Skyscraper large

نفس تهران گرفته است

 benyamin sadr بنیامین صدر

بنیامین صدر

25 دی روز هوای پاک است و تهران چند روز پیش از آن به دلیل وضعیت قرمز آلودگی هوا تعطیل است و هوای سرب آلود پایتخت همچنان قربانی می گیرد. به طور میانگین روزی ۶ تن جان خود را در پیوند با آلودگی هوا از دست می دهند و عموم شهروندان بیمار، ناراحت و عصبی اند و کمتر می خندند. بله تهرانی ها دیگر مدت هاست که شهروندانی شاداب نیستند و یکی از دلایل عمده آن نیز آلودگی هواست، به طوریکه بحران آلودگی هوا در تهران را می توان به یک خودکشی دسته جمعی تشبیه کرد که برای تغییر در این وضعیت ایجاد یک انقلاب در نگرش مسئولان و شهروندان ضروری است. تحولی که سال هاست همه انتظارش را می کشیم و رخ نمی نماید.   

بی تردید از رده خارج کردن خودروهای فرسوده از یک سو و گسترش حمل و نقل عمومی از سوی دیگر به عنوان دو راهکار کوتاه مدت جدی برای مبارزه با بحران آلودگی هوا در تهران مطرح است. دو راهکار ابتدایی که لازم است اما کافی نیست.

این در شرایطی است که متاسفانه در چند سال گذشته حرکت جدی از سوی دولت درباره ی پیگیری مفاد طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران صورت نگرفته است. هر چند در زمینه ی مدیریت تقاضا، واقعی کردن قیمت سوخت و گسترش حمل و نقل عمومی اقداماتی شده، اما با این حرکت های کند نمی توانیم شاهد کنترل و کاهش آلودگی هوا در تهران باشیم.

در چنین وضعیتی آلودگی هوای تهران به وضع بحران رسیده است تا جایی که حتی سازمان بازرسی کل کشور از آن به عنوان تهدید جدی سلامت مردم یاد کرده است.

این آلودگی۳۰ برابر استانداردهای جهانی در بین شهروندان تهرانی با ناراحتی های ریوی و عصبی در مناطق آلوده به دی اکسید کربن و سایر آلاینده ها همراه است و هشدارهای پزشکان به ما می گوید که خستگی مفرط، فراموشی ، سوزش چشم و مخاط بینی، تضعیف قدرت بینایی، سردرد، سرگیجه ضعف سیستم دفاعی بدن ، اضطراب، تپش قلب، تنگی نفس ، افزایش فشارهای روحی و روانی و افزایش سکته های قلبی و عروقی و سرطان ها از آثار مخرب آلودگی هواست.

این در حالیست که طرح های اجرایی در تهران به صورت جدی پیگیری نمی شود و طرح هایی همچون جلوگیری از تردد خودروهای دودزا و تک سرنشین هرازچندگاهی در روزهایی که آلودگی هوا بسیار شدید می شود از سوی برخی از مقامات مسئول مطرح می شود اما اجرای آن در تمام طول سال با غفلت و بی توجهی همراه است، در حالیکه چنین طرح هایی نباید با تغییر فصل سبک و سنگین شود.

این فعالیت ها نیازمند عزمی ملی در سطح مدیریت کلان کشور و شهروندان است. از یاد نبریم که تنفس هوای آلوده تهران و سایر شهرهای بزرگ کشور در نتیجه تعلل اجرای ضربتی برنامه های کاهش آلودگی هواست و نبود شایسته سالاری در حوزه تصمیم گیری و تصمیم سازی حاکمیت کلان کشور است.

این در شرایطی است که به دلیل عملکرد ضعیف سازمان حفاظت از محیط زیست در سال های متمادی و فقدان ضمانت اجرایی لازم برای اجرای تصمیم های گرفته شده، کنترل جدی بر احداث صنایع بزرگ و نیز ارزیابی اثر زیست محیطی این صنایع صورت نگرفته است. صنایع تولیدی و خدماتی نیروی کار نیاز دارند که این جمعیت نیز به خودرو و واحد مسکونی نیاز دارد.

بی تردید بارگذاری صنعتی، خدماتی و جمعیتی تهران بالاست و حتی حمایت و تشدید هم می شود در حالی که هر جا تعداد کارخانه های صنعتی و جمعیت افزایش یابد بر میزان حمل ونقل هم اضافه خواهد شد که این نیز سبب افزایش آلودگی هوا می شود.

به نظر می رسد برای حفظ محیط زیست و هوای پاک در تهران هماهنگی بین وزارتخانه ها و سازمان وجود ندارد و ناهماهنگی های موجود مانع از حل این درد مزمن ساکنان پایتخت شده است.

برنامه های مبارزه با آلودگی هوای تهران باید چشم انداز داشته باشد و هر ساله ارزیابی پیشرفت کار شود؛ چشم اندازی که این سالهاست زیر سایه تردید و بی توجهی مسئولان بی مسئولیت در غبار و دود پنهان است  و تیره و تار نشان می دهد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large