Skyscraper large

خنده‌ات را از من بگیر، هوا را نه!

مهرانه رضایی‌فر

در شرایطی که بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی شرکت کنترل کیفیت هوا، تعداد روزهایی که ریه های شهروندان تهرانی پذیرای هوای ناپاک بوده در شش سال گذشته به شدت افزایش یافته و در سال ۱۳۹۰ به اوج خود یعنی ۲۱۸ روز رسیده، و نیز با اعلام اینکه تنها ۵% از یارانه دارو در بودجه ۹۰ پرداخت شده است، متولیان امر بهداشت و درمان را در برابر پرسشی اساسی می نشاند که سرانجام دلمشغول بحث پیشگیری هستند یا درمان؟

آلودگی هوا علاوه بر تاثیرات مخرب روی سیستم دفاعی دستگاه تنفسی، تشدید بیماری های قلبی، تحریک چشم ها و…، یکی از علل اصلی ایجاد و یا تشدید بیماری های روانی نیز هستند. دکتر محمدرضا خدایی، روان‌پزشک وعضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بهزیستی وتوانبخشی می گوید: «آلودگی هوا بیماری‌های روانی را تشدید می‌کند.» دکتر خدایی با بیان اینکه، آلودگی هوا سبب ایجاد استرس در افراد می‌شود، می افزاید: «آلودگی هوا، ترافیک، شلوغی از عوامل استرس‌زای بیرونی هستند که سبب بروز استرس در فرد می‌شود و اگر این استرس‌ها ادامه پیدا کند، به صورت مزمن درمی‌آید و این استرس مزمن باعث ایجاد بیماری‌های روان‌تنی و یا تشدید سایر بیماری‌های روان‌شناختی می‌شود.»

این آمارها وقتی جالب توجه می شوند که بدانیم ۳۴% ساکنان تهران به یکی از انواع بیماری ها و یا اختلالات روانی مبتلا هستند. و این یعنی شیوع بیماری های روانی در تهران از متوسط کشور بالاتر است.

از طرفی دیگر، هزینه های بالای درمان در کشور بیش ازپیش بر شانه های مردم سنگینی می کند و البته که امیدها برای استقرار سیستم درمانی رایگان با بن بست روبه رو می شود وقتی که نایب رئیس شورای عالی نظام پزشکی در گفت‌و‌گو با فارس می گوید : ” درمان کاملاً رایگان مردم، موجب مراجعه بی رویه به پزشک و مراکز درمانی می‌شود”.

به گفته محمدرضا نوروزی، عضو شورای عالی نظام پزشکی: «یک بحث کارشناسی مطرح است که اصلاً باید پرداختی از جیب مردم در درمان صورت بگیرد یا خیر. برخی می‌گویند در کشورهای پیشرفته هزینه درمان کاملاً رایگان و بدون پرداخت وجه صورت می‌گیرد از آن طرف گفته می‌شود عدم پرداخت وجه به گونه‌ای عدم مشارکت افراد در امر سلامتشان را در پی دارد و ممکن است سبب مصرف یا مراجعات بی‌رویه شود». استدلالی که در کشوری به مانند ایران همراه با مشکلات عدیده ی پزشکی ، بیشتر به شوخی شبیه است.

وضعیت نابه سامان بهداشت و درمان، این روزها با شرایط سخت اقتصادی عجین شده و در این بین تنها کسانی که متضرر می شوند بدنه جامعه می باشند. قشر پایین و متوسطی که از ساز و کارهای سیاسی و قانونی هیچ نمی دانند، اما آثار این تصمیمات را با گوشت و پوست خود حس می کنند. وضعیت زمانی اسفناک تر می شود که بی اعتنایی های مسئولان در امور مالی هم سر برمی آورد و دیگر مساله را از حالت مدیریتی خود خارج ساخته و به ورطه های دیگر می کشاند.

هاشم قاسمی، مدیرعامل انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی ایران،  در گفتگو با خبرگزاری مهر می گوید: «با توجه به اینکه ساختمان ۹ طبقه کلینیک شفاء وابسته به انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی ایران، با تلاش و مشقت فراوان و بعد از نزدیک به ۳ سال آماده بهره برداری است متاسفانه به علت نداشتن ۶ دستگاه پکیج آبشن محلول بی کربنات، با مشکل مواجه شده است».

و این یعنی در شرایطی که راه اندازی ۱۰ تخت دیالیز معطل ۲۰ میلیون کمک مالی مانده و راه اندازی این تخت ها به معنای پذیرا بودن روزانه ۴۰ تا ۵۰ بیمار دیالیزی است، موضوع سخنرانی این هفته وزیر بهداشت در کنفرانس ژنو با عنوان «به سوی پوشش همگانی سلامت» معنای تازه ای می یابد که شاید خود خانم وزیر را هم به فکر وادارد.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large