Skyscraper large

دیگر حال پرستاران هم خوب نیست

بنیامین صدر

در کوران خبر پراکنی کمبود دارو و وسایل پزشکی به دلیل تحریم ها و وضعیت نامطلوب اقتصادی ایران، یک مقام مسئول در ستاد نظام پرستاری می‌گوید به دلیل تحقق نیافتن مطالبات قانونی و سختی کار پرستاران و کار فرسایشی آنان، هم اکنون ۷۵ درصد پرستاران کشور دچار ناراحتی های جسمی و روحی شده اند و تمایلی به ادامه کار خود ندارند.

محمد شریفی مقدم وضعیت پرستاران ایران را «بسیار نگران کننده» می داند و ادامه می دهد که پرستاران به دلیل مشکلات حرفه ای موجود و حتی با وجود امکان استخدام رسمی تمایلی به فعالیت در این حوزه ندارند و ترجیح می‌ دهند از ایران مهاجرت کنند حال آنکه خود ما به شدت با کمبود نیرو درحوزه پرستاری رو به رو هستیم!

اما مطالبات و خواسته های پرستاران که به آن توجهی نمی شود، تنها یک روی سکه است، روی دیگر سکه بیماران و جان های عزیزیست که به دلیل گرانی دارو و ارایه ی خدمات نامطلوب درمانی حتی با خطر مرگ مواجه اند. برای همین این روزها وقتی پای درد دل اغلب بیماران می نشینید از نحوه برخورد پرستاران و کادر درمانی بیمارستان های کشور ناراضی اند. بیمارستان های دولتی مملو از بیمارند و اغلب تخت خالی حتی برای بیماران اورژانس وجود ندارد، خدماتی که ارائه می شود در سطح نازلی است و بر همه اینها باید برخوردهای بعضاً  نامهربانانه پرستاران را نیز افزود. شاید بیماران در این شرایط توقع نابجایی دارند!

سیستمی که پیش از انقلاب ۵٧ در ایران تدوین شده است و هنوز در چارت درمانی کشور بر اساس آن برنامه ریزی می شود، هنوز پابرجاست. در حالی که وضعیت درمانی با گذشت این سال ها چه به لحاظ وضعیت بیمارها و نیاز به مراقبت و چه به لحاظ تعداد بیمار کاملاً  تفاوت کرده است. چارتی که حتی با وجود قدیمی بودن و نقایص موجود در آن هنوز به طور کامل رعایت نمی شود و به لحاظ تعریف آن زمان هنوز ٣۵ درصد کادر پرستاری آن خالی است! بنابر استانداردهای جهانی برای هرهزار نفر باید ٣ پرستار در جامعه وجود داشته باشد که با احتساب این استاندارد باید بیش از٢٢٠ هزار پرستار در کشور فعالیت کنند. اما در حال حاضر تنها حدود ٨٠ هزار پرستار در کادر درمانی کشور مشغول هستند.این در شرایطی است که هزاران دانش آموخته ی پرستاری بیکار هستند و از آنان در سیستم بیمار درمانی ایران هیچ استفاده ای نمی شود.

علاوه بر کمبود کادر درمانی، پایین بودن حقوق و مزایای پرستاران اغلب آنان را مجبور به فعالیت در چند شیفت می کند که این بر بهره وری آنان و کیفیت خدمات رسانی به بیماران اثر منفی گذاشته است، در واقع اگر بنا باشد یک فرد در  زندگی خود ٣٠ سال کار کند. پرستاران ما که طبق قانون مشاغل سخت و زیان آور باید ٢٠ سال کار کنند، ۶٠ سال کار می کنند که جز فرسودگی آنان و نظام قدیمی سلامت چیزی به همراه ندارد.

در همه جای دنیا شاخص بهداشت و سلامت به عنوان شاخصی برای پیشرفت منظور می شود و دولت ها روی آن سرمایه گذاری می کنند، حال آنکه این روزها نفس کشیدن برای پرستاران ما سخت شده، چه رسد به بیماری که نه تنها از درد که از شدت گرانی هزینه های درمان و کمبود دارو هم به خود می پیچد. از درد گفتیم شاید که تصمیم سازان بی بصیرت به خود آیند.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large