Skyscraper large
یک اتوبوس دیگر از "راهیان نور" در ملایر واژگون شد

امانى: از این پس با قطار، اردو مى‌بریم

طرح از مانا نیستانى

همزمان با حادثه کشته شدن ۲۶ دختر دبیرستانی بروجن در اردوی اجباری بازدید از مناطق جنگی، اتوبوس دختران دانشگاه ملایر که عازم مناطق جنگی بودند نیز واژگون شد و تعدادی از دانشجویان مجروح شدند. بهمن امانى، رییس دانشگاه ملایر وعده داده که از این پس راهیان نور با قطار اعزام مى شوند.

از سوی دیگر بازماندگان فاجعه پیشین، شرایط پس از آن را “جهنم” توصیف می کنند. برادر یکی از کشته شدگان می گوید: “اینجا جهنم است، جهنم. وقتی برای شناسایی به سردخانه رفتم، خواهر خودم را نشناختم، تنها انگشتر دستش نشانه‌ای از خواهرم بود.”

رییس دانشگاه ملایر با اشاره به واژگونی اتوبوس حامل دانشجویان دختر این دانشگاه که به اردوی راهیان نور غرب اعزام شده بودند، گفت: از این پس تا جایی که امکان دارد از قطار برای اعزام دانشجویان استفاده خواهیم کرد.

بهمن امانی، در گفت‌وگو با ایسنا با اعلام این خبر افزود: ۴۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه به این اردو اعزام شده بودند که اتوبوس حامل آنها به علت بارندگی و لغزندگی جاده واژگون شد. وی خاطرنشان کرد: این حادثه پنجشنبه ۲۷ مهر اتفاق افتاد و تعدادی از دانشجویان که جراحت سطحی داشتند به صورت سرپایی درمان و دو تا سه نفر از آنها که نیاز به مداوا داشتند به بیمارستان منتقل شدند. امانی در پایان اظهار کرد: این دانشجویان شب گذشته ۲۹ مهر به ملایر بازگشتند.
 

جراحی مصدومان بازمانده از اردوی اجباری

رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز گفت: روز یکشنبه چهار عمل جراحی بر روی چهار نفر از مصدومان این حادثه انجام شد و اکنون حال این بیماران رضایت‌بخش است؛ همچنین دو نفر از دانش‌آموزان از بیمارستان مرخص شده‌اند و مصدومانی که عمل جراحی و دیگر اقدامات درمانی غیرجراحی بر روی آنها انجام شده نیز در دو سه روز آینده از بیمارستان مرخص می‌شوند.

محمد حسین سرمست تصریح کرد: تنها یکی از مصدومان حادثه (مریم باباخانیان) که وضعیت هوشیاری نامناسب‌تری دارد، احتمالا مدت طولانی‌تری در بیمارستان و در بخش ICU بستری خواهد ماند. اقدامات پزشکی و پرستاری لازم بر روی این بیمار در حال انجام است و پدر و مادر این دانش‌آموز نیز در جریان اقدامات درمانی قرار گرفته‌اند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز خاطرنشان کرد: زمانی که وی به بیمارستان گلستان منتقل شد، دارای سطح هوشیاری ۴ بود و اکنون میزان هوشیاری این بیمار تقریبا به ۶ رسیده است. این فرد مصدوم احتیاجی به عمل جراحی نداشته است.

همچنین دکتر علیرضا تیموری، عضو تیم تخصصی درمان مصدومان حادثه واژگونی اتوبوس اظهار کرد: همه بیماران از لحاظ وضعیت سلامت مغز و اعصاب مورد بررسی قرار گرفته‌اند و تحت درمان هستند. این جراح مغز و اعصاب تصریح کرد: بیماری که در بخش مراقبت‌های جراحی مغز و اعصاب بستری است روز دوشنبه مورد عمل جراحی ستون فقرات قرار می‌گیرد تا از گسترش ضایعه در این بیمار جلوگیری شود.
 

روایتِ سفری در جهنم

علیرضا هادی‌پور، می گوید: “اینجا جهنم است، جهنم. وقتی برای شناسایی به سردخانه رفتم، خواهر خودم را نشناختم، تنها انگشتر دستش نشانه‌ای از خواهرم بود.”

برادر مژگان هادی‌پور، معاون مدرسه “پاسداران عفت” بروجن که در سانحه اتوبوس راهیان نور به همراه گروهی از شاگردانش و مدیر مدرسه جان باخته، در گفت و گو با بی‌بی‌سی فارسی می افزاید: “خواهرم و ماندانا الهیار، مدیر مدرسه که با ما نسبت فامیلی داشت، سرپرست این تیم زیارتی بودند. باید دانش‌آموزان به شلمچه می‌رفتند. در غیر اینصورت نمره آمادگی دفاعی نداشتند و برای شرکت در کنکور هم با مشکل مواجه می‌شدند. از خواهرم خواستم به این سفر نرود، اما گفت آموزش و پرورش گفته باید برویم.”

به گفته آقای هادی‌پور، این گروه ساعت ۷ صبح جمعه به سپاه منطقه می‌روند و راننده همانجا اعلام می‌کند که ماشین نقص فنی دارد، اما سعی می‌کند آهسته رانندگی کند تا مشکلی پیش نیاید.

اما این اتوبوس در شامگاه روز جمعه ۲۹ مهر در جنوب غرب ایران واژگون شد و ۲۶ نفر کشته بر جای گذاشت. وضعیت دست‌کم یک نفر از ۱۸ نفر زخمی این حادثه نیز وخیم گزارش شده است.

۲۱ نفر از کشته‌شدگان این حادثه، دختران دانش‌آموز مقطع دبیرستان بودند.

آقای هادی‌پور به نقل از شاهدان در اتوبوس گفت زمانی که راننده سرعتش را زیادتر از حد مجاز کرد، “یکی از دختران می‌گوید که همیار پلیس است و از راننده می‌خواهد که با توجه به نقص فنی آرام رانندگی کند، معاون مدرسه نیز از راننده می‌خواهد که ماشین را متوقف کند. اما راننده توجهی به سخنان آنها نمی‌کند.”

مسئولان نیروی پلیس ایران، تخطی راننده اتوبوس از “سرعت مطمئنه” در جاده لغزنده و ناتوانی او در کنترل وسیله نقلیه را دلیل اصلی این حادثه اعلام کرده‌اند.

به گفته آقای هادی‌پور، راننده در پیچی تند نمی‌تواند اتوبوس ار کنترل کند و ماشین چپ می کند، روی تپه می رود و با سقف بر روی زمین ‌فرود می‌آید.

شاهدان عینی می‌گویند که شدت حادثه به قدری بوده که سقف اتوبوس به صندلی می‌چسبد و ماشین‌های سنگین در مرحله اول عملیات نجات امکان دسترسی به مجروحان و کشته شدگان را نداشته‌اند.

آقای هادی‌پور در حالیکه به شدت از حادثه متاثر است می گوید: “جواب این همه درد را چه کسی می‌دهد؟ چه کسی مقصر است، آنچه دیدیم از عاشورا بدتر بود. چرا ماشینی که نقص فنی داشت را فرستادند، چرا هیچ کس جوابگو نیست؟”

وی ادامه می دهد: “هیچ کس حال ما را نمی‌فهمد، یکی از بچه ها همان وقت به پدرش زنگ زده و گفته بابا کمک کن، دارم می‌میرم، اما بعد از مدتی دیگر جواب نمی‌دهد، این همه دختر جوان را بردند که چه ببیند، خاک ببینند، جواب پدر و مادرهای داغدار را چه کسی می‌دهد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large