Skyscraper large

آغاز تبلیغات انتخاباتی اصولگرایان، پایان زودهنگام دولت

علی جلالی

چندی پیش وبسایت اصولگرای قدس آنلاین، خبر از آمادگی و شروع به کار محمد باقر قالیباف، شهردار کنونی پایتخت و فرمانده سابق نیروی انتظامی کشور جهت مشارکت در انتخابات آتی ریاست جمهوری داد و در این باره نوشت: “ با مشخص شدن مسوول کشوری تبلیغات، از ابتدای این هفته ستادهای انتخاباتی قالیباف برای انتخابات ریاست جمهوری کار خودرا شروع کردند.”

بنابر این گزارش  سید محمد هادی ایازی که از سرداران نیروی انتظامی و نزدیک به شخص قالیباف در این نیرو بوده و هم اکنون نیز در شهرداری از معاونان وی به حساب می آید، از چندی قبل سفرهای خود به برخی شهرهای بزرگ برای هماهنگی ها  را اغاز کرده , اما پس از استعفا از شهرداری با جدیت بیشتری به راه اندازی ستادهای استانی و شهرستانی و برنامه ریزی برای برگزاری برخی همایشها که سفر قالیباف به شهرهای کشور را توجیه میکند خواهد پرداخت .

این در حالی است که به گزارش منابع خبری، رقابت های انتخابات ریاست جمهوری از مدت ها پیش در میان جریان های موجود در صحنه ی سیاسی کشور آغاز شده و در این خصوص فضای رقابتی در کشور شاهد اتفاقات و خبرهای جسته و گریخته ای در ارتباط با این رخداد پیش رو بوده است تا جایی که جریانات مختلف حتی به معرفی نامزدهای خود جهت شرکت در انتخابات ریاست جمهوری پرداخته و عزم خود را برای حذف دیگر رقبا به جد جزم کرده اند.

از این دست خبرها می توان به مواردی همچون اعلام آمادگی جامعه اسلامی مهندسین و برنامه این تشکل سیاسی برای شرکت در انتخابات پیش رو، اعلام آمادگی عزت الله ضرغامی، اعلام حضور حزب موتلفه اسلامی با ارائه لیست مستقل، پیش بینی برخی از نمایندگان اصولگرای مجلس از حمایت جریان اصولگرا و جبهه پبروان خط امام و رهبری در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم از علی لاریجانی، برگزاری جلسات برای انتخاب و اعلام نامزد مستقل حزب موتلفه در درون این حزب، حضور جبهه پایداری در صف جدا از اصولگرایان، احتمال حضور اصلاح طلبان و معرفی نامزدهای این جریان و همچنین پیش بینی مشارکت اصولگرایانی همچون “حسین صفارهرندی، اسفندیار رحیم مشایی، سعید جلیلی، علی اکبر صالحی، پرویز فتاح، حمید بقایی، علی اکبر ولایتی و محسن رضایی” اشاره کرد.

اما این همه آمادگی و شروع رقابت  پیش از موعد و اشتیاق بیش از پیش جریانات اصولگرا در رویداد آتی چه دلیل و انگیزه ای داشته و چه راهکاری را در پیش پای سیاست مداران داخل ایران خواهد گذاشت و پیامدهای آن چه خواهد بود؟

این روند، نشان از شواهدی منوط بر نگرانی جریانات موجود در فضای بیمار سیاسی کشور دارد. چرا که پس از آخرین انتخابات  ریاست جمهوری در سال ۸۸ و ادعای ناسالم بودن آن از سوی رقبای اصلاح طلب و اتفاقات و سرکوب های گسترده ی معترضان در جریانات پس از آن، زمینه را برای یک تلاطم عمیق در فضای سیاسی کشور فراهم کرده و به نگرانی از عدم ثبات در دل نظام، بیش از پیش دامن زده است.

این امر حکایت از ضربه ای بزرگ بر ساختار سیاسی نظام حاکم در ایران دارد، چرا که عدم توازن در میان جریانات موجود، نبود امکانات برابر، عدم مقبولیت عمومی در میان مردم و همچنین خالی شدن صحنه از وجود “رجل سیاسی” و شخصیت های شناخته شده و مورد اعتماد مردم در میان جریان حاکم، همه و همه نشان از شکسته شدن اقتدار سیاسی و بروز نگرانی از مشکلات پیش رو است. گرچه در کنار این مسائل می توان به مشکلات دیگر از جمله تحریم ها، فشارهای بین المللی در خصوص انرژی هسته ای و موارد نقض حقوق بشر، اتفاقات پیش رو در منطقه خاورمیانه و کشورهای عربی و همچنین وضعیت بد اقتصادی و نارضایتی عمومی اشاره کرد؛ بروز مشکلاتی از این دست، و نبود مدیریت بحران در درون نظام و سرگشتگی سیاسی،  تعجیل در مطرح کردن بحث های رقابتی در انتخابات پیش رو را دامن زده و این خود عوارض اجتناب ناپذیری برای نظام حاکم خواهد داشت.  

در این میان، دولت احمدی نژاد بیش از همه نگران است زیرا این آغاز “انتقادی” و زودهنگام، پایان او را نزدیکتر می کند. مهرداد بذرپاش، سرپرست سابق بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف و از نزدیکان احمدی نژاد با ابراز نگرانی از این روند مینویسد: 

«رقابت انتخاباتی طبیعتا با انتقاد و مباحثه همراه است و معمولا تخریب‌ها و تهمت‌ها نیز چاشنی آن می‌شود. این مساله حتی در انتخاباتی که رقابت‌ها و تبلیغات آن در زمان قانونی نزدیک به انتخابات انجام شود نیز صادق است. کینه‌ها و عداوت‌ها و در بهترین حالت رقابت‌های بر جای مانده از یک انتخابات ضرورتا بر آینده سیاسی کشور سایه می‌اندازد و گاهی آرایش‌های سیاسی جدید را موجب می‌شود و مبنای طرفداری‌ها و مخالفت‌ها قرار می‌گیرد».

بذرباش سعی می کند نگرانی خود از این تبلیغات انتقادی زودهنگام را ناشی از “سو استفاده دشمن” بخواند: «تشدید رقابت‌ها و اختلافات داخلی تصویر نامطلوبی از فضای سیاسی ایران را در منظر امت اسلامی قرار می‌دهد و فرصت دوپینگ به دشمنان خواهد داد.”

به هر حال، اخبار انتخاباتی آنهم از سوی رقیبان منتقد و منتظر فرصت، خبر خوبی برای احمدی‌نژادی‌ها نیست؛ بماند که هنوز نوبت به نگرانی از “تصمیم نهایی نیروهای خواهان اصلاح و تغییر برای انتخابات آینده” نرسیده است.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large