Skyscraper large

دست در جیب دعا!

شهاب عموپور

100 میلیارد تومان پول نقد، تازه ترین هدیه ی ناخواسته ی ملت ایران برای آبادانی در کشورهای همسایه است و این بار این رقم، نه از محل بودجه ی سالیانه و صادرات نفتی و غیر نفتی؛ بلکه دقیقا از جاهایی برداشته شده است که برخی از مردم ایران با امید به برآورده شدن آرزوها و دعاهای خالصانه ی خود، پول های شان را در آنها می ریزند. معاون وزیر نیروی دولت کنونی خبر داده است که برای تاسیس یک نیروگاه ۴۰۰ میلیارد تومانی در شهر نجف، قرار شده تا «۱۰۰ میلیارد تومان از اعتبار آن، توسط ایرانی ها و از محل صندوق های نذورات و کمک های مردمی تامین شود».

“محمد بهزاد” معاون وزیر نیروی ایران با تایید خبر کمک مالی ایران به عراق برای تاسیس “نیروگاه برق” در نجف، مدعی ست که «سرمایه ی دولت ایران برای برق عراق هدر نمی رود». از قضا او راست می گوید؛ چراکه این «سرمایه ی ملت ایران است که برای برق عراق هدر می رود؛ و نه سرمایه ی دولت».

ایرانِ امروز، سالهای سال بعد از سپری شدن دوران جنگ هشت ساله، هنوز مشکل تامین آب و برق دارد، هنوز نیروگاه های بسیاری همچون “سد و نیروگاه گتوند” که در صورت راه اندازی می تواند مشکل تامین آب و برق در بسیاری از نقاط دور افتاده ی کشور را حل کند، به دلیل عدم برخورداری از پشتوانه ی مالی مناسب، پیشروی لازمه را ندارند و اما اندکی آن طرف تر، برای از دست نرفتن جایگاه سیاسی در کشور همسایه، ۱۰۰ میلیارد تومان از کمک های مردم ایران به صندوق های نذورات، خرج توسعه ی برق در کشور همسایه می شود و معاون وزیر نیرو نیز با افتخار اعلام می کند که «سرمایه ی دولت ایران برای برق عراق هدر نمی رود».

کمتر از یک سال است که در ایران اسلامیِ این روزها، پروژه ی “هدفمند سازی یارانه ها” به اجرا درآمده و در ازای آن خانواده های بسیاری با رقم های سر به فلک کشیده ی مندرج در “قبوض آب و برق” مواجه شده اند و چه بسا بسیاری نیز در پرداخت آن درمانده اند؛ اما در حالی که بخشی از برنامه های اینچنینی برای پیشبرد پروژه ی “ریاضت اقتصادی” تعریف شده است و بخش تکمیلی برنامه های ریاضتی نیز با عملی کردن «مرحله ی دوم هدفمند سازی یارانه ها» در راه است. این ریاضت ها در جایی دیگر به کار می آید و مدیران و پرسنل شرکت “مپنا” (مدیریت پروژه های نیروگاهی ایران) رهسپار عراق می شوند، تا نه به قصد تلاش و سودزایی اقتصادی برای کشور ایران، بلکه با خرج پول نذری مردم ایران در آن منطقه، به توسعه ی صنعت آب و برق آن کمک کنند.

سالها بود که کمک های دولت ایران به کشورهای منطقه ی خاور میانه و سپس آفریقا و آمریکای لاتین، مورد اعتراض بسیاری از مردم ایران بود؛ کمک هایی که از درآمد سالیانه ی دولت که میزان عمده ی آن از محل فروش نفت است برداشته می شد و در راه پیشبرد منافع سیاسی دولت خرج می شد؛ اما کسی نشنیده بود که پول های دیگری که از محل نیات خالصانه ی ملت به صندوق ها می روند نیز در راه منافع سیاسی خرج شوند. اینک که «تحریم نفت ایران» توسط دولت های غربی عملی شده و درآمد دولت روز به روز در حال کاهش است و دستش از انجام بسیاری از برنامه ها کوتاه مانده است، این بار برای جبران بی پولی دست در انبان مذهبی مردم کرده و ۱۰۰ میلیارد تومان از آن را بیرون کشیده و پولی که می تواند صرف ساماندهی امور طبقات محروم و درمانده ی ایرانی شود و اصلا با همین نیات به صندوق های خیریه و اماکن مذهبی ریخته می شود را به دیگران هدیه می کند.

معاون وزیر نیروی ایران درست می گوید؛ «سرمایه ی “دولت ایران” برای عراق هدر نمی رود». این بار مستقیما سرمایه ی امید و آرزو و دعا و راز و نیازِ “ملت” است که هدر می رود.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large