Skyscraper large
اقرار قرائتی سبز

برگ دوم : فاطمه معتمد آریا

مهرانه رضایی‌فر

زاده ی هفت آبان ۱۳۴۰، در تهران چشم به جهان گشود و از ۱۲ سالگی با شرکت در کلاس‌های آموزشی «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» فعالیت در نمایش‌های عروسکی را آغاز کرد. با اینکه فعالیت اولیه اش در حوزه تئاتر عروسکی بود اما کم کم به بازیگری علاقه مند شد و به سمت پرده ی عریض و طویل سینما گرایش پیدا کرد.

شروع فعالیت رسمی وی به عروسک گردانی مجموعه خاطره انگیز “مدرسه موش ها” برمی گردد. و دقیقا از همان زمان استارت همکاری گروه هنری معتمدآریا، طهماسب و جبلی زده شد. گروهی که با خلق آثار و شخصیت های موفقشان، خاطرات چند نسل را رقم زد و رویاهای کودکی مان را رنگی از واقعیت بخشید.

خاطره سازی های خانم بازیگر اما با بزرگ شدن ما متوقف نشد و این بار، در ذهن مخاطبان وفادار و همیشگی اش شمایلی ماندگار از خود خلق کرد. فاطمه معتمدآریا، با حمایت از میرحسین موسوی و حضور در فیلم انتخاباتی او، آزادی طلبی خود را عیان ساخت و حسابش را از کسانی که چند صباحی برای حفظ ظاهر و خوشایند مردم فریاد همراهی با ایشان را سردادند و پس از حساب و کتاب های مرسوم راهشان را کج رفتند، جدا ساخت و با ایستادگی هرچه تمام تر از اصول خویش دفاع کرد.

وی در یکی از آخرین گفتگوهایش در پاسخ به این سوال که آیا می شود با ایجاد محدودیت یک هنرمند را به سمت اهداف مورد نظر هدایت کرد، گفت: «من در حرفه خودم دارای تفکر هستم و نه می خواهم چیزی را تغییر دهم و نه کسی را عوض کنم و به اصولی که با آن تربیت شدم پایبند هستم. اینکه بخواهند عده ای را مثل فیلم ها و بازیگرانی که در حال حاضر می بینید، تربیت کنند کار ساده ای است اما اصراری برای تغییر من نداشته باشند. خاصیتی در حرفه من هست که از کودکی به من آموزش دادند به شرایطم معترض باشم.»

سفری که معتمدآریا در خرداد ماه سال ۱۳۸۹ برای حضور در جشنواره کن به فرانسه داشت، حواشی بسیاری برایش به بار آورد. تا جایی که محمد تقی رهبر رییس مجمع روحانیون مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه مجمع روحانیون مجلس در برابر این مساله واکنش نشان خواهد داد، افزود : «ممنوع‌التصویر شدن او در رسانه ملی و سینما کمترین خواسته مجمع روحانیون می باشد و حتی اگر از این فرد، فیلم های ضبط شده ای موجود است، بعد از این مسئله نباید اجازه پخش این فیلم ها از رسانه ملی و حتی سینما داده شود.»

و صد البته که فریادهای وااسفای این قبیل دلسوزان و سینه چاکان “اسلام ولایی” هرگز بی پاسخ نمی ماند و به طرفه العینی فاطمه معتمدآریا ممنوع التصویر شد و در کنار ممنوع الخروج بودن، ممنوعیت تازه ای برایش به ارمغان آمد.

وی در خصوص این اتفاق، با هوشمندی و طمانینه ذاتی خود پاسخی دندان شکن داد و بر این واقعیت که دود این قبیل سیاست های نابخردانه و ملانصرالدینی آقایان، نخست به چشمان مبارک خودشان می رود، صحه گذاشت. «محدودیت ها خیلی به من مربوط نیست چون من قانونگذار نیستم و مجری موقعیتی هستم که در آن قرار گرفتم. اینکه روزی اجازه می دهند تصویر من پخش شود و روزی اجازه نمی دهند، خیلی به من مربوط نمی شود و این همه تضادی که در نمایش یک کار فرهنگی وجود دارد را نمی فهمم. همه ابزار من، روح و روانم است و با روح مخاطبان ارتباط دارم. درنتیجه این محرومیت ها من را خیلی آزار نمی دهد، چون من نمی توانم فکر کنم که نمی خواهم مهربان باشم یا فیلم خوب بازی کنم. اگر کسی از این هنر من استفاده نکرد، به من ضربه نمی زند»

وی در ادامه خاطرنشان کرد : «اگر قرار باشد از یک هنرمند اعتراضش را نسبت به شرایط حرفه ای خودش بگیرند که دیگر هنرمندی وجود ندارد. من برای خودم یک فکر دارم که برای این فکر احترام قائل هستم، که هنرمند تحت هیچ شرایطی قرار نیست فرمانبرداری بی هدف باشد.»

فاطمه معتمدآریا، آبروی بازیگری هنر این سرزمین، در ادامه موفقیت های بین المللی سینماگران مستقل، در بهمن ماه سال گذشته، جایزه‌ی معتبر سینمایی «هانری لانگ لوا» به پاس سال‌ها فعالیت فرهنگی در راستای ارتقای سینما را نصیب برد و بار دیگر بر اینکه هیچ دولت و حکومتی هویت را به او نبخشیده که بتواند آن را باز پس گیرد، انگشت تاکید نهاد. و اثبات کرد که هنرمندِ آشنا به ذات آزادی خواه هنر، همواره قدر می بیند و همه جا بر صدر می نشیند.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large