Skyscraper large

آقای خاتمی، صبح به خیر!

سوده راد

سلام آقای رئیس جمهور! صبح به خیر

به گزارش کلمه و به نقل از وبسایت شخصیتان در سخنرانی‌تان به مناسبت هفته سپاه و روز”در سخنانی صریح” نسبت به ادامه حبس‌ها و حصرها هشدار داده و تصریح کرده‌اید که ادامه این روند مردم و جوانان را گروه گروه به اینجا می‌رساند که اسلام یا حداقل حکومت اسلامی نباشد. چند هفته پیش خاطره ۲۲ خرداد را گرامی داشتیم و در ۵۰۰ روزگی حصر رهنورد و موسوی و کروبی از سکوت و سرکوب گفتیم و جمله‌هامان را با سه نقطه مبهم پایان دادیم. 

بیدار شوید آقای خاتمی و ببینید چیزهایی جزحبس‌ها و حصر خانگی دارد اسلام و جمهوری اسلامی – تان -  را به باد می‌دهد. هر روز که بیدار می‌شوید یادتان باشد خیلی از آن زنان و مردانی که شب‌ها – و روزها – کنار عزیزانشان نیستند، همان نسل رأی اولی‌هایی هستند که برای اولین بار اسم شما را در صندوق رأی انداختند. خودتان می‌دانید خیلی‌هاشان هم که ممنوع الملاقات و ممنوع الحیات هستند، در دوران ریاست‌جهموری شما تلاش می‌کردند مرگ‌ها را به زندگی تبدیل کنند، آخر شما گفته بودید در حضورتان از مرگ سخن نگوییم.

گفته‌اید:‌‌« آری، ما نظام را قبول داریم… به شرط آن که واقعاً «جمهوری اسلامی» باشد، یعنی رأی و نظر مردم در تعیین حکومت مؤثر باشد و حکومت هم خود را در برابر مردم مسؤول بداند و لوازم جمهوریت یعنی آزادی اندیشه و بیان و نقد و اجتماعات را فراهم آورد و موازین اسلامی، به ویژه معنویت و اخلاق و عدالت در جامعه حاکم گردد و همگان، با هر عقیده و گرایشی شهروند محترم به حساب آیند و از حقوق شهروندی برخوردار باشند. …»‌

البته آقای خاتمی، این‌ها که گفتید را بارها شنیده‌ایم و در عمل هم ثابت کرده‌اید، ولی کاش بگویید آن «ما» که نظام را قبول دارد دقیقاً کیست؟ اصلاً آن نظام ایده‌آل حکومت اسلامی شما حتی برای چند ساعت اجرایی شده؟ رأی مردم و نظر مردم کجاست؟ آیا اجتماعات دیگری جز نمازهای جماعت و تحصن مقابل سفارت‌خانه‌ها مجاز است؟ مثلاً برای احقاق حقوق زنان، حقوق کودکان، کارگران و دانشجویان و معلمان و سایر گروه‌های اجتماعی؟ شما اساساً از مسوولیت کدام حکومت در قبال کدام مردم سخن می‌گویید؟ حکومتی که در برابر اعتراضات ۱۸ تیر ساکت ماند یا حکومتی که جوانان را به خاک و خون کشید؟

اصلاً آقای خاتمی به ما بگویید این همه روزنامه‌نگار و نویسنده و پژوهنده که حکومت اسلامی زندان‌ها  را از آنها پرکرده و هر روز هم روش جدیدی برای آزار خود و عزیزانشان میابد، مگر اتهامی جز انواع تعرض به تقدس حکومت اسلامی – همانطور که هست -  و اسلام – همانطور که آن حکومت دایه‌اش است ـ دارند؟  مگر می‌شود شما ندانید که به بهانه حجاب که به تفسیر این حکومت اسلامی و همان موازین اسلامی، ناقص و واجب است، چه هتک حرمت‌هایی می‌شود؟ مگر می‌شود شما خبر از اقلیت‌های مذهبی، زندانی پشت دیوارها و مرزها نداشته باشید؟  مگر می‌شود بی‌خبر از همه این بی‌عدالتی‌های رایج و روزمره باشید و فقط حبس‌ها و حصرها را مایه دوری جوانان از اسلام و نظام اسلامی بدانید؟

گفته‌اید از اعتراضات ناراحت نمی‌شوید! آخر چرا ناراحتی‌ها همه باید سهم رضاها و ژیلاها و مهساها و… باشد؟ چرا ناامیدی از نظامی آرمانی و بی‌اعتمادی به آینده باید سهم ما باشد؟ گفته‌اید:‌ « درست است که ایده آل ها مهم هستند، ولی اولا نباید ایده آل ها را با احساسات عوضی گرفت. ثانیاً همواره باید واقع نگر بود و با توجه به امکانات و مصالح در جهت آرمان ها حرکت کرد.»

آزادی هم احساس است، هم ایده‌آل، برابری هم حامل یک احساس امنیت است و هم یک نیاز، شأن انسانی هم یک احساس انسانیست و هم یک حق! این‌ها همان ایده‌آل‌های فردی و جمعی هستند که نسرین‌ها و نرگس‌ها و ژیلاها و بهاره‌ها و … احساسات فردی خود و عزیزانشان را برایش قربانی می‌کنند! آنها واقع‌نگر هستند و با صبوری و استقامتشان امکانات را بوجود می‌آورند و مصالحشان، نه برد و باخت‌های سیاسی، که برد و باخت‌هایی انسانی‌ست. کاش بیدار شوید آقای رئیس جمهور، ما را ببینید که از این وضعیت اضطراری و برهه حساس کنونی خسته شده‌ایم! ما می‌خواهیم احساسات و ایده‌آل‌هامان را با هم زندگی کنیم و همین خواستمان هم هست که نمی‌گذارد این خستگی از پا بنشاندمان. کاش یک‌بار هم که شده از ما  ناراحت شوید و این‌ها را به حساب بهانه‌گیری‌ها و بدخلفی‌های یک نسل نگذارید.

ما آزادی می‌خواهیم، برابری می‌خواهیم، شأن انسانی‌مان را می‌خواهیم و بسیاری‌مان فکر می‌کنیم هیچ‌کدام از این‌ها جز در سایه استقلال دین از حکومت امکان‌پذیر نخواهد بود. ما بی این که جدایی دین از سیاست را ضدیت با دین بدانیم، باور داریم این فاصله هم دین را و هم حکومت را محترم می‌دارد. امروز در خیابان اگر نگاهتان به گشت ارشاد افتاد یادی از ما بکنید و بدانید همه در فضایی امنیتی زندگی می‌کنیم و بعد نه برایمان، که از ما ناراحت شوید و به آینده «ما» و وطنمان فکر کنید.

صبح به خیر آقای خاتمی.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large