه مجوز صادرات برای این کالای استراتژیک، در حالی که بخش عمده ای از ظرفیت ذخیره سازی کشور خالی بود، همه و همه، کشور را به جایی رساند که روند واردات گندم از نیمه دوم سال ۹۰ به طور جدی تری آغاز شد و تا هم اکنون ادامه دارد.

خانه ملت در ادامه این گزارش با اشاره به مشکلات سیلوداران بخش خصوص می افزاید: “سیلوهای بخش خصوصی افزون بر یک سال است که یا کاملاتخلیه شده اند و یا حجم ذخیره سازی در آنها آن قدر پایین است که اجاره بهای دریافتی، حتی برای پرداخت حقوق پرسنل نگهبانی سایت هم کفایت نمی کند. از سررسید اقساط وام سیلوداران ماه ها گذشته و وثایق آنها در آستانه ضبط شدن است.”

این خبرگزاری همچنین از قول نایب رییس کمیسیون اقتصادی مجلس روح الله بیگی ئیلانلو می افزاید: “هفته گذشته جلسه ای با حضور سیلوداران و قائم مقام وزیر صنعت، معدن و تجارت به منظور بررسی مشکلات سیلوداران برگزار شد اما دراین جلسه به راهکار خاصی نرسیدیم.در این جلسه به راهکار خاصی دست پیدا نکردیم از این رو مقرر شد تا وزرای صنعت، معدن و تجارت وجهادکشاورزی و رییس کل بانک مرکزی به همراه مدیران عامل بانکهای تجارت، ملت و کشاورزی به کمیسیون اقتصادی مجلس آمده تا ضمن بررسی مشکلات سیلوداران به راهکار عملی برای حل این مشکل دست پیداکنیم.”

بر این اساس سید علی صدری رییس هیات مدیره خانه صنعت و معدن جوانان ایران درباره مشکلات سیلوداران بخش خصوصی می گوید: “دولت به بخش خصوصی امکانات و تسهیلات داد تا این سیلو ها را احداث کند تا از محل اجاره سیلو ها اقساط تسهیلات بانکی پرداخت شود اما امروز گندمی نیست که بخواهند درسیلوها نگه داری کنند. ارز زیادی برای واردات سیلوهای فلزی از کشورتوسط بخش خصوصی خارج شده است اما بخش خصوصی پس از چهار سال سرمایه گذاری دچار کمبود نقدینگی وپرداخت اقساط شده است.”

وی با اشاره به برداشت پایین گندم درسال جاری می گوید: “دولت معتقد است که اول سیلوهای خود را پرکند و اگر گندمی ماند به سیلوهای بخش خصوصی برود. درحال حاضر سیلوهای بخش خصوصی خالی است و کارخانه های آرد نیز با توجه به نبود سرمایه درگردش تقاضایی برای خرید گندم و آرد و ذخیره آن برای تولیداتشان را ندارند.”

 کارشناسان بخش کشاورزى، پیش بینی کرده اند که در سال آتی نیز نه تنها کشور از نظر تولید گندم با رشد قابل ملاحظه ای روبرو نخواهد شد، بلکه با ادامه روند واردات گندم در قبال فروش نفت نیز بخش اعظمی از تولید کنندگان فعلی با مشکلات بیشتری روبرو شده و عملا تولید گندم به پایینترین میزان خود در سه دهه گذشته خواهد رسید.

گرچه مسوولان بخش کشاورزی کشور از مشکلات خشکسالی به عنوان مهمترین فاکتور پایین بودن تولید گندم در سالهای گذشته نام می برند، اما کشاورزان و فعالان عرصه تولید گندم و غلات؛ عدم دسترسی به کود مناسب، نبود سموم استاندارد و کافی برای مبارزه با آفات و همچنین عدم پرداخت به موقع مطالبات کشاورزان را از عمده ترین مشکلات خود در عرصه تولید می دانند و بر این نکته نیز پافشاری می کنند که با هزینه کردن صحیح و بکارگیری سیستم های مکانیزه آبیاری در کشور می توان تا حد زیادی مشکل مربوط به کمبود بارندگی و آب را نیز برطرف کرد؛ سخنى که از سوى مسئولان تا کنون شنیده نشده است.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large