Skyscraper large
همبستگی کاریکاتوریست‌ها

پیروزی یک حرکت صنفی

در پی یک همبستگی صنفی در اعتراض به «صدور حکم شلاق علیه یک کاریکاتوریست ایرانی» و با پیوستن اهالی بین المللی رسانه به جمعِ معترضان این حکم، شاکیِ پرونده که نماینده ی مجلس شورای اسلامی است اعلام کرد که شکایت خود را پس گرفته است.

به گزارش میهن، کمتر از ۱۰ روزِ پیش خبرگزاری ها خبر دادند «یک کاریکاتوریست اهل استان مرکزی با نام “محمود شکرایه”، به دلیل کشیدن کاریکاتور یک نماینده مجلس به نام “احمد لطفی آشتیانی” توسط دادگاه کیفریِ قوه ی قضاییه به تحمل ۲۵ ضربه شلاق محکوم شده است» و نشریه ای که این کاریکاتور را انتشار داده بود، با اندکی چشم پوشی و تخفیف، تنها با تذکر مواجه شد.

“مانا نیستانی” کاریکاتوریست ایرانی مهاجر که خود پیش از این، دستگیری و مجازات برای فعالیتهای شغلی را در ایران تجربه کرده بود، آغازگرِ حرکتی شد که سر و صدای زیادی به پا کرد. او از همه ی همکاران خود در سراسر دنیا خواست که «کاریکاتور آن نماینده ی مجلسِ ایران را که شکایت کرده بود، ترسیم کنند». بدین شکل علاوه بر آنکه بسیاری از کاریکاتوریست های شگفت زده ی خارجی در برزیل و انگلستان و فرانسه، به این درخواست پاسخ مثبت دادند، نگاه انبوهی دیگر از رسانه ها و مجامع دموکراسی خواه و مدافع حقوق بشر دنیا نیز به این ماجرا جلب شد.

“احمد لطفی آشتیانی” نماینده ی اصولگرای مردم “اراک و کمیجان” در دوره ی هشتم مجلس از یک سال پیش، تلاش ویژه ای را برای «انتقال امتیاز یک تیم فوتبال، از استانی دیگر به استانِ محل نمایندگیِ خود» آغاز کرد. در آن روزها تلاشهای وی سیاسی قلمداد شد و بسیاری بر آن خرده گرفتند که هدف او صرفا «جلب حمایت و توجه توده ی مردمِ آن منطقه به خود و جذبِ آرای اهالی منطقه برای انتخابات بعدیِ مجلس در اسفند ماه ۱۳۹۰» است. کار، بالا گرفت و نقدهای بسیاری انجام شد تا آنکه آشتیانی به برنامه ی تلویزیونی ۹۰ رفت و از طرحی که موافقت دولت را نیز گرفته بود، دفاع کرد.

او مخالفان خود را «فتنه گرانِ دو سال قبل» نامید و از منافع مردم منطقه و ارجح بودن خواسته های مردم بر همه ی امور سخن گفت؛ این در حالی بود که نظر سنجیِ برنامه ی ۹۰ نشان می داد «نود درصد بینندگان با انتقال امتیاز تیم ها به شکلی که آشتیانی دنبالش بود، موافق نیستند». انتقال انجام نشد و شهر “اراک” به تیمی در لیگ برتر دست نیافت و “احمد لطفی آشتیانی” نیز که هرگز سابقه ای در ورزش نیز نداشت، کامروا نشد.

“محمود شکرایه” کاریکاتوری از لطفی آشتیانی با پیراهن و شورت ورزشی و لوح تقدیر در دست کشید و هفته نامه “نامه امیر” در استان “مرکزی”، آن را چاپ کرد. “لطفی آشتیانی” رسم مردان سیاست را کنار گذاشت و به خاطر آن کاریکاتور نزد “قوه ی قضاییه” شکایت کرد؛ پرونده، از «هیات منصفه ی مطبوعات» به «دادگاه کیفری» برده شد و دادگاه، “ترسیم کننده” را مجرم شناخت و به فرود آمدن ۲۵ ضربه ی شلاق بر پشت او فرمان داد. همزمان با شگفتی عموم از تنبیه شدنِ یک هنرمند برای رسم یک کاریکاتور، حُکم مورد اعتراض واقع شد و به دادگاه تجدید نظر رفت و همان روزها بود که یک اعتراض دسته جمعی علیه حکم صادره آغاز شد.

پیش تر “سازمان عفو بین الملل” با انتشار بیانیه ای، به حکم صادره ای که آن را «حمله به آخرین نشانه های آزادی در ایران» خواند اعتراض کرد و نامه هایی نیز به دفتر “احمد شهید” گزارشگر ویژه ی سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، ارسال شد.

این در حالی بود که واکنش مجامع داخلی ایران از صدور حکم صادره نیز رسانه ای شد تا جایی که حتی “پدرام پاک آیین” مدیر کل فعلی مطبوعات و خبرگزاری های داخلی وزارت ارشاد هم از چنین ماجرایی اظهار شگفتی کرد:«جدای از میزان پایبندی و التزام نشریه انتشار دهنده ی کاریکاتور به قانون انتخابات و مطبوعات، صدور حکم شلاق برای این کاریکاتوریست از نظر افکار عمومی و به ویژه اصحاب رسانه، غیر متعارف و دور از انتظار بوده است».

سرانجام رئیس خانه ی کاریکاتور در ایران نیز به معترضان پیوست و گفت: «این اتفاق بسیار ساده که می‌توانست نادیده گرفته شود، اکنون نه تنها فضای سیاسی کشور را؛ بلکه هنر کاریکاتور کشور را دچار التهاب و بحران کرده است».

التهاب مورد اشاره “سید مسعود شجاعی طباطبایی”، چنان شدید بود که قبل از آنکه هر بازنگری ای توسط قوه قضاییه در آن صورت بگیرد، “نماینده ی شاکی مجلس” شکایت خود را پس گرفت و خبرگزاری نیمه دولتیِ “فارس” ایران، صبح امروز به نقل از “احمد لطفی آشتیانی” اعلام کرد:«پیرو شکایت اینجانب از هفته‌ نامه امیر، به دلیل امور ناروایی که در این نشریه به بنده نسبت داده شده بود، دادگاه کاریکاتوریست این هفته‌ نامه را به تحمل ۲۵ ضربه شلاق محکوم کرده است. چون هدف بنده نفی روش‌های غیراخلاقی در نسبت دادن امور ناروا بوده است، نه انتشار کاریکاتور؛ بدین وسیله شکایت خود را نسبت به این هنرمند پس می‌گیرم». این خبر از بامداد دیروز در رسانه ها می چرخد تا ثمره شیرین «اتحاد کاریکاتوریست ها، اهالی رسانه و مدافعان آزادیِ بیان» بلندآوازه شود.

Bungee-jumping hie der trendsetter, der mittlerweile fast schon wieder ein alter hut ist wie schreibe ich ein essay doch je nach mut, budget und persnlichen lebensumstnden locken verschiedene abenteuer.
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large